Kalmar Asalin

Makulli na rayuwa ne, tsari ne wanda ake ji da fahimta guda biyar, kuma babban al’amari ne azaman jima’i da buri; wanda ya sa mashin din shine ainihin mutumin.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 5 SANARWA, 1907. A'a. 6

Hakkin mallaka, 1907, ta ♏︎. W. SAURARA.

MUTUM.

An kammala.

Kuma yanzu ya bambanta hanyar rarrabuwa tsakanin mutane mara hankali (bharishad) da bil'adama da tunani (agnishvatta). Lokaci ya yi da za a kawo hankalin mutum (agnishvatta) cikin bil adama (na bharishad). Akwai rukuni uku na halittun da ake kira a cikin Asirin Doctor na “agnishvatta pitris,” ko ofan Mind, waɗanda aikinsu shi ne kasancewa cikin jikin mutum. Wadannan ofa ofan inda oran, ko kuma tunanin, sune na bil'adama na wanzuwar da suka gabata wanda basu kai ga kammala rayuwarsu ta asali ba, don haka ya zama tilas a gare su su gama karatunsu ta hanyar haskakawa ta wurin kasancewarsu hankali a cikin dabbar dabba. Abubuwa uku suna wakiltar su da alamomin Scorpio (♏︎), sagittary (♐︎), da capricorn (♑︎). Wadanda suke cikin ajin capricorn (♑︎), sune wadanda aka ambata a cikin wani tsohuwar kasida akan zodiac ko dai sun sami cikakke kuma cikakke, amma sun fi son jira tare da karancin nau'ikan su don taimaka musu, ko kuma wasu waɗanda ba su isa ba amma waɗanda suke kusancin isa kuma waɗanda suke sane da ƙaddara kan aikinsu. Alamar sagittary (♐︎) tana wakiltar rukuni na biyu na kwakwalwa, kuma suna cikin sha'awar yanayin sha'awar. Kashi na uku sune waɗanda hankalinsu ya mallaki sha'awar, scorpio (♏︎), lokacin da ƙarshen ƙarshen juyin halitta (manvantara) ya zo.

Yanzu lokacin da aka samar da dan-Adam a zahirance da dabba har ya kai ga matsayinsa na koli, lokaci ya yi da za a ba rukuni ukun thea ofan indaindan tunani, ko tunanin. Wannan tseren agnishvatta na farko (♑︎) yayi. Ta hanyar bugun numfashi suka kewaye gawarwakin da suka zaba kuma suka sanya wani bangare na kansu a jikin wadancan jikin mutane. The Minds wanda ya ta haka ne ya zama haske da haske a kan wuta son sha'awar a cikin wadannan siffofin da mutum ta zahiri ba dabba m, amma dabba tare da m ka'idar hankali. Ya fita daga duniyar jahilci wanda yake rayuwa a ciki, zuwa duniyar tunani. Dabbobin 'yan adam waɗanda cikin zuciyarsa suka zame cikin haka, suka yi ƙoƙari don sarrafa tunanin, kamar yadda dabbar daji ke iya ƙoƙarin gudu tare da mahaya. Amma zukatan da suka zube sun kware sosai, kuma, da suka kasance tsoffin jarumawa, sai suka kawo dabba ga mutum cikin ladabi da karantar da shi har ya zama mutum mai san kai, kuma sun cika aikinsu, ta haka ne suka sami libeanci daga wajibcin su sake yin rayuwa , da barin barin kai da kai a cikin wurarensu don ci gaba da cigaban kansu da aiwatar da wani aiki makamancin wannan a gobe kiyama ga al'ummu wadanda suka yi kama da wadanda, sun kasance Minds (♑︎) sun sami cikakkiyar dawwama, suka wuce ko ya kasance a nufin.

Wadanda suke a aji na biyu, wadanda suka darajan sagittary (♐︎), basa son sakaci da aikinsu, amma suna kuma son a basu nauyin da jikin mutum yayi, ya sanya yarjejeniya. Basu da cikakkiyar halitta cikin jiki, amma hango wani ɓangare na kansu a cikin jikin jiki ba tare da ruɗar da su ba. Yankin da aka tsara kamar haka, ya cika sha'awar dabba, kuma ya sanya shi dabba dabba mai tunani, wanda nan da nan ya ɗauki hanyoyi da hanyoyin jin daɗin kansa kamar yadda ba shi da iko yayin dabba kawai. Ba kamar aji na farkon ba, wannan aji na biyu ya kasa sarrafa dabbar, don haka dabbar tana sarrafa ta. Da farko Malamanan wadanda suka wani bangare, suka sami damar bambance tsakanin su da dabbar mutum wacce ta shiga ciki, amma sannu a hankali sun rasa wannan wariyar, kuma yayin da suke cikin jiki ba su iya bambancewa tsakanin su da dabba.

