50 Adepts, Masters da Mahatmas
Kalmar Asalin

Lokacin da ma ya shude ta hanyar mahat, ma za ta kasance ma; amma ma za a haɗe tare da mahat, kuma ya kasance mahat-ma.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 10 NOVEMBER, 1909. A'a. 2

Copyright, 1909, da HW PERCIVAL.

ADDU'A, MATA DA MAHATMAS.

(An ci gaba.)

ADDU'A da masters ana shirya su a masauki, makarantu, digiri, shuwagabanni da 'yan uwantaka. Masauki wuri ne da ake ba da cikakke, ko mashin ko mahatma, ko kuma wurin zama ne; ajalin makaranta yana nufin layin ko nau'in aikin da ya tsunduma cikin; digiri yana nuna iyawarsa, iyawarsa da hazakarsa a cikin aikin makarantar sa; matsayi ne wanda ya kasance nasa; 'Yan uwantaka shine dangantakar dake tsakanin wadanda suke cikin gidaje, makarantu da kuma wuraren aiki. Kungiyoyin kwastomomi da na masters basa kama da na kamfanin wasan kwaikwayo, ko na siyasa, ko na kamfani, wanda kungiyoyin mutane suka kirkiro. Ofungiyoyin gwagwarmaya da masters suna faruwa ne bisa ga dokokin ƙasa da dalilai waɗanda ba na zahiri ba. Ka'idar tsari ita ce dangantakar dukkan sassan jikin mutum ko tsari zuwa ga hadin kai baki daya domin amfanin sassan da jikin baki daya.

Manufar shirya tsakanin wadatattun abubuwa shine kammala jikinsu, kai tsaye ga sha'awa da kuma iko da karfin duniyar duniyar da ba a gani ba. An shirya su a makarantu daban-daban gwargwadon digiri waɗanda yawancin ƙungiyoyi suka tsara. Kowace kungiya tana da malami; sai ya zabi, shirya da kuma danganta wadanda ya koyar cikin jituwa, aiki mai aiki gwargwadon kyawawan halayensu da karfin su. Ya umurce almajirai a cikin amfani da ikon shawo kan sha'awoyinsu, cikin ikon karfi na iko da iko mara ganuwa, da kuma samar da abubuwan al'ajabi ta wannan iko. Kamar yadda iyayengiji ba su aiwatar da Karma gaba daya ba, ana nuna su a makarantunsu abin da Karma take kuma mafi kyawu a yi amfani da ita, yadda za a iya kammala tunaninsu ko kuma kwakwalwar hankalinsu, kuma menene ƙarancin asirin duniyar tunani.

Ba a shirya Mahatmas kamar yadda adepts da masters. Jikin jikinsu ba shi da ƙima a cikin ƙungiyarsu, idan ana iya kiran sa. Ba sa haɗuwa cikin ƙungiyoyi ko makarantu ko riƙe yarjejeniya don manufar koyarwa.

Matsayi shine tsarin bakwai. Gidaje bakwai ko matsayi suna bayyana kuma ana haɓaka su cikin zodiac din su mai canzawa bisa ga dokokin zodiac na dindindin. (Duba "Kalman," Vol. 4, Nos. 3-4.) Kowane alamar alamomi na zodiacal bakwai na wakiltar matsayi, kuma kowane ya sha bamban a nau'ikansa da haɓakawa daga kowane matsayi na shida. Matsayi na farko ko tsere shine alamar cutar kansa, numfashi, kuma mallakar ta ruhaniya ce. Na biyun na daga alamar alama, rayuwa, kuma ta duniyar tunani ce. Raceasa ta uku ko matsayi na alama ce, budurwa, tsari ce, kuma mallakar duniyar mahaukaciya ce. Na huɗu shine ɗakin ɗakin alamar, jima'i, kuma mallakar duniya ce ta zahiri. Na biyar shine alamar Scorpio, sha'awar, kuma mallakar ta duniyar tunani ne. Na shida yana daga cikin alamar sagittary, tunani, kuma mallakar duniyar tunani ne. Nauyi na bakwai ko matsayi na alamomin alama ce ta alama, keɓaɓɓe, kuma mallakar duniya ta ruhaniya ce.

