Kalmar Asalin

THE

WORD

Vol. 25 AUGUST, 1917. A'a. 5

Copyright, 1917, da HW PERCIVAL.

GASKIYA DA YA BA YA MUTANE

Aljanu da suka zama Maza

KYAU fatalwa, abubuwan fatalwa da basu taɓa kasancewa maza ba, dole ne, yayin aiwatar da juyin halitta, su zama maza.

Fatalwa, kamar yadda dukkan abubuwa da halittun da ke ƙasa da halin mutum ke, ana ƙarfafa su zuwa ga zama cikin mutum. Domin ta cikin jihar mutum dole ne dukka ya wuce ya zama halittu a cikin manyan jihohi. Mafi girman abubuwanda suke da alaƙa da juyin halitta, gwargwadon mutum zai iya ɗaukarsu, su ne hankali. Abubuwan halitta ne waɗanda suka zama cikakke, wasunsu a ƙarshen juyin da suka gabata, sauran ɗayan a halin yanzu. A hannayensu akwai jagora a cikin dukkanin duniyoyin, abubuwan da ke karkashin su. Mutum mai hankali ne kuma yana tsaye tsakanin bangarori ba tare da tunani da madaukakiyar fahimta ba. Hatta maɗaukakan halittu ba tare da tunani ba, wato, fatalwar da ba ta taɓa maza ba, dole ne ta kasance kamar maza kafin su zama masu hankali.

Batun fatalwa da ba su kasance maza sun faɗi ba a ƙarƙashin manyan rabe biyu: ɗaya, abubuwan asali a cikin ƙasashen duniya; ɗayansu, danginsu ga mutum da hakkin ɗan adam game da su. Yana sane da su ko kuma alaƙar su da shi, kawai a lokuta na musamman, kamar lokacin da ya kasance mai sauƙin kusanci ga yanayi, zai san wasu ayyukan da suke yi yayin da hankalinsa bai gama ba, ko wayewar wayewa, ko lokacin da ya yi sihiri; ko lokacin da yake mai ilimin halin dan Adam. Yanayin fatalwowi halittu ne a cikin abubuwan. Ta hanyar waɗannan halittun suna aiki da rundunonin halitta. Karfi shine bangaren aiki na kashi, wani bangare ne na mummunan karfi na karfi. Wadannan abubuwan halitta suna cikin kashi biyu na abubuwan ƙarfi, wanda suke. Akwai duniyoyi a cikin zahiri da bayan sa, irin wadannan duniyoyin. Mafi ƙarancin waɗannan sune duniya duniya, kuma mutum bai san komai ba balle wasu fannoni na bayyanannun gefen. Abubuwan da suke bayyana da gefen da ba a bayyana su ba sun mamaye duniya mai zuwa, duniyar ruwa; cewa duniyar tana cikin duniyar iska; dukkan ukun suna cikin duniyar wuta. Ana magana da waɗannan duniyar guda huɗu a matsayin sassan abubuwan da ke cikin su. Ruwayoyi hudun sun shiga juna a sararin duniya. Abubuwan halittar wadannan halittu hudun suna sananne ne ga mutum kawai kamar yadda suka bayyana, idan da komai, a duniyan duniyan. Kowane daya daga cikin wadannan abubuwan an sami halayen sauran abubuwan guda uku; amma dabi'ar sa da karfi da sashinsa ya mamaye sauran da ke ciki. Saboda haka a cikin qasa yanayin duniya yana ba da labari ga wasu tare da babban ƙarfin sa. Halittar halittu masu ƙidayarwa ba ta da yawa, nau'ikansu sun bambanta fiye da kalmomi. Dukkanin wadannan duniyoyin tare da halittunsu marasa aiki ana aiki dasu akan wani tsari wanda daga karshe zai iya saukar da dukkan halittu zuwa cikin sashin duniyar da aka bayyana, daga nan kuma ya basu damar zuwa juyin halitta izuwa tunanin duniyan.

Kowane yanayi yana da kyau a fahimci shi a fuskoki biyu, daya daga dabi'a da kuma sauran tunani. Yankin sararin samaniya, a matsayin karfi-kashi, ana hukunci da babban allahn asalin, a karkashinsu akwai ƙananan alloli. Dukkanin abubuwanda suke cikin wannan zatin sune, dukda kasancewar su, a cikin masarauta karkashin da kuma wannan babban allahn, suna raguwa cikin iko da mahimmancin gaske. A cikin abubuwan da aka samar da element ɗin suna ɗaukar tsari; lokacin da suka rasa cewa sun sake zama asalin halitta. Wannan babban kwazo da rundunarsa na dabi'a ne. Fiye da wannan allahn asalin shine fahimtar yanayin, tare da matsayi na ƙarami digiri. Wasu daga cikin wadannan sune ingantattun tunanin wannan da kuma juyin halitta da suka gabata wadanda suka kasance don jagora da mulkin mutum da fatalwar da ba su taba zama maza ba, cikin yarda da juyin halitta na yanzu. Gwargwadon yadda dan-Adam zai iya sani, masu hankali suna da shirin duniya da aiwatarwa, kuma sune masu ba da doka, kuma wannan dokar, da zarar an ba ta, abubuwan da ke asali za su zartar kamar yadda ake kira ayyukan yanayi, makoma, hanyoyin Providence, karma. Daga juyawa duniya da sakewar yanayi zuwa samuwar gizagizai lokacin bazara, daga lokacin fure zuwa farawar mutum, daga wadata zuwa kwari da masifa, dukkan abubuwa suna gudana ne ta hannun masu mulkin su, ga wanda, duk da haka, iyakoki iyakantar da hankali. Ta haka ne ma'amala da al'amura, da karfi da halittun, da hankali.