Na uku kuma na ƙarshe na Minds, aji na scorpio (♏︎), ya ƙi shiga cikin jikin wanda aikinsu ya kasance cikin jiki. Sun san cewa sun fifita jikin mutane kuma sun so su zama kamar alloli, amma duk da cewa sun ƙi su zama jiki, amma ba za su iya kawar da gaba ɗaya daga mutumin dabba ba, don haka suka rufe shi. Kamar yadda wannan ɗabi'ar ɗan adam ta jiki ta kai ga cikarta, kuma kamar yadda ba a ci gaba da ci gabansa ba ko tunanin shi, sai suka fara farauta. Sun danganta da tsarin dabba kadan, kuma suka fito da wata dabba daban, nau'in ce tsakanin mutum da biri. Wannan rukunan na Uku na tunanin sun fahimci cewa ba da daɗewa ba za su kasance ba tare da jikin mutum ba idan an ƙyale sauran tseren ɗan adam na jiki su sake dawo da su, kuma ganin cewa suna da alhakin wannan laifin don haka suka ba da izinin su a ɗayan jiki kuma an mallake su gaba ɗaya ta sha'awar dabba. Mu, jinsunan ƙasa, muna cikin mutane na zahiri, da na biyu (♐︎) da aji na uku na tunanin (♏︎). Tarihin jinsi ya sake tabbata ga ci gaban tayin da haihuwa, kuma a cikin cigaban mutum ne daga baya.

Kwayoyin namiji da mace sune bangarori biyu na kwayar cuta ta ganuwa daga duniyar ruhi. Abin da muka kira duniyar rai, shi ne yanayin numfashin ɗan adam na farko, wanda ɗan adam yake shiga yayin haihuwarsa kuma a cikinsa muke rayuwa da motsi da samunmu ”kuma ya mutu. Kwayar cutar ta zahiri ita ce wacce ta kiyaye daga jikin mutum zuwa rayuwa. (Duba rubutu akan “Haihuwar-Mutuwa - Haihuwar Mutuwa,” Kalman, vol. 5, Nos. 2-3.)

Kwayar cutar da bata gani ba ta fito ne daga ko wannen iyayen ba shine; ita ce ragowar mutuntakarta wacce ta wanzu ta rayu a duniya kuma yanzu ita ce whichan-mutum wanda ya fara rayuwa kuma ya kasance ta hanyar mahaifa na jiki.

Lokacin da za a gina mutum, za a fitar da kwayar halitta wanda ba ya ganuwa daga duniyar ruhinsa, kuma, shiga cikin mahaifar ta hanyar numfashin ma'aurata, shine haɗin da ke haifar da juna biyu. Sa’annan ya ninka kwayar biyu na mace da namiji, wanda ya bada rai. Yana haifar da sanyawa cikin rayuwar rayuwa. Sannan a cikin cikin rayuwar mahaifar, tayin ya wuce dukkan nau'ikan kayan lambu da na dabbobi, har sai da ya kai ga sifar mutum sannan aka tabbatar da jima'i da shi. Daga nan sai ya dauki da kuma samun rayuwa mai 'yanci daga wacce mahaifa a cikin wacce aka inganta ta (♍︎), haka kuma ta ci gaba har zuwa haihuwa (♎︎). Lokacin haihuwa, yakan mutu ne ta hanyar rayuwa, ta mahaifa, kuma ya sake komawa cikin yanayin numfashi, duniyar rai. Yaron ya sake rayuwa cikin rayuwar ɗan adam ta mutuntaka a cikin rashin tsarkinta da rashin sani. Da farko yaro ya fara kamanninsa da sha'awowi na dabi'a. Bayan haka daga baya, a wani lokacin wanda ba a zata ba, an san budurcin; sha'awar yana dauke da sha'awar ambaliyar hankali. Wannan shine alamar humanityan Adam na aji na uku (♏︎) na ofa ofan Zuciya waɗanda suka kasance a cikin jiki. Yanzu halin yanzun ya zama na fili.