Racean adam na farko na mutane sun kasance jikin gaɓoɓin tunani, numfashi na ruhu. Na biyun sune sassan jikin wutar lantarki. Na ukun sune jikin taurari. Racean tsere na huɗu sun kasance kuma jikunan mutane ne, cikin maza, ta wnanan ɗayan wutsiyoyi ukun da suka gabata suka kasance matsayin, rai, da kuma numfashin mutane na zahiri. Dukkan 'yan adam a yanzu suna rayuwa da rarrabe a cikin jinsi, na kowace ƙasa, clime ko abin da ake kira tseren, su ne jinsin mutane na huɗu ko gawarwaki kuma sune nau'ikan matsayi na huɗu. Bangarori daban-daban, nau'ikan da launuka wanda wannan tsere na hudun ya kasu kashi biyu, akwai bangarori daban-daban na matsayi wanda ya banbanta matsayin ci gaba, amma ba da kirki ba. A cikin kirki dukansu mutane ne na zahiri. Tsakanin kuma ta hanyar tsere na huɗu, tsere na biyar ko matsayi ya fara aiki da ci gaba shekaru da yawa da suka gabata. Wannan tseren na biyar da yake gudana ta tseren hudun, wanda yake shi ne zahirin jiki, ba zai iya ganin maza masu tseren na huɗu ba fiye da tseren na huɗu, maza na zahiri na iya ganin tsere na uku ko na biyu ko na farko waɗanda ke ciki kuma suna aiki ta hanyar su. Nau'in na biyar yana aiki ne ta hanyar tseren jiki kamar sha'awa, kuma kodayake ba za a iya ganin shi ta ɗan adam ba, ba ƙasa da abin da yake jagoranta da tilasta ɗan adam na ikonsa. Nau’i na huɗu ko ɗabi’ar ɗan adam ya kai matsayin mafi ƙasƙanci na ci gaba gwargwadon lamura da amincinsu; a cikin jinsunan gaba na gaba za a inganta tsere na huxu na zahiri cikin kyakkyawa ta siffa, alherin motsi, fatar fata, launi da ƙarfi da kuma gyara fasali, gwargwadon yadda jinsin mutane na gaba zasu gudana cikin ta. Matsayi na biyar yana kunshe ne daga waɗancan mutane waɗanda suka samo asali ta hanyar mutum ta huɗu, koda kuwa tseren na huɗu shine sakamakon da ci gaba daga tsere na uku. Nauyi na biyar na bil'adama shine madaidaiciya anan ana kiranta adepts, waɗanda aka fasalta su da mutane masu iya rayuwa daban da rarrabe daga jikin mutane na huɗu. Goma na shida na mutane shine abubuwan da ake kira masters. Tsarin tsere na mutumtaka na mutumtaka ne na tunani wanda ke aiki da kai tsaye, ko ya kamata kai tsaye, sha'awar tseren na biyar, kamar yadda sha'awar tseren na biyar ke tilastawa mutane tserewa ta huɗu zuwa mataki. Matsayi na bakwai shine matsayi anan ake kira mahatmas. Su ne, mafi haɓaka, waɗanda ke jagora, masu mulki da masu ba da doka na dukkan jinsi na bil'adama.

Mutumin tsere na jiki na hudu yana aiwatar da shi cikin sha'awa, tsere na biyar ko matsayi, wanda yake ƙoƙarin haɓaka. Nau'in na shida yana aiki ne ta hanyar jinsin mutum na huɗu a matsayin mai tunani. Nau'in na bakwai yana aiki ne ta hanyar ɗan adam na huɗu a matsayinsa na I-am-I, ko kuma wanda yake shi ne yake kai tsaye da kuma ilimin kai tsaye. Ka'idar buri da tunani na tunani da sanin yakamata yanzu a tsere ta jiki ta mutum sune rukuni na biyar, na shida da na bakwai na bil'adama wanda ake kira adepts, masters da mahatmas. Yanzu sun zama ka'idodi kawai; za a haɓaka su cikin halittun da za su iya kasancewa cikin basira da haziƙai masu aiki a cikin duniyar tunani, ta tunani da ruhaniya waɗanda a cikin sa suke kwarjini, masters da mahatmas yanzu suna aiki cikakke da basira.

'Yan uwantaka shine kawance tsakanin dukkan wanda ya shafi dukkan mazabu. 'Yan uwan ​​mutane na zahiri su ne waɗanda suke da jikin mutane. 'Yan uwan ​​juna ne na huɗu. 'Yan uwantaka a tsakanin tsere na rayuwa ta' yanci ba saboda dangantaka ta zahiri ba amma saboda 'yan uwan ​​juna ne na biyar. Rashin yanayin yanayi da abinda ake so shine shahadar 'yan uwantaka ta musamman tsakanin dacewa. Hadin kai ne na 'yan uwantaka tsakanin masarauta. 'Yan uwan ​​juna ne shida. Samun fifiko ko darasi na tunani ne ke tantance rarrabuwa tsakanin 'yan uwantaka. Jagora yana shiga wani yanki na matsayinsa lokacin da tunaninsa da akidunsa suka zama iri ɗaya da na wancan. Abin da yake, yana danganta aure da 'yan'uwansa bakwai na tsere.