Abubuwa da karfi na yanayin waje suna da cibiyoyi a jikin mutum. Jikinsa wani ɓangare ne na dabi'a, yana samin ɓangarori na azuzuwan huɗu, kuma ta haka ne hanyar da, a matsayin tunani, ya sadu da yanayi ta hanyar fatalwowi. Halin dukkan fatalwowi yana zuwa jikin mutum ne. Domin a kashin kansa babu fatalwa mai iya kawo ci gaba. Yana iya ci gaba kawai lokacin da ya shafi hulɗa tare da sauran abubuwan yayin da suke tafiya, kamar fatalwowi, a jikin mutum. Game da yanayin kwayar halitta, suna da buri kawai da rai, ba da hankali. Orderarancin tsari na abubuwan mahimmanci suna neman abin gwaninta da annashuwa, komai ƙari. Theoƙarin daɗaɗɗen neman yin tarayya da mutum, da samun kansu jikin ɗan Adam, don a cikasu su waye da hankali, su zama abin tunani, kuma a ƙarshe su zama tunani.

Anan batun yana jujjuyawa daga abubuwan asali a cikin duniyoyin farko zuwa kashi na biyu, danganta mutum da abubuwan asali. Hankalin mutum shine ainihin asali. Kowane ma'ana rukunin ɗan adam ne, yana jujjuya ƙwayar halitta, yayin da abubuwan waje suke ɓangaren ɓangaren mutum ne. Mutum na iya tuntuɓar yanayi domin, ma'ana da abu na tsinkayen sa ɓangarorin abu ne guda, kuma kowane sashin jikinsa sashin jiki ne wanda ba tare da shi ba, kuma babban manajan jikin sa shine ainihin ɗan adam. da kaina daga cikin abubuwan guda huɗu. Ya tsaya kusa da kuma yana kan layin juyin halitta don ya zama tunani. Manufar kowane yanayi ita ce ta zama ɗan adam, kuma idan hakan ba zai yiwu ba, aƙalla, sai ka zama ma'ana, gabobin, gaɓoɓin ɗan adam. Asalin ɗan adam shine mai mulkin jiki kuma yayi dace da asalin mai mulkin yanki. A ciki akwai mafi ƙarancin abubuwa na jiki, kamar yadda ƙarancin ƙananan abubuwan da ke ciki ke ciki da kuma na allah na Sphere. Dukkanin abubuwanda ake karama ana tura su zuwa matsayin dan adam. Koyarwar tilastawa da kwararar juyin halitta suna jujjuya asalin dan adam. Akwai lamba tsakanin yanayi da hankali. Mutum ya gina ainihin tunaninsa lokacin zamanai bashi iyawa kuma yana kammala shi yayin zamansa, ya ɗaga shi har ya zama mai tunani. Wannan shine gatarsa ​​kuma aikinsa.

Irin nau'ikan halittar da mutum zai iya shiga, ya iyakance ga waɗanda ke cikin ƙasa. Kindaya daga cikin nau'ikan waɗannan, waɗanda ake kira Manyan Elean Hawan Sama, kyakkyawan yanayi ne. Suna daga ɓangaren duniya marasa bayyane, kuma yawanci ba sa hulɗa da mutane. Idan sun yi hakan suna bayyana a matsayin mala’iku ko kuma alloli rabinsu. A gare su shirin duniya ya bayyana ta hanyar hankali, kuma suna gudanar da sharia kuma suna ba da tsarin da kwatance ga sauran nau'ikan abubuwan alamuran, waɗanda ake kira Elean ƙananan Tsarin, don aiwatarwa. Waɗannan ƙananan ƙananan rukuni ne guda uku, ma'ana, tsari da ƙima, kowannensu yana da samfuran wuta, iska, ruwa da ƙasa. Dukkanin abubuwan duniya ana samarwa, kiyayewa, canza su, lalace su, maimaita su. Lessarancin ci gaba mai zurfi a cikin mutum, suna matsa shi zuwa ga kowane nau'i na wuce kima da annashuwa, kuma ta wurin shi ne suke jin abin mamaki, ko da yardar sa ne ko kuma matsalar sa. Yawancin ci gaba, mafi kyawun umarni na ƙananan alamomi, nisantar mutane.

Jikin kowane mutum sannan abin maida hankali ne. A cikin wannan kullun za a zana fatalwowi daga abubuwan da suke samarwa, kuma daga wannan asaman kullun ana komawa da abubuwan su. Suna wucewa ta wadancan abubuwan wadanda abubuwan hankali ne, tsarin, gabobin, a jikin mutum. Yayinda suke wucewa suna sha'awar yanayin su. Amincewa daga jikinsu an hatimce su da cutar ko kuma kasancewar yanayin ta, tare da munanan halaye ko dabi'un sha'awar, tare da jihar da ci gaban hankali, tare da mahimmancin motsi a rayuwa, suna hulɗa. Duk waɗannan suna ba da izinin canje-canje na tsarin ƙasa, ya dogara da haƙƙin zaɓin ɗan adam, don amfani da hankalinsa a hanyar da yake so. Don haka, shi, a cikin sani ko a sume kuma tare da sake haɓakar hawan keke da ci gaba, yana taimaka wajan ci gaba da juyin halittar kansa, asalinsa, da kuma fatalwar da basu taɓa kasancewa maza ba. Tashar farko da ta ƙarshe da ta guda ɗaya ita ce asalin mutum. Daga wadannan alakar tsakanin alamuran sa da dan Adam yawanci ba shi da masaniya, saboda dalilan da ya sa basa jin fatalwar halitta, abubuwan da yake ji suna nuna cewa sun isa saman kawai ba cikin ciki da asalin abubuwan ba, kuma saboda bangare ya raba mutane da na asali halittu.

Koyaya, maza na iya sane da dangantaka da abubuwan asali. Wasu daga waɗannan dangantakar suna cikin gidan sihiri. Wannan shine sunan da aka bayar don aiwatar da abubuwa na dabi'un don nufin mutum. Wannan aikin a ƙarshe ya dawo zuwa ga kutse tare da yanayin waje ta gabobin da tsarin tsarin mutumtaka da jikin mutum. A cikin kewayon irin wannan sihirin sune magance cututtuka, watsewa da ɗaukar abubuwa da tara manyan duwatsun a cikin tsari, tashi zuwa sama, sanya duwatsu masu daraja, abubuwan da zasu faru nan gaba, yin madubin sihiri, gano dukiya, sanya mutum da ganuwa, da kuma aiwatarwa. na baƙar fata, da kuma bautar iblis. A karkashin shugabancin sihiri fada kara kimiyya na sa hannu da kuma hatimin, na haruffa da sunaye, amulet da talismans, da kuma yadda karfin su zai iya ɗaure, riƙe da tilasta tilasta ainihin alamomin. Duk waɗannan, duk da haka, suna cikin iyakokin babbar dokar Karma, wanda kuma ke lura da ayyukan abubuwan alamu na aiwatar da la'ana da albarka. Sauran wuraren sihiri na fatalwa sune: daure abubuwan alamomi zuwa ga kazantattun abubuwa da kuma bada umarnin wadannan fatalwowi suyi aiki, don haka suna sanya tsintsayen gumi, kwalekwalen motsawa, kekunan motoci; halittar familiars daga masana kiwon lafiya na sirri sabis da taimako a cikin alchemical tafiyar matakai; da amfani da tausayawa da rashin jituwa na abubuwan, don warkarwa ko canzawa.

Dangantaka da fatalwar fatalwa na wanzuwa ne a yanayin da ba'a aiwatar da sihirin sihiri ba, kuma fatalwar suna aiki ne yayin sha'awowi da damar da mutane suka basu. Waɗannan sune ayyukan fatalwowi da ke yin mafarkai, al'amuran fitina da rashin nasara, da damuwa, da fatalwar fatalwa da fatalwar fatalwa. Tabbas, haɗari da alhaki suna zuwa ga karɓar sabis da kyauta daga fatalwoyi har ma da buri kawai, kodayake haɗarin ya kasance ƙasa da yanayi na riƙe tunani cikin "tabbatarwa" ko "musun," da kuma aikin sihiri. Waɗannan su ne wasu yiwuwar danganta tsakanin ɗan adam da abubuwan asali. Abubuwan da suka faru na asali game da haɗuwa da haɗin jima'i na jiki na mutum da alamomi, suna kai ga yadda fatalwa da ba su taɓa zama maza ba.

 

KYAUTA, abubuwan da ke faruwa a cikin samaniya gabaɗaya suna gabatar da kansu ƙarƙashin ayyukan yanayi da tunani. Yanayin ya ƙunshi abubuwa huɗu. Hankali ba ya cikin abubuwan. Duk abin ko dai bangare ne na halitta ko na hankali. Duk abin da baya aiki da akalla wani matakin hankali shine dabi'a; duk abin da ya aikata tare da wani matakin hankali hankali ne. Yanayi kwalliya ce ta tunani. A wata ma'anar yanayi wata inuwa ce. (Duba Kalman, Kundi 13, Nos. 1, 2, 3, 4, 5.) Yanayi abu ne mai tursasawa, ba juyin halitta bane; hankali shine juyin halitta. Duk abin da a cikin yanayi ke aiki tare da tunani, juyin halitta ne, watau, canzawa koyaushe daga ƙananan, zuwa manyan sifofin. An daidaita abin da ya dace daga mataki zuwa mataki, har sai ya yuwu ya haske wannan al'amari tare da tunani. Ana yin wannan da farko ta hanyar haɗuwa da al'amura cikin tunani, sa'annan da kasancewa cikin jiki a cikin wani tsari wanda aka tsara, wanda yake da shi tsawon shekaru yana da dangantaka yayin sake reincarnations. Tare da irin wannan jikin hankali yana zaune yana aiki akan halitta. Yanayi ya kunshi tsari kuma zuciya tayi aiki da shi, dukkansu a cikin jikin mutum. Zuciya tana yin wannan aiki ta hanyar jikin mutum. A ciki akwai aiki akan yanayi, shine, akan abubuwan, yayin da yanayi yake tawaya a sararin samaniya, da kuma hawan keke a cikin lokaci.

Ba za a iya fahimtar yadda zazzabi abubuwan ke gudana ba sai an kawar da girman girman kwayoyin. Manya da ƙananan dangi ne. Karami na iya zama babba, babba. Abinda kawai wanda yake na dindindin da mahimmanci sune madafan iko. Abubuwan da ke cikin halittun duniya huɗu waɗanda ke aiki a sararin samaniyar duniya suna zub da jikin mutum cikin ruwan rafi, tun daga lokacin da aka ɗauki gawar har zuwa mutuwarta. Abubuwa suna shiga ta hanyar hasken rana da yake sha, iskar da yake shaka da ruwa da abinci mai kauri. Wadannan abubuwa a matsayin abubuwan dabi'a kuma suna zuwa ta hanyoyin daban-daban a jikinsa; halittar motsa jiki, numfashi, wurare dabam dabam da kuma narkewa shine manyan tashoshi inda yake aiki akan wadannan abubuwan. Hakanan sun zo ta hanyar hankalin da dukkan bangarorin jikinsa. Suna zuwa suka tafi. Yayin wucewa ta jiki na ɗan gajeren lokaci ko na dogon lokaci, suna karɓar ra'ayoyi daga tunani. Zuciya bata burge su kai tsaye, saboda baza su iya zuwa kai tsaye tare da tunani ba. An burge su ta hanyar ainihin ɗan adam. Faranta rai, farin ciki, zafi, damuwa, yana shafar asalin mutum; wanda ya haɗu da hankali; aikin hankali ya dawo kan asalin dan adam; kuma wannan yana fifita ƙananan abubuwan da ke cikin hayoyin su ta cikin sa. Daga nan halittu suka bar jikin dan adam ya kewaya tare da sauran abubuwanda suke mallaka ko kadai a cikin kasa, ruwa, iska da wuta, ta hanyar masara, kayan lambu, da masarautar dabbobi, da dawowa cikin abubuwan kirki da kuma sake ta hanyar masarautun, wani lokacin kuma ana daure su. a abinci, wani lokacin kyauta, kamar a iska ko hasken rana, amma koyaushe cikin rafi mai daɗin zama, har sai sun dawo ga mutum. Suna ɗaukar ra'ayi daga mutane gaba ɗayan matakan karatunsu ta hanyar abubuwa da kuma ta masarautun halitta da ta mutane, ban da wanda ya ba su ainihin ra'ayi. Wannan yaduwar abubuwan gaba daya yana gudana tsawon zamani.

Hanyar da abubuwan ke motsawa suna kama da kayan abinci ne. Al'amarin abubuwan da ke faruwa shi ne matsayin farko. Fom din na iya daukar tsawon lokaci ko biyu ko tsawan shekaru, amma daga karshe ya watse kuma aka watse. Duk abin da ya rage shi ne na ƙarshe; wannan ba zai iya karyewa ko rushewa ko lalata gaba daya ba. Bambanci tsakanin ainihin ɓangaren ɗan adam da na ƙarshe na mutum shine, na ɗan adam yana sake sabon sa ne daga zuriyarsa, amma ta asalin ba shi da iri wanda za'a sake gina wani tsari. Dole ne a ba da madaidaicin tsari. Abin da ya ci gaba shi ne babban rabo.

Yaduwar sai abubuwan gaba suke ci gaba, yaduwar nau'ikan dabi'un. Wadannan siffofin sune bayan wani lokaci narkar da su, abubuwan suna dauke ne da abubuwan su, ba tare da barin kwayar cutar ba ko ma wata alama da kansu. Ba za a iya samun ci gaba ba, ba neman izini, babu juyin halitta, idan ba don wani fagen ba. Mene ne haɗin haɗin tsakanin manyan sifofin? Wannan shi ne naúrar ƙarshe wacce aka kafa batun a matsayin ainihin. (Duba Kalman, Vol. 15, Rayuwa Har Abada, shafi na 194–198.)

Ultimatearshe na ƙarshe shine haɗin. Wannan shine yake bawa kwayoyin halitta damar kasancewa kamar tsari a gefenta ko a ciki. Girman da girma za'a cire shi daga tunanin wani rudani na ƙarshe. Da zarar kwayar halitta ta samar kuma ta wanzu ta asali wacce ba ta dace ba, ta dace da tsarin da bai dace ba kuma a game da yanayin da wuya a rarrabe daga gare ta, batun ya ƙunshi wani ɓangare na ƙarshe. Nau'in na ƙarshe ya sanya tsari ya zama mai yiwuwa kuma ya kasance bayan an rushe fom ɗin sannan kuma sinadarin ya dawo cikin tsari mara kyau. Rukuni na ƙarshe yana canzawa ta hanyar abin da ya gudana. Babu wata alamar gano asali game da abin da elemental ya ƙunsa. Kuma ba a ta da asalin wayewa a cikin rukunin ƙarshe ba. Ba a iya rushe rukunin ƙarshe ko watsawa kamar yadda ake ainihin asalin. Bayan ɗan lokaci sauran rukunin kwayoyin halitta a kusa da shi a matsayin wani misalin ƙarfi-element a cikin nau'i na elemental. Wannan nau'in an watsar da shi bayan wani lokaci, al'amari mai ma'ana ya shiga cikin abubuwan sa; rukunin ƙarshe yana canzawa, kuma haka alama alama ce ta cigabanta. Yankin naúrar sannu a hankali kuma yake canza yawancin nau'ikan kananan kwayoyin halitta da ke kewaye da shi, shine, kasancewa mafi girman rukuni a cikin abubuwan. Tana tafiya cikin mulkin ma'adanai, kayan lambu, dabbobi, da na mutum, kuma ana canza shi yayin da yake ci gaba. Yana wucewa a matsayin asali ta ƙananan ƙananan siffofin kuma a ƙarshe ya isa ga yanayin abubuwan asali waɗanda ke kan layi don zama ɗan adam. Akwai lokacin duk waɗannan canje-canjen, lokacin, wanda, duk da haka, ya kasance ɗaɗakakken ɓangaren, abu mai ban sha'awa akan shi wanda yake motsa shi. Drivingarfin tuƙin ya dogara da yanayin kansa, ya ta'allaka ne da yanayin aiki, wanda shine ruhu. Cosmic sha'awa shine makamashi na waje wanda ke shafar gefen ciki, wanda yake ruhu ne. Wannan ruhun tuki a cikin naúrar halitta iri ɗaya ne wanda ke haifar da ƙananan umarni na abubuwan asali don neman nishaɗi da annashuwa ta hanyar haɗuwa da jijiyoyin ɗan adam. Dukkanin ruhun tuƙin yana haifar da rashin gamsuwa ko ɓarna a cikin wannan nishaɗin da wasanni, kuma yana sanya alaƙar sha'awar wani abu na ɗayan, a gare su ba za a iya jituwa ba, gefen mutum, gefen dawwama. Lokacin da sha'awar rashin mutuwa ta farka a rukuni na ƙarshe yana kunshe ne a cikin mafi kyawun aji kuma wannan sha'awar ta sanya shi cikin layi don zama ɗan adam.

Canjin sannu-sannu a cikin kayan ƙira na abubuwan asali yana bayyana sha'awar. Ga fatalwowi a cikin ƙananan matakan ana ba su; ba su da wasu nau'ikan nasu. Wadannan fatalwowi rayuwa ne. Suna da rai, kuma ana basu tsari. Abubuwan da suke motsawa shine motsa su, shine, sha'awar cosmic, kamar yadda wakilcin abin da suke. Ta hanyar zagayawa ta jikin mutane na masarautun guda huɗu, raka'o'in ƙarshe a cikin fatalwa suna ci gaba daga matakin farko zuwa mafi girma. Lokacin da fatalwowi suke yadawa suka shiga jikin dabbobi suna taba sha'awar, kuma sha'awar a hankali tana farkawa a cikin su, haka kuma a rukuninsu na ƙarshe. Sha'awa nau'ikan nau'ikan daban-daban gwargwadon abu na marmarin da kuma yanayin abin mamaki. Lokacin da fatalwowi suke zagaye ta hanyar mutumtaka sai sha'awace-sha'awace su ke karuwa, saboda a cikin dan adam akwai alamun rabe-raben kasa da mafi girma wanda ke gudana akansa cikin hawan keke. Abubuwan sha'awar mutane suna haifar da rarrabuwar fatalwowi cikin ƙasa da mafi kyawun umarni, mafi kyawun waɗanda suke kan hanyar zama maza; ƙananan ba su cikin layi ba, suna neman abin mamaki ne kawai da nishaɗi. Mafi kyawu suna cikin layi domin suna neman fahimta kawai, amma suna sha'awar zama marasa mutuwa. Waɗanda suke cikin layi suna da lokacin rayuwa tare da kamanninsu. Lokacin da aka kawo ƙarshen sa, tushen abubuwan da ke gudana ya wanzu. A nan akwai ganin bambanci daga mutum. Don lokacin da aka fitar da nau'in mutum ta hanyar mutuwa, wani abu ya ragu wanda yake sake gina wani jikin don kansa da kuma tunani don aiki. Mabudin shiga layin mutum ya zama yana sha'awar samun wannan abun, saboda ta hakan ne kawai wani abu zai iya samun rashin mutuwa.

Ta haka ne rukunin na ƙarshe ya samu ci gaba kuma ya kai ga matsayin da ɗan adam zai zama ma'asumi gare shi. Ga dan adam talakawa ba zai iya wadatar da komai ba face abin mamaki da walwala. Su ne wasanni don elementals. Ba za su iya gabatar da ainihin abubuwan da ke tattare da tunani na nauyin rai da na mutuwa ba, kamar yadda mutane ba su da irin wannan tunanin, ko da yaya sana'o'insu da bangaskiyar makanta na iya kasancewa. Daga cikin ƙananan alamomin rarrabewa mai mahimmanci shine, sabili da haka, yakamata a yi tsakanin ainihin abubuwan da ke ƙasa da ƙananan umarni da na mafi ci gaba. Ordersarancin umarni suna son abin motsa hankali kawai, mai dorewa. Mafi kyawun umarni sun yi tsawon rai. Suna son abin fahimta, amma suna begen lokaci guda don rashin mutuwa. Wasu daga cikin waɗannan sune waɗanda aka ambata a baya a cikin labarin ɗan adam da abubuwan asali. Ba za a sami rashin mutuƙar ba kawai idan ainihin ɗan kuɗi ya sami ikon kasancewa a matsayin ɗan adam kuma don haka, ta hanyar sabis zuwa tunani, za a yi amfani da haske a wannan lokacin daga wannan tunanin kuma a daga shi zuwa tseren farko don kasancewa kansa tunani. A ƙarshe rukunin na ƙarshe wanda ya fara a matsayin asalin ƙaramin oda, dangi hargitsi, ya ci gaba ta hanyar da aka ba ta daga lokaci zuwa lokaci har zuwa lokacin da ya hau ko'ina cikin ƙasashe da mulkoki, baya da gaba har ya zama wani zaɓi wanda yana begen yin rayuwa har abada.

 

A cikin layi don zama maza, to waɗannan fatalwowi ne waɗanda ɓangaren ƙarshe suke tafiya a cikin kowane ɗayan rayuwar rayuwa zuwa waccan matakin da fatalwowi suke dawwama da rashin mutuwa. Hanyarsu ta rayuwa ba ta kama da ta mutane ba, duk da haka ba ta da banbanci da irin wanda za a iya kwatantawa da nau'ikan gwamnati, dangantakar juna, harkoki.

Suna zaune a cikin jinsi na wuta, iska, ruwa da abubuwan ƙasa, cikin duniya. Ayyukansu, hanyoyin rayuwarsu, bisa ga wasu tsarin gwamnati ne. Waɗannan ire-iren gwamnatocin ba kamar waɗanda suke rayuwa a ƙarƙashinsu ba. Lallai suna da matsayi babba kuma haƙiƙa abin da ke neman ɗan adam zai iya bayyana, za a iya ganin su, ingantattun gwamnatoci. Mazajen da hankalinsu ya kasance mai gani da fahimta wanda ya isa ya hango wani hango ko masaniya da wadannan gwamnatocin, yana iya kasancewa cikin rubuce-rubucen su. Irin wannan na iya zama batun jamhuriyar Plato, ta Utopia ta Moore, St.

Wadannan abubuwan alamura suna da alakar juna, ta kusa ko ta nesa. Suna iya danganta da abokantaka kamar uba da ɗa, ko uba da 'yarsa, uwa da ɗa, uwa da' yarta suna, amma ba a haife su ba. Wannan, wanda aka fahimta sosai da gurbata, shine tushen kuskuren ra'ayi wanda yakamata yara su kasance cikin jihar, kuma yana iya kasancewa samfuri ne na ƙaunar iyaye na kyauta, tare da izinin jihar. Amma wannan bai dace da al'amuran ɗan adam ba, kuma ba gaskiya bane game da abubuwan asali.

Ayyukan jinsi na asali suna da alaƙa da al'amuran da ɗan adam ke yin sa, amma dole ne al'amuran su kasance da kyawawan halaye ba wai na son zuciya ko ƙazaman yanayi ba. Abubuwan da aka kebanci su zama na mutane kuma suyi sha'awar al'amuran mutane. Suna cikin dukkan ayyukan mutane, suna shiga masana'antu, noma, makanikai, kasuwanci, bukukuwan addini, fadace-fadace, mulki, rayuwar dangi, inda ayyukan ba su da tsafta ko ƙazanta. Irin waɗannan gwamnatocinsu ne, dangantakansu, da ayyukan su.

A wannan zamani da muke ciki rayuwar bil adama ta kasance a matsayin mutane na miliyoyin shekaru. Zukatan suna cikin jiki, ko kuma kusan yin tuntuɓar lokaci zuwa lokaci ainihin abubuwan ɗan adam, waɗanda suka inganta kowanne daga ƙwayoyin cuta a rayuwa. Kowane ɗayan waɗannan tunanin, gaba ɗaya suna magana, suna da alaƙa da asalin ɗan adam na tsawan shekaru. Abubuwan da aka ambata a cikin babi a kan Yara na ansan Adam da arealibai yanzu ba sabon abu bane. Lokaci na yanzu ba lokacin da elemental ya zama abubuwan ɗan adam ba don haka shiga cikin kusanci da tunani.

Akwai yanayi na kowane abu. Lokaci da alamu zasu shigo cikin mulkin mutum ya wuce. Wani lokaci zai zo. A halin yanzu lokaci bashi da matsala. Za'a iya yin kwatancen tare da aji a makaranta. Akwai lokacin karatun; akwai farkon lokacin, a lokacin ne aka shigar da yara, bayan an gama aji babu sabbin ɗalibai da zasu shiga; A aji an gama ajalinsa, waɗanda suka gama wucewa, waɗanda ba su gama aikinsu ba su ci gaba su fara aiki a kan sabuwar shekara, sabbin ɗalibai suna samun hanyarsu ta kammala karatun. Haka yake da ma'anar samfuran asali da hanyarsu zuwa cikin mulkin mutum. Akwai yanayi idan suka shigo talakawa. Tsakanin lokatai ne kawai waɗanda ake karɓa waɗanda waɗanda keɓaɓɓu na kawo. Formedungiyar ɗan adam ce aka kafa kuma ta shiga gidan makarantar duniya shekarun da suka gabata.

Kyakkyawan tsarin dabi'un kyawawan azuzuwan, waɗanda ke cikin layin shiga mutane sun zama mutane, sun bambanta. Hanya daya an nuna a sama. Wannan halin na miji da na mace wanda a halin yanzu zai sa su zama kyakkyawa ga ɗayan waɗannan abubuwan alamomin, kuma wanda yake da ɗanɗano, shi ne yanayin gama-gari da mutane a lokutan da suka gabata lokacin da akwai lokacin ƙaddamar da abubuwan asali. Tun daga wannan yanayin mafi kyawun ɗan adam ya lalace. Ba ta kama hanyar ci gaban da ta isa ba. Gaskiya ne, ya bayyana, cewa mutumin yayi aiki daga ɓarna har zuwa wayewar sa ta yanzu, tun daga dutse har zuwa zamanin lantarki. Amma shekarun dutse ba farkon bane. Ya kasance ɗayan matakan low ne a cikin haɓakar hawan keke da faduwa.

Akwai dalilai da yawa da yasa dalilai basa iya shiga yanzu. Na farko shi ne cewa maza da mata na yau ba za su iya samar da sel na zahiri su bari a ainihin; watau sel wanda ko ingantaccen kuzarin ɗan adam yana aiki kuma mummunan kuzari daga asalin zai iya aiki, ko kuma sel waɗanda mummunan aikin ɗan adam ke aiki kuma ingantaccen ƙarfin ikon aiki. Daga cikin dalilan, wani shine cewa duniyoyi biyu, na mutum da na asali, kowannensu ya wajabta shi kuma an raba shi ta bango, wanda a halin yanzu ba zai yiwu ba. Hankalin dan Adam kamar wani bangare ne wanda yake kebe zahirin rayuwa daga duniyar tauraruwar taurari da kwakwalwa. Abubuwan da suke a zahiri a halin yanzu ba sa fahimtar abubuwan zahiri, kuma mutane ba sa jin sihiri da abubuwan sihiri. Abubuwan da suke gani suna ganuwa ta zahiri a zahirin mutum amma basu ga bangaren shi na zahiri ba. Mutum na iya ganin bangaren zahiri ne, amma ba bangaren zahiri ko da gaske bane. Don haka mutum yana ganin zinare amma ba fatalwar zinaren ba, yana ganin fure amma ba almara na fure bane, yana ganin jikin mutum amma ba ainihin jikin mutum ba. Ta wannan hanyar hankali yana daga bangare na raba halittu biyu. Dan Adam na da bangare a kan alamomin farko, gami da katanga a kan mamayewar mutum. A irin wannan yanayi ne ake rabuwa da mutane daga abubuwan asali a wannan lokacin wadanda ba za su iya fahimta ba.

Kodayake alamu basu shiga yanzu ba, saboda yanzu ba zai yiwu ba, ƙa'idar shigowarsu ɗaya ce. Don haka ko da a cikin 'yan lokutan lokuta na musamman lokuta na iya faruwa ne daga abubuwan da suka samo asali daga mutane da mutum, wanda a ciki hankalin mahaɗa suka shiga jiki.

Lokacin da lokacin bukukuwan ɗimbin ɗabi'a, mutum ya kalli rayuwa daban da yadda yake a yau. A wancan zamani mutane suna da kyau kwarai da gaske a jiki kuma sun fi kyau hankali. Suna da dacewa da jiki su shigo da abubuwan ɗorewa cikin masarautar ɗan adam, kamar yadda a jikinsu ba sa cutar da cuta da rashin ƙarfi na mutum na zamani. Mutane suna iya ganin ainihin. Ba a kiyaye shingen da ke tsakanin halittun biyu ba. Abubuwan da ke cikin layi don zama ɗan adam sun jawo hankali kuma sun nemi mutane don haɗin gwiwa da haɗin kai kuma sun zauna tare da abokan tarayya na ɗan adam. Daga waɗannan ƙungiyoyin ƙungiyoyin an haife su zuriya.

Waɗannan zuriya sun kasance nau'i biyu. Kowannensu yana da jikin jiki. Kindayan abu guda ya kasance da hankali, ɗayan kuwa bai da hankali. Waɗanda ba su da tunani sune ainihin abubuwan da suka samo asali wanda ya kasance ta hanyar haɗuwa da ɗan adam da mahaifa, sun sami hali kuma yayin mutuwa sun bar ƙwayoyin cuta. Agentsan adam ɗin ya kasance yana jagoranci ne ta hanyar wakilai na doka, ga sababbin iyayen, don haka wannan nau'in kwayar cutar ta jingina ƙungiyar iyayen waɗannan sannan ga yaran. Ba ya cikin yaron ɗan yaron, halayen yaron. A tsakani yake da rarrabewa tsakanin tunani wanda yake kasancewa. Halin mutum ya haɓaka ikokin da ta kasance ta asali kuma a lokaci guda ɗaukar halayen jikin mutum, kuma yana da ayyukan tunani wanda aikin kwakwalwa ke motsa shi. Amma ba shi da hankali. A wannan yanayin ya amsa yanayin tunani na al'umma kamar yadda ya dace da illolin da yanayi ke nema. Ba a dame shi ba dalili ko ta hanyar hankali. A lokacin balaga na asali na tunani zai iya zama cikin mutum.

Na farko irin batun yana da hankali. Hankalin yana da kwayar cuta wanda ya sa ya danganta haɗin kai tsakanin mutum da asalin. Hanyar haihuwa ya biyo baya, kamar yadda yake samu a yau. Tunani a ko bayan haihuwar jiki ya shiga ciki.

Asali mafi kyawun aji, wanda ya fara haɗu kuma daga baya ya kasance tare da ɗan adam kuma ya zama mahaifiyar ofan adam, sun kasance a cikin ƙarni na ƙarshe da kansu suka kasance cikin zurfin irin wannan matsayin. Suna da tsabta, mai ƙarfi, mai kyau, jikin mutane, waɗanda ke da ɗanɗano da iko na yanayi, kamar su clairvoyance, ikon tashi sama sama ko cikin ruwa. Suna da doka a kan abubuwan da zasu iya yin abubuwan da a yau suke da ban mamaki. Zukatan da suka shiga cikin jikin nan suna da tsabta, bayyane, fiya da ƙarfi. Babbar amsa ta amsa cikin shiriyar hankali, malami na allahntaka, wanda ya dade tana begensa. Yawancin mutane na yau maza da mata sun zo daga wannan zuriya. Lokacin da aka yi tunaninsu a cikin kasancewarta ta yau da kullun, viscidity, rauni, rashin mutunci, munafurci, wannan bayanin asalin zuriyarsu mai haske yana wuce gona da iri don imani. Ko ta yaya, sun sazu kuma sun lalace daga waccan tsohuwar gwamnatin.

Wannan ya kasance ga mutane da yawa a duniya yau farkon dangantakar tunani da jiki na asali, kusanci da kusanci na tunani tare da wani ɓangaren yanayi wanda aka lullube shi a cikin jikin mutum. Hankali yana da iko a wancan lokacin ya yi yadda ya ga dama, ci gaba da ɗan adam har zuwa matakin farko wanda daga tushensa ya zo, kuma da kansa don samun ci gaba yayin aiwatar da nasa ci gaba da kuma kammala nasa yanayin cikin ilimin da hikima. Yana da iko ya yi duk waɗannan duka don asali da kuma na kanta. Amma a kan yanayi biyu. Wato, cewa ya sa elemental yin abin da shi, a zuciya, a lokacin da yakamata a yi, kuma ya cigaba da cewa bai kamata ya zama da yawa a ɗauke shi ba kuma ba da kulawa sosai ga hankalin da abin da ake ji, wanda elemental ya wadatar. Wasu hankalin sunyi amfani da ikon su. Su da kansu sun gama ajalinsu kuma suka zama masu cikakkiyar tunani, kuma abubuwan da suka samo asali ne ta hanyar su kuma sun kasance masu hankali. Amma miliyoyin mutane a duniya a yau ba su bi wannan hanyar ba. Sun yi watsi da aikata abin da suka san ya fi kyau; sun ba da damar kwantar da hankula da hankula wadanda hankulansu da ikonsu suka samu. Suna amfani da ikon abubuwan alamomi kuma suna farin ciki a cikin hankalin. Sunyi amfani da ikon farko don tabbatar da jin daɗin rayuwa. Zukatan suna duba daga hasken da'irarsu, zuwa cikin asalin duniya, kuma suna bi inda suke kallo. Zukatan su yakamata su zama jagorar ma'anar muhalli, amma sun bi inda ma'anar abubuwan alamu. Abubuwan da suke kasala, basu da hankali, suna iya haifar da komawa zuwa ga halitta kawai ta hankula.

Ya kamata hankali ya kasance kamar iyaye ga yaro, yakamata ya yi jagora, horarwa, horar da ainihin, ta yadda zai iya mallakar mallakin tunani, ya balaga cikin tunani. Maimakon haka, hankalin ya cika da sutturar sa, kuma ya sami farin ciki da bayar da farin ciki da annashuwa da gurnar gandalin gundumar. Batun ba shi da ma'ana. A dabi'ance yana son ya zama jagora da sarrafawa da horarwa da horarwa, kodayake bai san yadda za'a yi hakan ba, fiye da yaro yasan abin da ya kamata ya koya. Lokacin da hankali ya kasa yin mulki, kuma ya ba da sha'awar yanayi, sha'awar yanayin mara hankali, dabi'ar jin cewa ba ta da wani ubangida, kuma, kamar mai karamin karfi da lalata da yara, ya girgiza kai yana kokarin kame hankali da kokarin mamaye hankali kuma yi nasara. Tun daga nan yake mamaye tunanin mutum.

Sakamakon yau shine yawancin masu hankali suna cikin yanayin iyayen da ke kula da lalatattun yaransu, yaransu masu so da kauna. An yarda da sha'awoyi na dabi'a su zama mugayen abubuwa. 'Yan Adam na marmarin canji na jiki, annashuwa, annashuwa, mallaka, shahara da iko. Don samun waɗannan suna zalunta, yaudara da lalata. Suna ba da gaskiya da adalci, adalci, kamun kai da girmama waɗansu. Sun lullube kansu cikin munafunci da yaudara. An lullube su da duhu, suna rayuwa cikin jahilci, kuma hasken hankali yana rufe. Ta haka ne suka jawo wa kansu matsaloli masu yawa. Sun yi rashin imani a kansu da kuma wasu. Sha'awa da tsoro suna motsa su. Koyaya, tunani ya kasance tunane. Duk abin da zurfinsa ya nitse, ba za a rasa shi ba. Akwai farkawar wasu hankalin, da yawa yanzu suna yin ƙoƙari don sarrafa abin da suke kiran kansu, amma wanda shine ainihin ɗan adam. Idan suka dage za su iya fitar da kayan aiki daga lokaci zuwa halin da suke ciki kuma su kunna shi da tunani. Don haka fatalwa da suke sha'awar zama ɗan adam, kuma ta hanyar haɗuwa da hankalinsu sun zama abubuwan asali na ɗan adam, sun fito daga duniyoyin duniyar nan mai haske kuma sun shiga cikin yanayin rayuwar ɗan adamtaka.

Haƙƙin ɗan adam yana da haƙiƙa ga waɗannan abubuwan da ke kanmu da kuma ɗaukar nauyi ga kansa. Hakki a kan kansa shi ne tarbiyyantar da tunani, dawo da shi matsayinsa na girma da kuma kara ilimi, da kuma amfani da wannan ilimin don yin adalci da yin adalci. Owan adam yana bin sa da mahimmin abu don hana fitina, kuma horar da shi cewa zai yi girma ya zama mai hankali.

(A ci gaba.)