Mutum ya manta da tarihin da ya gabata. Baƙon mutum yakan tsaya yana tunanin ko shi wane ne, baya ga sunan da aka san shi da shi da kuma sha'awoyi da ke motsa ayyukansa. Mutumin talaka shine abin rufe fuska wanda mutum na hakika yake ƙoƙarin magana. Wannan abin rufe fuska ko dabi'un mutum ya kasance rayuwa ne, tsari (linga sharira, wanda a ciki ne hankula biyar), babban al'amari na zahiri a yanayin jima'i, da sha'awa. Wadannan sune suka zama abin rufe fuska. Amma don tabbatar da yanayin mutum cikakke wajibi ne, wani wanda yake sanya abin rufe fuska. Halayyar da se shine kwakwalwa mai kwakwalwa ta hanyar amfani da kwakwalwar mutum biyar. Halin mutum yana kasancewa tare da nau'in jiki (linga sharira) na ajali wanda aka tsara lokacin da aka fara. Abubuwa iri ɗaya, atoms guda ɗaya, ana amfani dasu akai-akai. Amma a kowane ginin jikin mutum, kwayoyin halittun suna gudana zuwa cikin mulkokin mulkokin, kuma ana amfani dasu cikin sabon haɗuwa.

Amma tunda da yawa daga abubuwanda suka shiga yanayin hada-hadar mutum, ta yaya zamu rarrabe tsakanin kowane ka'idoji, abubuwan da muke amfani da su, hankalinmu da dukkan abinda yakeyi na gyara mutum? Gaskiyar ita ce cewa duk farkon tsere ba abubuwa na yanzu na nesa ba ne, ainihin su ne na yanzu. Ta yaya za a iya nuna cewa halittun jinsin da suka shude suna fa'ida cikin ginin da kuma gyara ɗab'in samaniya? Gudun numfashi (♋︎) ba a sanya shi cikin jiki ba, amma yana jujjuya shi kuma ya ba shi kasancewa. Gwiwar rayuwa (♌︎) ita ce kwayar zarra ta atomic wacce take kaiwa izuwa kowane kwayoyin jikin. Tsarin tsere (♍︎), a matsayin inuwar ko tsinkaye na bharishad, yana aiki ne kamar sashin kwayoyin halitta na jiki, kuma yana bawa mutum na zahirin hankali damar fahimtar kwayoyin halitta. Jiki na zahiri (♎︎) shine wanda yake bayyane ga haƙiƙan hankali guda biyar, waɗanda ke tattare da jan hankali ko kuma tursasawa gwargwadon kusancin jima'i (♎︎) polarity. Ka'idar son rai (♏︎) tana aiki kamar tsinkaye ta gabobin jikin mutum. Daga nan ne aikin tunani (comes) wanda sakamakon aikin hankali ne akan buri. An bambanta wannan tunanin daga sha'awar ta wurin zaɓi. Tunani, tabbataccen bayanin mutum (,), sananne ne ta rashin rashi, da kasancewar dalili, hukuncin hukunci.

Mutum na iya bambance mahangar sa daga (♋︎) tserewar numfashi ta hanyar tabbaci ko hankali (ba hankali) na kasancewar sa ba, wanda yake zuwa ne yayin da yake zuwa ko yaushe. Hankali ne na nutsuwa da kasancewa tare da hutawa. Mun lura dashi yayin shiga ko fita daga kwanciyar hankali. Amma cikakkiyar fahimtarsa ​​ana samunsa ne a cikin baccin mai nutsuwa kawai, ko kuma a wani yanayi na hangen nesa.

Tsarin rayuwa (♌︎) shine a bambanta shi da wasu ta hanyar farin ciki ta waje kamar wanda zai iya daga farincikin rayuwa ya tashi daga kansa ya tashi da farin ciki. Da farko ana iya ɗaukarsa azaman karkatar da tashin hankali mai ɗorewa wanda ke jan ragamar jiki gaba ɗaya wanda yake jin, idan mutum yana zaune ko ya yi gado, kamar dai yana iya tashi ba tare da motsawa daga kujerarsa ba ko faɗaɗa yayin da yake kan gado a kujerarsa. Dangane da halin mutum, yana iya zama ya zama kamar yadudduka, ko kuma bayyana kansa ta hanyar karfi, amma nutsuwa da nutsuwa.

Za'a san sanannen na ukun, nau'i (♍︎), wanda ya sha bamban da jikin mutum ta hanyar irin yadda mutum yake a cikin jiki da kuma kama da yadda hannun yake a cikin tafin hannu kamar yadda yake yake daban da safar hannu, dukda kasancewa kayan aiki wanda saurin safar hannu yake motsawa. Abu ne mai wahala ga ingantaccen tsari mai ƙarfi, inda lafiya take gudana, zuwa yanzu ɗaya ta bambance ɗabi'ar astral a cikin zahirin abin, amma kowa na iya yin hakan duk da ƙaramin aiki. Idan mutum ya zauna a hankali ba tare da motsawa ba, wasu sassan jikin mutum ba yawanci ake ji da shi ba, ka ce ga kwatancen, yatsun kafa daya ne daban da sauran ba tare da motsa shi ba, amma idan an sanya tunani a waccan kafana na musamman rayuwa za ta fara ja a can, da yatsan za a ji a cikin shimfiɗa. Bugawa shine rai, amma sanin bugun zuciya shine jikin mutum. Ta wannan hanyar kowane bangare na jiki ana iya ji shi ba tare da ya motsa wannan sashin kansa ba ko ya taɓa shi da hannu. Musamman ma haka lamarin yake tare da fata da kuma sassan jikin mutum. Za'a iya fahimtar gashin kai koda da kansa ta hanyar jujjuya tunanin zuwa kan bakin fatar, daga nan kuma sai yaji motsin magnetic yana gudana ta cikin gashi da kuma kan kai.

Yayinda yake cikin yanayin dawowa, mahallin, wanda shine ainihin kwafin gangar jikin, na iya, gaba ɗaya ko a sashi kawai, su ƙetare daga zahirin jiki, kuma duka biyu suna iya ɗauka a gefe, ko kuma a matsayin abu da kuma tunani a cikin madubi. Amma irin wannan abin da ya faru shine a nisantar dashi maimakon ƙarfafawa. Hannun taurari na mutum na iya barin abin sa na zahiri ko abokin aikin sa kuma a tashe shi a fuskar mutum, al'amari na faruwa koyaushe kodayake mutum bai lura dashi ba. Lokacin da nau'in astral na hannun ya bar takwaransa kuma aka tsawaita shi a wani wuri, yana jin kamar, kamar mai taushi ne ko nau'i mai bayarwa, yana matsawa a hankali ko yana wucewa cikin abu. Dukkanin azaman hankalin suna dauke a jikin jikin astral, kuma mutum na iya bambance wannan sigar jiki yayin tafiya, ta hanyar la’akari da cewa shine yake sanya shi, sifar astral din, motsa jikin mutum, kamar yadda yake sanya jikin mutum motsa suturar ta wacce an kewaye shi. Jikin da aka sashi ana jin sa ya bambanta da na zahiri har ma kamar yadda jikin ya bambanta da sutura. Ta hanyar mutum zai iya fahimtar yanayin jikinsa daidai da yadda ya iya yanzu tare da jikinsa na zahiri ya fahimci tufafinsa.

Tsarin buri (♏︎) ana bambanta shi da sauran. Abinda yake gudana shine sha'awa, da sha'awar abubuwa da sha'awa ta hanyar zalunci da ikon tunani. Yana kaiwa nesa kuma yana sha'awar duk abubuwan ci da walwala na hankula. Yana so, kuma zai gamsar da abubuwanda yake so ta hanyar jawo abin da yake so a cikin kanta kamar ƙuguwa mai ruri, ko ta cinye ta kamar wuta mai ci. Daga nesa daga nau'in yunwar da take da nutsuwa, ya kai har zuwa ga dukkan lamuran da suke ji, kuma ya kawo karshe cikin gamsuwa da jima'i. Makaho ne, mara hankali, ba tare da kunya ko nadama ba, kuma ba zai sami komai ba face irin biyan bukatun musamman na lokacin.

Haduwa tare da duk waɗannan abubuwan, ko ƙa'idodin, duk da haka ya bambanta da su, shine tunani (♐︎) mahaɗan. Wannan mahaɗin da aka ambata cikin haɗuwa da nau'in sha'awa (♏︎ – ♍︎) shine halin. Abin da talakawa ke kira kansa, ko "Ni," ko dai a matsayin ƙa'ida ta bambanta da ko haɗa kai da jikinsa. Amma wannan mahaɗan tunani wanda ke magana kansa "Ni," shi ne arya "Ni," tunani a cikin kwakwalwar ainihin "Ni" ko mutum ɗaya.

Hakikanin abin da ya kunsa, ikon mutum ko tunani, manas (♑︎), ana rarrabe shi ta hanyar gaskiya ta gaskiya game da kowane abu, ba tare da amfani da tsarin rarrabuwa ba. Dalilin ne da kansa ba tare da aiwatar da hankali ba. Kowane ɗayan abubuwan da ake magana a kai suna da hanyar maganarsu ta musamman, kamar yadda aka bayyana. Amma waɗanda muke damuwa da su, sune abubuwan alamun alamun guda uku, scorpio (♏︎), sagittary (♐︎) da capricorn (♑︎). Na farko sune manyan mutane.

Entaunar mahaɗan, saboda wannan, ba shi da takamaiman tsari, amma yana aiki azaman ɓarkewar haɓaka ta hanyar siffofi. Dabbar da ke cikin mutum, tana da iko na ban mamaki duk da cewa makaho ne. A cikin bil'adama gama gari shi ne ruhun maharan. Idan ya mallaki yanayin gabaɗaya a kowane lokaci, yakan sa shi don lokacin ya rasa abin kunya, na halin ɗabi'a. Halin da ke aiki a matsayin kwakwalwar kwakwalwa ta hanyar hankula ta sha'awa, yana da fannin tunani da hankali. Wannan ilimin zai iya amfani da shi don dalilai biyu: ko dai don tunani da hankali game da abubuwan hankali, waɗanda suke daga sha'awa, ko kuma don yin tunani da hankali game da batutuwan da suka fi gaban hankali. Lokacin da hali yayi amfani da baiwa don kowane dalili, yana magana game da kanta a matsayin ainihin I, kodayake a matsayin batun gaskiyar shine kawai rashin daidaituwa na I, kwatancin ainihin girman kai. Bambanci tsakanin su zai iya fahimta kowane mutum. Halin mutum yana amfani da ma'anar fasaha kuma yana magana da wasu ta hanyar hankula, da goge abubuwa ta hankula. Mutuncin mutum ne mai hankali wanda yake alfahari, wanda yake son kai, wanda ya yi laifi, wanda ya zama mai kishi, kuma zai ɗaukar fansa kan laifuffukan da suka nuna ƙiyayya. Lokacin da mutum yaji rauni ta hanyar kalma ko aikin wani, halin mutum ne yake jin rauni. Dabi'ar tana da farin ciki a cikin yalwar ƙaƙƙarfan hali ko ladabi, gwargwadon ɗabi'arta da halin ta. Halin mutum ne wanda ke karantar da hankula, ta hanyar su kuma suna jin daɗin jin daɗinsu. Ta hanyar wannan duka halayen na iya gano ta hanyar halin kirki. Ita, halaye, ita ce mahaɗan da ke samar da lambar ɗabi'a don ta kansa da sauran ayyukan ta, gwargwadon girman halayyar mutum, kuma halayyar mutum ce ke yanke hukunci akan aiki gwargwadon lambar saninta. Amma duk manufar aiki daidai yana zuwa ta hanyar tunani daga girmanta da girman allahntaka cikin wannan halin karyar, kuma wannan hasken da aka nuna shi da halin mutum, yakan rikitar da yanayin motsi na sha'awa. Don haka rikice-rikice, shakka, da kuma shakku a aikace.

Hakikanin girman kai, daidaikun mutane (♑︎) sun bambanta kuma sun bambanta da wannan duka. Ba fahariya bane, kuma ba a yin kuskure da wani abu da za'a faɗi da aikata shi. Yin ramuwar gayya ba shi da matsayi a cikin daidaikun mutane, babu jin jin daɗin hakan sakamakon maganganun da aka fada ko tunani, babu wani jin daɗin da zai same shi daga cin amanar ƙasa, ko samun gogewa ta hankula. Domin ta san rashin mutuwarsa, kuma abubuwan wucewa da ma'ana ba su da kyau a gare ta. Babu wata lambar ɗabi'a da ta ɗabi'ar mutum. Yana da lamba ɗaya kawai, wannan shine sanin gaskiya kuma aikinsa yana biye da dabi'a. Yana cikin duniyar sani, saboda haka rashin tabbas da canzawar abubuwa ma'ana basu da walwala. The mutum yayi magana ga duniya ta hanyar mutumtaka, ta hanyar manyan ikon tunani na mutum, kamar yadda aikinsa shi ne ya mai da halin mutum sanin kansa maimakon barin shi da na nuna kai mutum wanda hali ne. Sirrin mutum bashi da tsoro, saboda babu abin da zai cutar dashi, kuma zai koyar da rashin tsoron mutum ta hanyar da ya dace.

Muryar mutum a cikin halayen mutum lamiri ne: Murya guda daya wacce take magana da shiru a cikin hargitsin muryar mai ma'ana, ana jin ta a cikin wannan hayaniya lokacin da dabi'un suke son sanin hakkin kuma zasu kula. Wannan muryar mai shiru na bayanin mutum yayi magana ne kawai don hana zalunci, kuma ana jin sa kuma yana iya zama sananne ga halayen mutum, idan dabi'un suka koyi sautinsa kuma suka yi biyayya da dokokinta.

Hakkin mutum ya fara magana a cikin mutum lokacin da shi yaro ya fara ɗaukar kansa a matsayin "Ni," ya bambanta da sauran mutane. Yawancin lokaci akwai lokuta biyu a cikin rayuwar mutum wanda aka yi alama musamman. Zamanin farko daga lokacin da ya kai ga tunawa da shi, ko saninsa na farko da kansa. Lokaci na biyu shine lokacin da yake farkar da ilimin wayewa. Akwai wasu lokuta, kamar gamsarwa ta hanyar cin amanar ƙasa, gamsar da girman kai da iko, duk da haka waɗannan ba alamun ƙasa kamar yadda aka ambaci waɗannan mutane biyu, duk da cewa an manta da waɗannan ko ba a cika tunawa da su a rayuwa ba. Akwai lokaci na uku wanda shine keɓance a cikin rayuwar mutum. Wannan lokacin ne wanda wani lokacin yakan zo a daidai lokacin da sha'awoyi ga Allahntaka. Wannan alama alama ce ta haskakawa ta haske wanda ke haskaka hankali kuma ya kawo da hankali ko kuma rashin mutuwa. Sannan halin mutum zai fahimci rauni da kasawarsa kuma yana sane da cewa ba hakikanin I bane .. Amma wannan ilimin ya kawo da karfin tawali'u, wanda shine karfi kamar na yaro wanda babu wanda zai cutar dashi. Tunanin sa na rashin cancantar ya kasance ne ta hanyar kasancewa a cikin girman sonsa na gaskiya, wanda na gaske.

Rayuwar rayuwar mutum tana daga matsayin tunawa ta farko zuwa ga mutuwar jikinta, da kuma wani lokaci bayan gwargwadon tunaninsa da ayyukansa yayin rayuwa. Lokacin da sa'ar mutuwa ta zo, daidaito ya cire haskensa kamar faduwar rana haskoki; numfashin numfashi ya janye gaban sa kuma rayuwa ta biyo baya. Jiki mai tsari bai iya daidaitawa tare da zahirin jiki, sannan ya tashi daga jikin sa. Jiki ya bar harsashi mara wofi don lalata ko cinyewa. Sha'awar sun bar jikin. Ina halin yanzu? Halin mutum shine kawai ƙwaƙwalwa a cikin ƙananan tunanin kuma a matsayin ƙwaƙwalwar ƙwaƙwalwar ƙwaƙwalwar sha'awa ko sha'awar tunani.

Wannan yanki na tunane-tunane wanda ya danganta da komai na hankula da kuma gamsar da kai, ya kasance tare da sha'awar. Wannan yanki na memorywa whichwalwar ajiya wanda ya towardauke da sha'awar zuwa rayuwa har abada ko girman kai, ana kiyaye shi ta girman mutum, kowane ɗayan kowane mutum. Wannan ƙwaƙwalwa ita ce sama ta mutum, sama tana nuna shi ko hoto a kan kyakkyawan kyakkyawan al'ummomin addini. Wannan ƙwaƙwalwar mutum shine cikar rai, ɗaukakar rayuwa, kuma an adana shi da daidaikun mutane, kuma anyi magana dashi a cikin addinan duniya ƙarƙashin alamomi da yawa. Kodayake wannan shine tarihin al'ada na al'ada, ba haka bane a kowane yanayi.

Akwai darussan guda uku da zai yiwu ga kowane hali. Daya daga cikin wadannan za'a iya bi. An riga an fitar da hanya ta yau da kullun. Wata hanya shine cikakkiyar hasarar mutum. Idan a kowace rayuwar da aka tsara wacce aka yi hasashen haihuwa kuma ta zama cikin mutum ta hasken hasken hankali, kuma yakamata ya karkatar da tunaninsa akan abubuwan hankali, yakamata ya aiwatar da dukkan tunaninsa game da biyan bukatar kai, ko dai na sha'awa ne. yanayi ko don son iko na son kai, yakamata yakamata ya mayarda duk ikonsa ta hanyar kansa ba tare da la’akari da wasu ba, sannan kuma, yakamata ya nisanta, ya karyata kuma yai Allah wadai da duk wani abu na Allahntaka, to wannan halayyar ta irin wannan matakin bazai amsa da burinsa ba allahntaka tasiri na kudi. Ta hanyar yarda da wannan bukatar, cibiyoyin ruhi a cikin kwakwalwa zasu mutu, kuma ta hanyar cigaba da kisa, za a kashe cibiyoyin ruhi da gabobin rai a cikin kwakwalwa, kuma fa'idar ba za ta sami wata hanyar da za ta bude ta ba na iya tuntuɓar halayen. Don haka ya janye tasirin sa gaba daya daga dabi'un mutum kuma daga baya halayensa ko dai dabba mai hankali ko baiwa mai ma'ana, gwargwadon yadda ya gamsar da kansa ta aikinsa ta ikon tunani, ko kuma kawai jin daxi ta hankula. Idan dabi'un mutum zai zama abin baiwa ne kawai, to kuwa an watsar da shi zuwa ga ayyukan neman ilimi, sai dai ta yadda za su iya jan hankalin hankalinsu kuma su samu wadatar zuci ta hanyar su. Lokacin da mutuwa ta zo ga wannan nau'in, ba shi da ƙwaƙwalwar ajiya don wani abu da ya fi ƙarfin ji. Yana ɗaukar irin sa ta hanyar marmarin hukuncinsa, bayan mutuwa. Idan mai rauni ne zai mutu ya mutu ko kuma a mafi kyawun za'a iya sake haihuwa azaman azzalumi, wacce wawannan mutuwa zata mutu gaba daya ko kawai zata dauki lokaci a matsayin inuwa mara hankali.

Wannan ba lamari bane da yanayin dabba mai hankali. Idan mutum ya mutu, dabi'ar ta ci gaba har zuwa wani lokaci kuma ta zamanto wata garkuwa da la'ana ga bil'adama, sannan kuma za a sake haihuwar dabba ta mutum (♍︎ – ♏︎), la'ana da bulala a siffar mutum. Lokacin da wannan la'anar ta kai iyakar rayuwarta ba zata sake haihuwa ba a wannan duniyar, amma zai iya rayuwa na wani lokaci akan maganganu na magnetism da rayuwar irin wadannan mutanen da ba a san su ba wanda zai ba shi damar damun su da cutar da su, amma a ƙarshe ya mutu daga duniyar sha'awar, kuma kawai hotonsa ne kawai ake kiyaye shi, a cikin dakin taurari na hasken taurari.

Rashin halayen mutum ya zama mafi mahimmanci ainun fiye da mutuwar mutum dubu, don mutuwa kawai yana rushe haɗuwa ta ka'idodi, yayin da rayuwar tsira ta kiyaye su, kowannensu a nasa ɗabi'a. Amma asarar rai ko mutuwar mutum mummunan abu ne, saboda, ya ɗauki shekaru don aiwatar da asalin, wanda ya kasance asamu na mutumtaka, wanda ake sake haifarwa daga rayuwa zuwa rayuwa.

Don da yake babu wani ɗan adam irin wannan da zai sake reincarnate, amma duk da haka akwai zuriya ko kwayar cuta mai mutuntaka wanda yake. Mun kira wannan yar ƙwaya ko ƙabilar ɗabi'a da ƙwayar cuta ta zahirin rayuwa daga duniyar rai. Kamar yadda aka nuna, an ƙaddara shi ne daga ƙoshin numfashi (♋︎), kuma shine haɗin don ƙwayoyin biyu na jima'i don haɗu da samar da jiki na zahiri. Wannan ya ci gaba har tsawon shekaru, kuma dole ne ya ci gaba har zuwa wasu rayuwa za a ɗaukaka mutum ta hanyar girman son da ke ba da shi, zuwa rayuwa madawwamiyar rayuwa. Sannan wannan halin (♐︎) bai iyakance ga rayuwa ɗaya ba, amma an tashe shi zuwa babban buri (♑︎), zuwa rayuwar rai madawwami. Amma asara ko mutuwar halin mutum ba shi kadai yake shafar numfashin numfashi ba, bharishad pitri (also), yana kuma komawa da hankalin mutum (♑︎), da tunani. Domin aiki ne na agnishvatta pitri ya lalata wakilin bharishad, wanda aka sani da hali. Kamar yadda ya ɗauki shekaru don cutar kansa (♋︎) don haɓaka tserewar budurwa-Scorpio (♍︎ – ♏︎), don haka yana iya ɗaukar shekaru daban-daban don wannan mahaɗin don kafa wani ɓangaren ta wacce jituwarsa agnishvatta pitri na iya zuwa tuntuɓar ta .

Halin da ya yanke kansa daga girman kansa, ba shi da imani da dawwama. Amma tana tsoron mutuwa, da sanin ainihin za a daina kasancewa. Zai sadaukar da kowane adadin rayuka don adana kansa, kuma yana riƙe da mafi yawan rai zuwa rai. Lokacin da mutuwa ta zo yana amfani da kusan hanyar da ba ta dabi'a don guje wa ta, amma a ƙarshe dole ne ta yi nasara. Gama mutuwa tana da ayyuka fiye da ɗaya; shi ne mai hanawa, kuma mara ƙanƙanci, makomar yanke hukunci na jahilci, azzalumai da azzalumai; amma kuma yana sanya mutum cikin kyakkyawan sakamako wanda ya samu sakamakon aikinsa a duniya; ko kuma, ta hanyar mutuwa, mutum, wanda yake tashi daga muradi da aiki na gari sama da dukkan tsoron azaba ko begen sakamako, zai iya koye sirrin da ikon mutuwa — sannan mutuwa tana koyar da babban abin asirinsa kuma ya haifi mutum sama da mulkinsa inda shekarunsu ke cikin matashi mara mutuwa. samari da 'ya'yan zamani.

Halin mutum ba shi da wata hanyar tuna tsohuwar rayuwa, domin kuwa a matsayinsa sabon mutum ne haɗuwa da ɓangarori da yawa, kowane sashin abin da haɗe-haɗe sabo ne a haɗe, sabili da haka ba za a iya tuna wata rayuwar da ta gabata ba ta waccan halin . Waƙwalwa ko ilimin rayuwa gabanin halin yanzu yana cikin mutumtuwa, kuma takamaiman ƙwaƙwalwar wani takamaiman rayuwa ko dabi'un yana cikin ingantacciyar rayuwa ko tushen ruhaniya wacce rayuwar ke riƙe da mutum. Amma ƙwaƙwalwar rayuwar rayuwar da ta gabata na iya nunawa daga ɗabi'ar mutum zuwa cikin tunanin halayen mutum. Lokacin da wannan ya faru yakan zama koyaushe lokacin da halin mutum na yanzu ya ɗora zuwa ainihin kansa, da daidaikun mutane. To, idan muradin ya zo daidai da wani tsohon hali, wannan ƙwaƙwalwar ana nuna shi ne cikin halayen mutum.

Idan mutum ya sami horo kuma yana sane da girman kansa, to yana iya koyan rayuwar da ta gabata ko al'amuran da suka gabata da halayyar mutum. Amma wannan mai yiwuwa ne bayan dogon horo da karatu, da kuma rayuwar da aka bayar don ƙarshen allahntaka. Sashin jiki wanda mutum ke amfani dashi, musamman a cikin mafi girman ayyuka da ikon tunani, shine ƙwaƙwalwar ