Kalmar Asalin

MUTANE DA MATA DA YARA

Harold W. Percival

KASHI NA IV

MILESTONES A HANYA MAI GIRMA DON SAMUN MUHIMMANCI

Bauta ko 'Yanci?

Webster ya ce bautar ita ce: “Halin bawa; kangin bauta. Ci gaba da wahala mai wahala, gawarwa. ”Kuma wannan bawa kuma shine:“ Mutumin da ke cikin kangin bauta. Wanda ya rasa ikon kansa, game da mataimakin, muguwar sha'awa, da sauransu. ”

A bayyane a bayyane, bautar ɗan Adam shine yanayi ko yanayin da mutum yake wajabcin zama cikin bauta ga majiɓinci da yanayi, wanda dole ne yayi biyayya ga buƙatun mahalli da yanayi, ba tare da la’akari da zaɓin abin da zai so ko zai yi ba. ba yi.

Kalmar 'yanci, kamar yadda aka yi amfani da ita a cikin wannan littafin, ita ce yanayi ko yanayin muradin son kai da ji-da-rai kamar mai aikatawa a cikin jiki lokacin da ya tsamo kanta daga dabi'a kuma ya kasance baya kulawa. 'Yanci shi ne: Kasancewa kuma yana nufin kuma ya kasance, ba tare da alaƙa da kowane abu ba ko abin da yake ji na huɗun. Ma'ana, wannan bai haɗu da tunani cikin kowane abu ko abu na halitta ba, kuma wannan ba zai kusaci kansa ga wani abu ba. Abin da aka makala yana nufin bautar. Kamewa da gangan ba yana nufin 'yanci daga kangin bauta.

Bautar ɗan adam musamman damuwa da hankali kai a cikin jiki. Mai jan hankali kai da karfi ne da tursasa shi koda ba da niyyarsa ba ga sha'awar sha'awa, sha'awoyi da sha'awowi ta hanyar jikin mutum wanda yake ɗaure shi. Madadin zama shugaban jiki, mutum na iya zama bawan giya, kwayoyi, sigari, kamar yadda koyaushe shi ne bautar jima'i.

Wannan bawan yana daga cikin hankalin mutum a jikin “'yantacce,” da kuma a jikin bawan bawa ga mai shi. Don haka dole ne yaci gaba har sai da kai yasan cewa ba jikin da ake ba shi bawan. Ganin cewa, ta hanyar ganowa da 'yantar da kai daga bautar jiki ga barin mutum ya rasa ma'ana ta yadda zai kasance ya fi na maza da sarakunan duniya ilimi.

A zamanin da lokacin da shugaban mutane ke son cin nasara da wani sarki, zai jagoranci sojojinsa zuwa yaƙi zuwa waccan yankin. Idan kuma yayi nasara yana iya jan mai nasara da mai mulki a kafafun karusarsa idan yana so.

Tarihi ya gaya mana cewa Alexander Mai Girma shine mafi kyawu misalin misali wanda yaci duniya. Haihuwar 356 BC, ya sami iko akan dukkan Girka; ci Taya da Gaza; an nada shi a kan kursiyin Masar, kamar yadda Fir'auna; kafa Alexandria; rusa ikon Farisa; ci Porus a Indiya; sannan ya tashi daga Indiya zuwa Farisa. Lokacin da mutuwa ta kusanci sai ya nemi Roxane, matar da ya fi so, ya rufe shi a asirce a Kogin Yufiretis domin mutane su gaskanta, daga bacewarsa, cewa shi Allah ne, kamar yadda ya yi iƙirari, kuma ya koma tseren Allah. Roxane ya ƙi. Ya mutu a Babila, wanda ya yi nasara a duniya tun yana 33. Kafin mutuwarsa, a kan tambayar shi wa zai bar nasarorin nasa, ya ba da amsa kawai a raha: “Zuwa mafi karfi.” Ya mutu cikin bautar muradinsa, bawan cin abincinsa da kuma muguwar sha'awar sa. sha'awa. Alexander ya ci mulkokin duniya, amma shi da kansa ya mallake shi.

Amma, tare da Alexander a matsayin kyakkyawan misalin, me yasa kuma ta yaya mutum ya zama bawa ga dabi'a ta tunanin shi da sha'awar sa? Don fahimtar hakan, ya zama dole a ga inda jin-da-sha'awar yake a cikin zahirin jiki, kuma ta yaya, ta hanyar aikata shi, ana sarrafawa da bautar da shi ta yanayin. Za'a ga wannan daga alaƙar jikin mutum zuwa ga ji-da-sha'awar kansa a cikin jiki.

Wannan alakar - don takaitawa a takaice - ana tafiya da ita ne ga yanayi ta hanyan jujjuyawar zuciya, kuma don kai ga tunani ta hanyar jijiyoyi na son rai, kamar haka: hankula sune asalin yanayi a yanayin numfashi, a gaba wani ɓangare na jikin pituitary; jin-da-buri kamar yadda kai mai hankali yake, tare da zuciyar-hankali, jin-da-hankali da kuma sha'awar-zuciya, is located in the side part; wadannan bangarorin biyu na pituitary suna tare da tashoshin tsakiya na dabi'a da yanayi na hankali; hankalin mutum baya iya tunanin ko don ji-da-son rai; dole ne, saboda haka, don a faɗi, ya ƙare daga ɓangaren baya zuwa gaban ɓangaren pituitary don tunani ta hanyar hankali game da yanayi a cikin yanayin numfashi; da kuma tunanin cewa dole ne ya sami Haske.

The ji na ji, kamar yadda abin mamaki, ana daukar su zuwa yanayi. Hanyoyin yanayi sune nau'in typal kamar dabbobi da tsirrai a halitta. Mai aikatawa yana wadatar da su bayan mutuwa, idan ya katse siffofinsa na ɗan lokaci; yana sake sa su a lokacin tashin tayin na gaba, tare da ma'amala da su bayan shigar da sabon jikin ɗan adam lokacin ƙuruciya da girma. Tunanin mutum yayin rayuwa yana kiyaye nau'ikan dabi'a ta hanyar tunani.

Kalmomin da ake jin ji da bege, bawa, bautar, da 'yanci, anan ana ba su ƙarin keɓaɓɓu kuma takamaiman ma’anoni da ma’anoni maimakon na kamus. Anan, jin kai-da son zuciya an nuna shi da kanshi. Kai ne ji-da-so. Lokacin da kai, kamar yadda ji-da-sha'awar, barin jiki, jikin ya mutu, amma ka Zai ci gaba ta hanyar jihohin bayan mutuwa, kuma zai dawo duniya don ɗaukar wani jikin ɗan adam da aka shirya maka, ƙwaƙwalwar son kai. Amma yayin da kuke cikin jikin mutuntaka ba ku da 'yanci; ku bayi ne ga jiki. An daure ku da dabi'a ta hankulanku da sha'awowi da sha'awowi waɗanda suka fi karfi fiye da sarƙoƙi waɗanda kuka ɗaura ɗayan bawa a matsayin mai hidimar tattaunawa da ubangijin da ya yi aiki. Bawan hira yana sane bawa. Amma ka fi ko aan bawan da kake so ba tare da sanin cewa kai bawa ba ne.

Don haka kuna cikin yanayin da yafi muni da bawa. Duk da cewa ya san cewa shi ba maigidan ba ne, ba ku bambance kanku da jiki na zahiri wanda a yanzu kuka kasance bayinku. Amma, a gefe guda, kun kasance a cikin wani yanayi mafi kyau fiye da bawan bawa, saboda bai iya 'yantar da kansa daga bautar ubangijinsa ba. Amma akwai bege a gareku, domin idan zaku iya zaku iya bambance kanku daga jiki da hankalin sa, ta hanyar tunani. Ta hanyar tunani zaku iya fahimtar cewa kuna tunani, kuma jiki baya tunani kuma baya iya yin tunani. Wannan shine farkon bayani. Don haka zaka iya fahimtar cewa jiki ba zai iya yin komai ba tare da kai ba, kuma yana tilasta maka ka biya bukatar sa kamar yadda hankalin ya bayyana a dukkan ayyukan. Bayan haka kuma, kun shagaltar da ku ne ta hanyar tunani game da abubuwanda suke da sha'awa da kuma batutuwan da baku bambance kanku da abin da ake so ba, kuma kamar yadda kuke bambanta da yadda ake ji da sha'awar ko kuma ga hankalin mutum.

Rashin jin daɗi da bege ba abin mamaki bane. Sakon hankali ba ji bane da sha'awa. Menene bambanci? Jin da sha’awa kari ne daga son zuciya a cikin kodan da adreshin jijiyoyi da jini inda suka hadu da tasirin abubuwanda yanayin ke zuwa ta hankula. Inda raka'a suna hulɗa da ji da sha'awar jijiyoyi da jini, raka'a sune abin motsa rai.

Bautar ɗan adam ya kasance ma'aikata tun daga lokacin tunawa. Abin nufi shine, 'yan adam sun mallaki jikinsu da rayukan wasu mutane - ta hanyar kamawa, yaƙi, siye ko gatan gado - a duk matakan rayuwar al'umma, daga ɓarkewar mugunta zuwa al'adun wayewa. Siyan bayi da siyarwa ya ci gaba kamar yadda yakamata, ba tare da tambaya ko jayayya ba. Ba har sai ƙarni na 17th ya sami ,an mutane, da ake kira masu kauracewa doka, a bainar jama'a sun fara la'anta shi. Sannan adadin masu kauracewa ya karu kuma haka ayyukan su da la'antar bautar da cinikin bayi. A cikin 1787 masu lalata a Ingila sun sami shugaba na ainihi kuma mai wahayi a cikin William Wilberforce. A cikin shekarun 20 ya yi gwagwarmaya don hana cinikin bayi, kuma bayan hakan ga 'yancin bayi. A cikin 1833 an aiwatar da Dokar 'Yanci. Hakanan majalisar Biritaniya ta kawo karshen bautar a duk Daular Biritaniya. Shekaru talatin da biyu bayan haka, a cikin Amurka, An ayyana Dokar 'Yanci ta' yantar da bayi yayin yakin basasa kuma ya zama ainihin gaskiya a cikin 1865.

Amma 'yanci daga mallakar mutum da bautar jikin mutane shine kawai farkon ainihin' yan adam. Yanzu dole ne mu fuskance gaskiyar abin da ke cewa masu hankali a cikin jikin mutane bayi ne ga jikunansu. Mai hankali cikakke ne, mai hankali, bayan yanayi. Duk da haka, shi bawa ne. A hakika shi bawa ne mai sadaukarwa ga jiki wanda ya bayyana kansa da kuma kamar yadda jikin yake.

Mai hankali a cikin jikin yayi magana kansa da sunan jikinsa, kuma an san mutum da wannan sunan. Tun daga lokacin da jiki ya tsufa da kulawa da shi, mutum yayi aiki dashi, ciyar da shi, tsaftace shi, sanya shi, yi masa aiki, horar da shi da adon sa, yin ibada a cikin hidimomin ibada tsawon rayuwarsa; kuma a ƙarshen zamanin sa kai ya bar jikin, sunan wannan jikin an zana shi a kan dutse ko kabarin da aka kafa akan kabari. Amma ba a sani ba da kai, ku, daga baya za a yi magana da matsayin jiki a cikin kabari.

Mu da muke sane, mun sake kasancewa a cikin jikunan shekaru daban-daban, kuma munyi mafarkin kanmu kamar jikin da muke mafarkin sa a ciki. Lokaci ya yi da za mu zama masu sanin cewa mu bayi ne ga jikunan da muke mafarki, farkarwa ko bacci. Kamar yadda bayi suke sane a matsayin bayi da suke son 'yanci, haka nan, ya kamata mu, ku bayi masu hankali a cikin jikunan jiki, mu zama masu sane da bautarmu da son' yanci, 'yanci, daga gaɓoɓinmu waɗanda suke shugabanninmu.

Wannan shine lokacin yin tunani da aiki don samun ainihin wariyarmu; domin kowane ɗayanmu na 'yanci daga jikinmu muke rayuwa, ta yadda idan muka zama mai hankali kamar yadda aka yi da kanmu zamu canza kuma mu canza jikkunan mu zama jikin mutane. Lokaci ya yi da ya kamata kowane mai hankali ya fahimci da gaske cewa rayuwa bayan rayuwa har zuwa tsararraki da muka kasance: muradin-cikin jikin mace, ko, sha'awar jiki a jikin mace.

Bari mu tambayi kanmu: "Mece ce rayuwa?" Amsar ita ce: Kai, Ni, Mu, mun kasance kuma muna ji da wadatar zuci - muna mafarkin kanmu ta halitta. Rayuwa kenan, kuma ba komai bane ko ƙasa da hakan. Yanzu zamu iya tabbatarwa da kuma tantance cewa zamuyi himma sosai wajen ganowa da bambance kawunanmu a jikinmu, kuma mu 'yantar da kanmu daga bautar jikinmu.

Yanzu ne farkon ainihin ainihin - ƙaddamar da hankali a cikin jikin mutum, sabanin cewa shi bawan jikin jima'i ne wanda ya shugabance shi. Wannan bautar zamani tana ci gaba tun daga zamanin almara Adam, lokacin da kowane hankali a yanzu cikin jikin mutum ya zama, na farko, Adamu, sannan kuma Adamu da Hauwa'u. (Duba Sashe na V, "Labarin Adamu da Hauwa'u.") Aure babbar hukuma ce mafi tsufa a duniya. Yayi tsufa sosai cewa mutane sunce dabi'a ce, amma hakan bai nuna ya dace da daidai ba. Bawan kansa ya mai da kansa bawa. Amma hakan ta faru tuntuni kuma an manta da shi. An nakalto nassi don tabbatar da cewa daidai ne kuma daidai. An kuma rubuta shi cikin litattafai na shari a, ya kuma cancanci a cikin kotunan ƙasar duka.

Akwai mutane da yawa waɗanda za su gane cewa wannan bautar da kansu ba daidai ba ce. Wadannan zasu zama sabbin masu kauracewa wadanda zasu la'antar da al'adar kuma zasuyi kokarin hana bautar da kansu. Amma manyan lambobi za su iya yin ba'a game da tunani kuma su ba da tabbataccen tabbacin cewa babu wani abu kamar cinikin kai; cewa dan adam ya kunshi jikin mace da namiji; cewa bauta ta zahiri gaskiya ce a cikin ƙasashe masu wayewa; amma wannan bautar ta 'ya' ya 'ya' ta 'yanci ce, ta ɓata tunanin mutum.

Koyaya, ana tsammanin cewa wasu za su gani kuma su fahimci gaskiyar game da bautar da kai da shiga cikin ba da labarinsa da aiki don samun 'yancin kai daga jikinmu na jima'i wanda dukkansu bayi ne. Bayan haka sannu a hankali kuma a kan kari lokacin za a ga abubuwan da ke gudana sannan kuma za a bi da batun don amfanin dukkan ’yan Adam. Idan ba mu koyi sanin kanmu ba a cikin wannan wayewar, za a lalace. Don haka damar samun ilimin kai da kai an yi amfani da shi a duk wayewar da ta gabata. Kuma mu, mu masu hankalin mu zamu jira isowar wayewar wayewa ta gaba don samun ilimin kai.