Bayan 'yan uwantaka a cikin kowace masarauta, akwai' yan uwantaka ta dan Adam. Ya wanzu a cikin kowace duniyar da kowane matsayi. Hoodan uwan ​​ɗan adam ya ƙunshi waɗanda ke cikin kowane tsararraki waɗanda suke tunani da aiki don bil'adama gaba ɗaya maimakon na kowane rukuni ko digiri ko makaranta ko matsayi.

Dangane da batun gwamnati: Bambancin son rai, karfin tunani, da ilimi, wanda ya dace da masarautuka, yana hanawa a cikin gwamnatinsu rikice rikice sakamakon bambanci, akida da ra'ayoyi tsakanin maza a cikin makafi a cikin mulkin kai. , idan ba daga son kai ba. Gwamnatin kwalliya ta yanke hukunci ne bisa ga yanayin dacewa da gawarwakin mutane da kuma masu hankali waɗanda ke cikin gwamnatin. Babu wani mukami a ofis ta hanyar yaudara, hargitsi, ko almubazzaranci. Wadanda ke yin mulki sun zama masu mulki ta hanyar haɓaka da ci gaba a cikin ofis. Waɗanda ke kan mulki ko masu ba da shawara suna karɓar irin wannan shawara da sauri, saboda sun san cewa an ba da shawara da shawarwari da gaskiya.

Adepts da masters, kamar yadda irin wannan, ba ya zama a cikin birni ko yanki. Amma akwai al'ummu inda adepts da masters suna rayuwa a cikin jikinsu na zahiri. An sami kwanciyar hankali waɗanda suka dace don ci da sha da kuma kula da jikinsu. Aƙalla akwai wata al'umma wacce ta ƙunshi kayan jikin bil adama, masters da mahatmas da wasu tsararraki masu tsinkaye na mutane waɗanda suke wakilai a farkon tsere na huɗu na bil'adama. Wannan farkon tsere na huɗu ya fara kasancewa ne a tsakiyar tsere na uku. Wadannan halittattun mutane ba Todas ɗin da HP Blavatsky ya ambata a cikin Isis An bayyana ba, kuma duniya ba ta san su ba. Waɗannan iyalai an kiyaye su tun farkon tsarkakakku. Ba a karantar da su ga ayyukan ƙazanta da abubuwan lalata waɗanda tseren ɗan adam ya shimfiɗa a duk duniya.

Ba zai zama mara hankali ba a ɗauka cewa adepts, masters da mahatmas a jikinsu suna da 'yanci daga kowane irin haɗari, cututtuka da canje-canje. Wadannan suna nan a cikin halittun da aka bayyana, duk da cewa a cikin duniya guda ɗaya ba ɗaya bane da na sauran duniyoyin. Kowane duniya tana da rigakafinta, maganin sa, magunguna, ko magunguna, don kare jikin duniyar ta daga haɗari, cututtuka da canje-canje waɗanda ake bi da su. An bai wa kowane mai hankali damar yanke shawara abin da hanyarsa za ta kasance da aiwatar da yardar rai gwargwadon abin da ya yanke shawara.

Adepts, masters da mahatmas, kamar yadda irin wannan, ba a batun haɗari, cututtuka da canje-canje waɗanda jikinsu na jiki ke ƙarƙashinsu. Jikin su na zahiri ne da na mutuntaka, suna ƙarƙashin dokokin da ke raye da zahirin halitta, kuma suna ƙarƙashin haɗari, cututtuka da canje-canje waɗanda dukkan wasu nau'ikan mutane na huɗu na jiki ke ƙarƙashinsu. Za a iya ƙona jikkunan gawawwakin masters, masters da mahatmas da wuta, nutsar, ko duwatsun da dutse. Jikin jikinsu zai kamu da cututtukan da ke shafar wasu jikin mutane idan an bijiro wa halayen waɗannan cututtukan. Wadannan jikin suna jin zafi da sanyi kuma suna da irin hankalin da sauran jikin mutane suke; sun wuce canje-canje na matasa da shekaru kuma kamar yadda jikin mutane suke mutuwa lokacin da rayuwar rayuwa ta ƙare.

Amma saboda sassan jikin jiki na adepts, masters da mahatmas suna ƙarƙashin haɗari iri ɗaya, cututtuka da canje-canje wanda ɗan adam yake magada, ba a bi cewa suna barin jikin jikin su ya haifar da kowane sakamakon sakamakon haɗari, cututtuka da canje-canje wanda mutum ɗan adam yake shan wahala, banda canjin da aka sani da mutuwar jiki.

Mutumin jiki yana kutsawa cikin hadari, yana numfashi cuta kuma ya hadu da mutuwa saboda bai san abin da yake aikatawa ba; ko kuma idan ba a sani ba, saboda ba shi da ikon iya kamewa da sarrafa abubuwan ci, da sha'awoyi da sha'awar abubuwa da yanayi waɗanda ke haifar da cuta da kuma hanzarta mutuwa.

A cikin yawo a cikin ƙasa mai haɗari kowane mutum zai iya jin rauni ko kashe shi, amma ɗayan hankalinsa yana da ƙyar yana iya samun raunin da ya wuce wanda yayi ƙoƙarin tafiya kuma ya makance. Talakawa na duniyar zahiri ya makanta ga abubuwan ci da sha'awar sa da kurma ga dalilin sa. Don haka masifa da cuta suna cikin tafiyarsa ta rayuwa. Idan isasshe, maigari ko mahatma sun bar wani yanki a cikin jikinsa kuma ya ƙyale jikinsa ya faɗi, za a kashe shi. Amma ya san lokacin da wurin da akwai haɗari kuma ya nisanta ko kare kansa daga hakan. Bai yarda jikin mutum ya kamu da cuta ba saboda ya san dokokin lafiya kuma yana sa jiki ya bi su.

Adeaƙƙarfan magana, maigari ko mahatma na iya yi da jikinsa na zahiri wanda hakan zai haifar da rauni ko mutuwa ga talakawa. Jagora na iya, a cikin jikinsa na zahiri, ya motsa tsakanin zakuna, damisa da mayya mai rarrafe ba tare da cutarwa ga jikin sa ba. Ba ya tsoron su, kuma ba su tsoron shi. Ya yi nasara da ka'idodin marmari a cikin kansa, wanda shine ka'idar motsa jiki a cikin dukkanin jikin dabbobi. Dabbobi sun san ikonsa kuma ba su iya yin tsayayya da shi. Sha'awarsu bata da ikon cutar da shi. Wannan haka yake, ba saboda sun kasa murkushewa da lalatasu da taunawa ko harba ko jikinsa ba, azaman zahirin halitta, amma saboda jikinsa ba ya motsa da sha'awar jima'i sabili da haka ba ta ƙiyayya ko tsoro ko fushi ba, wanda ke motsa sauran jikin jikin. wanda kuma yake fifita tsoro ko kyashi ko fushin dabbobi; don haka dabbobi basa kokarin cutarwa, fiye da yadda suke kokarin diba ruwa ko murkushe iska. Saboda masaniyar iliminsa na dokokin halitta da kuma ikonsa na canzawa abu, sharadin na iya dakile bala'o'i da ke fitowa daga girgizar kasa, guguwa, gobara ko tashin hankali na volcanic; haka nan kuma ana iya shawo kan cututtukan da ke tattare da shi ta hanyar amfani da guba, ko kuma ta hanyar gabobin jikin mutum don yantar da rufin asiri a cikin adadin da suka wajaba don shawo kan cutar.

Dukda cewa isasshen bashi da nasaba da cututtuka da mutuwa kamar yadda yake jikinsa na zahiri, duk da haka kasancewarsa mai sha'awar tsari yana iya jawo raunuka da canje-canje waɗanda suke da dabi'ar halin hauka. A matsayinsa na mai wadatarwa, ba zai iya shan wahala ba, a wata hanya ta zahiri, daga faduwa ko wuta, kuma dabbar da ba ta iya cutar da shi ko kuma cutarwa. Dukda cewa baya wahala daga abubuwa na zahiri, amma yana iya yin biyayya ga abin da yake a sararin samaniya daidai yake da waɗannan abubuwan. Zai iya cutar da hassada wanda zaiyi aiki dashi a matsayin mai guba sai dai idan ya kawar da mamayar sa ko kuma yayi amfani da halin kirki don magance tasirin sa. Zai iya bugu da fushi, fushi ko ƙiyayya, idan ba zai rinjayi waɗannan mugunta ba, kamar yadda dabbobin daji. Duk da cewa ba zai iya faduwa ba, rashin nasarar shawo kan mugayen halaye zai kaskantar da shi a daraja da kuma karfi a duniyarsa. Yana iya ɗaukar ƙasa da girman kai kamar iska, kuma ƙone da wuta game da sha'awar kansa.

Kamar yadda majibinci shine kasancewarsa duniyar tunani ba zai iya fuskantar wahalar da take bullowa daga sha’awa ba, kuma baya cikin kowane hadari, cututtuka da canje-canje na zahiri. Tunani da akidojin da yayi aiki dashi wanda ya zama majibinci na iya zama abin dubawa ga cigaban sa da ikon sa, wanda zai iya cutar dashi idan bai shawo kan su ba kamar yadda ya shawo kan sha'awar. Saboda tsananin sha'awar sa a matsayin makafi da kuma matsayin tushen ci da sha'awar siffofin sha'awa, ta karfin tunanin sa, tunani na iya daukar masa muhimmanci sama da kimar ta gaske, kuma ta hanyar tunani maigidan na iya gina tunani bango game da kansa wanda zai rufe haske daga duniyar ruhaniya. Idan ya danganta da darajar da ya wuce tunani to yayi sanyi ya cire shi daga duniyar zahiri kuma yana tunanin shi kadai tare da kansa a duniyar tunaninsa.

Mahatma ba ta ƙarƙashin kowane haɗari, rashin lafiya ko iyakokin da suka mamaye duniyar ta zahiri ko tauhidi ko ta hankali, ta kowane ma'anar waɗannan sharuɗɗan suna nunawa. Amma duk da haka iliminsa yana ƙaruwa da girman iliminsa na babban rabo. Shi baya mutuwa kuma baya cikin masu canza canje-canje na duniya. sha'awar irin wannan ba ta da kashi a gare shi; ya wuce bukatun tunani da kuma hanyoyin tunani; shi masani ne. Ya san ikonsa, kuma ra'ayin ƙarfi yana da ƙarfi a gare shi har ya yiwu ya ci gaba daga shi girman kai ko son kai. Zina ya kawo mummunan sakamako ga ganin kansa a matsayin Allah cikin duka halittu. Haƙiƙar son rai yana haifar da kasancewa cikin sanina ni kaɗai ko ni. Ofarfin girman kai na iya zama mai girma kamar yadda ya yanke duk duniya sannan ya san komai daga kansa sai shi.

Dukkanin duniyoyin da aka bayyana akwai abubuwa guda biyu wadanda suke tare da ɗan adam ta dukkan canje-canjenta da nasarorinta. Suna bin kuma babu makawa suna nasara da kowane ɗayan ɗan adam sai dai idan wannan rukunin ya ci nasara da amfani. Wadannan abubuwa guda biyu mutum ne da ake kira lokaci da sarari.

Lokaci shine canjin manyan kwayoyin halitta a cikin dangantakar su da juna, kamar yadda kwayoyin halitta ke gudana ta hanyar dunkulewa a cikin zuwan sa da kuma faruwarsa. Abubuwa biyu ne. Batutuwa al'amari ne na ruhu. Kwayar halitta ruhu ne. Ruhun ruhu ne mai ruhu. Sarari shine ɗaukar hoto a cikin ɗayan. A wannan yanayin ana ci gaba da bayyanuwar duniyoyi kuma a cikin sa ake gudanar da ayyukan lokaci. Rashin nasarar cin nasara lokaci yana haifar da mutuwa a wannan duniyar da ɓangaren ɗan adam yana aiki. Bambancin lokaci a cikin duniyoyi daban-daban ya bambanta a cikin canje-canjen sha'anin kowane ɗayan waɗannan duniyoyin. Lokaci ya ci nasara a kowane ɗayan duniyar yayin da mutum ya sami daidaito tsakanin abokan adawa a cikin ruhi-cikin duniyar. Lokacin da mutum ya sami daidaito tsakanin abubuwan da ke cikin lokaci ko kwayoyin halitta, canjin kwayoyin halitta, lokaci, ya tsaya a gareshi. Lokacin da canji ya daina, ana nasara lokaci. Amma idan ba a ci nasara lokacin ba lokacin da daidaituwa ya kamata a canza shi to canjin da ake kira mutuwa ya faru, kuma mutum ya bar duniyar da ya yi kuma ya koma wata duniyar. Kamar yadda ba a nasara da lokaci a duniyar koma baya ba, mutuwa ta ci nasara. Don haka rukunin mutum yana wucewa daga jikin mutum ta zahiri ta hanyar kwakwalwa kuma mafi yawa zuwa duniyar sama, amma koyaushe yana sake komawa duniyar zahiri, koyaushe yana fuskantar lokaci lokaci kuma ya riske shi, wanda ke tilasta shi daga duniya zuwa duniya idan ya kasa bugewa. daidaituwa a kan lokaci.

Ma'ana: Shi ne wanda ya daidaita tsakanin abinda ya shafi jiki da kuma daidaita tsakanin sigar halitta da kuma daidaita tsakanin abinda yake so. Ya kama canji a cikin zahirin halitta ta hanyar cinye ta kuma an haife shi ne cikin duniyar sha'awar. Canji ya ci gaba a batun lamuran duniya, kuma a lokacin daidaita al'amura na duniya burinsa dole ne ya daidaita shi ko mutuwa zata riske shi kuma ya kore shi daga duniyar sha'awar. Idan ya buga ma'auni kuma ya dakatar da canji a cikin sha'awar abin da yake so zai shawo kan sha'awar da mutuwa a cikin duniyar sha'awar kuma a haife shi cikin duniyar tunani. Daga nan shi ne babban malami, kuma a matsayinsa na shugaba da ya hadu ya yi ma'amala da al'amari, ko lokaci, na duniyar tunani sannan kuma ya kamata a sami daidaito da kama lokacin tunani. Idan ya kasa, mutuwa, babban jami'in lokaci, zai dauke shi daga duniyar tunani kuma ya dawo ya sake farawa da batun lokaci na zahiri. Shin zai iya daidaita batun duniyar tunani da kama tunani ya shawo kan canji a duniyar tunani kuma an haifeshi a matsayin mahatma a cikin duniyar ruhaniya. Cin nasara da sha’awar, cin nasara da canje-canje na tunani da na batun duniyar tunani, mutuwa ne.

Har yanzu akwai canji a duniyar ruhaniya na ilimi. Rashin rai madaidaici yanki ne na ɗan adam wanda ya tabbatar da kuma cimma matsayin sa a cikin duniyar ruhaniya kuma yana da masaniyar canje-canje a cikin ƙananan duniyar lokaci. Amma canji wanda har yanzu zai yi nasara shine canji a cikin al'amurar rashin mutuwa ta ruhaniya; yana cin nasara da shi ta hanyar bugun daidaituwa tsakanin kansa mara mutuwa da duk sauran ɓangarorin bil'adama a kowace duniya da suke. Idan ya kasa yin daidaituwa tsakanin kansa da sauran sassan ruhaniya na bil'adama yana ƙarƙashin mutuwar mutuwar keɓancewa. Wannan mutuwar ware ita ce tsananin son kai. To wannan babban ruhaniya ya kai matsayin isa har izuwa sashin rayuwar ɗan adam kuma zai ci gaba da kasancewa cikin faɗin girman kai, da sanin sa, ya san kansa kawai, a duk tsawon lokacin bayyanuwar duniyar ruhaniya.

Sameness yana cikin batun lokacin zahirin zahirin halitta ne kuma a cikin lokacin maganan kowane duniyar daban. Ikon daidaita abokan adawa a cikin al'amura ya danganta da ganin sameness kamar yadda yake a cikin canje-canjen kwayoyin halitta kuma don danganta al'amarin da yanayin, ba don ganin sameness a matsayin kwayoyin halitta ba. Rashin fahimtar samin ta hanyar ayyukan lokaci yana haifar da jahilci. Kasawa ko yardarsa ganin girman sararin samaniya ta hanyar zahirin halitta, mutum ba zai iya daidaita batun batun jima'i na jiki ba, ba zai iya kama canje-canje a cikin batun sha'awar ba, ba zai iya daidaitawa ko ci gaba da batun tunani ba, kuma mutum ba zai iya zama mai mutuwa ba.

Akwai nau'ikan dacewa biyu, masters da maima: waɗanda suke aiki da kansu, daban da son kai, da waɗanda ke aiki don ɗan adam gabaɗaya.

Kowane ɗayan ɗan adam zai iya kai ga mutuwa har abada a matsayin mahatma a duniyar ruhaniya na ilimi ta hanyar farawa a zahirin rayuwar don daidaita al'amura na jima'i koda ba tare da tsinkayen samari ta hanyar ba. Ya fara da ganin al'amura a zaman samari maimakon ɗaukakar samari ta hanyar kwayoyin halitta. Ana daidaita ma'auni kamar haka, amma ba ma'auni na gaskiya ba. Wannan jahilci ne kuma sakamako daga rashin koyon ganin gaskiya ne, ya bambanta da bayyanar. Yayinda yake ci gaba ta hanyar duniyoyi, yin kuskuren al'amura don samin hankali, jahilcin sa game da gaskiya da rashin cancanta ya ci gaba daga duniya zuwa duniya. Son kai da raba kai babu makawa suna tare da mutum muddin dai bai daidaita batun kowane duniyar ba da gaske. Lokacin da samin, sarari, ba a ƙwarewa yake amma mutum ya ci gaba, jahilci yana tare da shi daga duniya zuwa duniya, kuma a cikin duniyar ruhaniya yana da ilimi, amma ba tare da hikima ba. Ilimi ba tare da hikima yana aiki da son rai ba kuma tare da ra'ayin rabuwa. Sakamakon shine nirvana na rushewa a ƙarshen bayyanuwar halittu. Lokacin da aka hango sameness da ra'ayin da ake amfani da shi kuma ana aiki da shi, to lokaci yayi da za'a daidaita al'amura a duk duniyoyin, ana nasara mutuwa, an sami sarari, son zuciya da rabuwa kuma wannan yasan, yana ganin cewa, a matsayin mutum rayayyiyar ɗan-adam, ba ta wata hanya dabam da kowace ƙungiya cikin kowace duniyar da take bayyane. Yana da hikima. Yana da hikima. Irin wannan yana sanya ilimin ga mafi kyawun amfani ga talikai. Sanin alakar da ke tsakanin dukkan bil'adama sai cikin hikima ya yanke shawarar taimakawa duk sauran bangarorin da duniya gwargwadon dokokin da suka mallaki duniya. Shi mahatma wanda ya kasance jagora kuma mai shugabancin bil adama kuma daya daga cikin 'yan uwantaka ta dan Adam kafin ambata.

Mahatma na iya yanke hukuncin kiyaye jiki, wani sashi na zahirin, wanda zai iya sadarwa da shi ta dan adam. Sannan ya yi nasara da jikinsa na zahiri lokaci da mutuwa a zahirin rayuwa ta hanyar rashin lalatar da tsarin jikin mutum, ba kwayoyin halitta kamar haka ba. Yana sanya jikin mutum ta hanyar horarwa kuma yana ba shi abinci musamman wanda a hankali yake raguwa da yawa. Jiki yana ƙaruwa da ƙarfi kuma a hankali yana zubar da barbashi na jiki, amma yana kula da tsari. Wannan ya ci gaba har sai an watsar da dukkanin barbashi na jiki kuma jikin kamannin yana tsaye, mai nasara mutuwa, a zahirin rayuwar duniya, inda mutane zasu iya ganinsa, kodayake yana rayuwa a cikin yanayin sha'awar duniya kuma an san shi azaman cikakken, mafi girma tsari. Wannan jikin shine wanda aka yi magana dashi a cikin koyarwar tauhidi kamar nirmanakaya.

Wannan rukunin mahatmas wadanda a cikin wayewar kai suke haɓaka barin ƙwaƙwalwar rai da kwakwalwa, waɗanda suka inganta, suna ci gaba cikin jikin ilimin na ruhaniya kuma suna nisanta kansu daga dukkan abubuwan duniya; Suna jin daɗin jin daɗin da ke zuwa daga samu da kuma sanin kai da ikon da ke halarta ta. Suna da lokacin da suke cikin jiki sun nemi dawwama da jin daɗi don kansu kaɗai, kuma da sun sami madawwama ba su da kulawa da duniya ko abokan rayuwarsu a ciki. Sun yi aiki don shawo kan al'amura; sun shawo kan al’amura, kuma suna da hakki ga ladan da suka samu sakamakon aikinsu. Don haka suna jin daɗin wannan niyyar son kai kuma sun zama masu gafala daga kowane waje. Kodayake sun shawo kan kwayoyin halitta, lokaci, sun ci nasara akan shi na tsawon lokacin bayyaninsa. Rashin samun sararin samaniya, sarari, wanda lokaci yayi tafiya, har yanzu suna karkashin ikon sararin samaniya.

Wadancan mazanmas da basu rufe duniya ba suna tare da duniyar dan adam ta hanyar kiyaye tunanin kwakwalwar su, ta irin wannan yanayin da suke hulɗa da tunanin mutane ne kawai kuma ba sa ganin mutum ko kuma saninsa ta hanyar hankalinsu. Duk wannan hanyar da ake amfani da ita wajen haɓaka wannan jikin mutum mai rayuwa yana amfani da nau'ikan mahatmas.

Mahatma wanda ya haɓaka jikinsa na zahiri zai iya bayyana ga mutane a zahirin rayuwar mutum ta fuskar mutum, harshen wuta, al'amudin haske, ko kuma ɗaukakar haske. Dalilin mahatma wanda ya kasance cikin kusanci da duniya shine ya jagoranci tseren mutane ko na 'yan adam gaba ɗaya, don mallake tunanin mutane, jagorancin al'amuransu, tsara dokoki da samun bauta da ɗaukakar ɗan adam. Wannan dalilin shi ne sakamakon ci gaban son kai da aka zartar. Powerarfin da suke da shi da iliminsu yana basu damar aiwatar da manufarsu. Lokacin da mutum ya zama dabi'ar wannan nau'in, wanda girman kai ya hauhawa kansa, zai iya fahimtar yadda ya dace da Allahntakarsa. Shi abin bautawa ne kuma yana so ne cewa ikonsa da iliminsa su mallaki duniya da mutane. Bayan ya zama irin wannan fitowar yana iya kafa sabon addini a duniya. Yawancin addinai na duniya sakamakonsu ne kuma an samar da su kuma sun samar da su ta hanyar wannan nau'in koyarwar.

Lokacin da irin wannan mahatma yake son yin sarauta ga maza kuma ya sa su yi masa biyayya to ya duba cikin tunaninsu ya kuma zaɓi tsakanin ɗan adam cewa tunanin da ya ga ya fi dacewa ya zama aikinsa na kafa sabon addini. Lokacin da aka zaɓi mutumin, yakan bishe shi kuma ya shirya shi kuma yawanci yakan sa shi fahimci cewa madaukakan iko yana jagorarsa. Idan mahatma shine wanda yake da tunanin tunani kawai, zai iya shiga mutumin da ya zaɓa ya kuma ɗaukaka shi zuwa duniyar tunani, wanda shine duniyar sama, kuma a nan ne ya koya masa cewa shine mutumin, shine ya zama tushen sabon addini ne, na Allah, wakilin duniya. Daga nan sai ya ba da umarni ga mutumin da ke shiga ciki ta yadda aka kafa addinin. Mutumin ya koma jikin sa yana mai bayanin umarnin da aka karba. Idan mahatma ta inganta kuma tayi amfani da tsarin sutturar ba lallai bane a gare shi ya shiga wanda ya zaba a matsayin wakilinsa a tsakanin maza. Mahatma na iya bayyana gareta kuma ta danganta shi da aikin sa yayin da mutumin ya mallaki hankalinsa na zahiri. A duk hanyar da mahatma ta bi, mutumin da aka zaɓa ya yi imani cewa shi ne ɗaya daga cikin mutanen da Allah ya yi falala a kansu, Allah Makaɗaici kaɗai. Wannan imani yana ba shi himma da iko wanda ba wani abu da zai bayar. A wannan yanayin yana samun shiriya daga allahn da ya yarda kuma ya ci gaba da ƙoƙari na mutum sama don aikata nufin allahn shi. Mutane suna jin iko game da mutumin da suke taruwa kusa da shi, suna tarayya cikin himmarsa, kuma sun sami iko da ikon sabon allah. Mahatma ta ba da umarni na bakin sa, dokoki, farillai da tunatarwa ga masu bauta masa, waɗanda suke karɓar su a matsayin dokokin Allah.

Masu bautar irin waɗannan allolin suna da tabbaci cewa allahnsu na gaskiya ne kuma Allah kaɗai. Hanya da hanyar wahayinsa, da kuma bautar da yake yi, suna nuna halayen Allah ne. Wannan ya kamata ya yanke hukunci ba ta hanyar son kai ko al'adun gargajiya ba, ko taurin kai da kishin mabiya ta gaba da tauhidi, amma ta dokoki da koyarwar da aka bayar yayin rayuwar mai kafa addinin. Addinai sun zama dole ga wasu rukunin jinsi, waɗanda suke kamar tumakin da suke buƙatar babban garken da makiyayi. Mahatma ko allah yana bayar da wata kariya ga mabiyan sa kuma galibi yana jagora da kuma bada karfi mai kariya da kariya akan mutanen sa. Addini yana wakiltar ɗayan makarantun da ake koyar da ɗan adam yayin da tunani ya kasance a cikin matakan ƙuruciya.

Akwai sauran andan Adam da halittu, duk da haka, waɗanda basu da aminci ko son kai wa mutum amma waɗanda suke da halin ko in kula ga ɗan adam. Daga cikin irin wadannan mutane akwai wasu kyawawan abubuwa. Su ma, sun bayyana ga mutum. Lokacin da suka bashi wasu wahayin da karfafa masa gwiwa don fara addini ko al'umma ko kuma samar da wani gungun maza wanda koyarwar munanan halaye suke, ana aiwatar da aiyukan ɓarna, sannan ana gudanar da bukukuwan shagulgula da bukukuwan zubar da jini wanda ke buƙatar zubar da jini da ta'adi, ghulish da abubuwan banƙyama. Ba a hana waɗannan canyan gari zuwa yanki ɗaya ba; suna cikin kowane ɓangare na duniya. Da farko dai, an san su da 'yan kalilan, amma idan ana son a ɓoye su ko kuma an yarda da su, addinin da ke bisa irin waɗannan halayen zai fito ya yi girma yayin da yake samun dama a cikin zukatan mutane. Tsohuwar duniya da mutanenta suna fama da irin wadannan lamuran. An Adam suna jefa kansu cikin hauka a cikin maganganun irin waɗannan maganganun kuma an cinye su.

Kada mutum ya ji tsoron yin imani da ɗaya daga cikin alloli da yawa da kuma mizanan su, amma yakamata ya mai da hankali wajen ba da kansa ga wani addini, ko koyarwa, ko allah, wanda ke buƙatar imani mara ma'ana tare da cikakken ibada. Lokaci yana zuwa a rayuwar kowane lokacin da addinai ba za su ƙara koyar da shi ba, kawai suna nuna rakodin abin da ya shude kuma sun haɗu. Lokaci yana zuwa da ya wuce daga matakin jariri na bil'adama zuwa matsayin da ya kamata ya zabi kansa ba wai kawai abubuwan duniya da ka'idojin kyawawan dabi'u ba, har ma game da imani da allahntakar cikin kansa da waje .

A ci gaba.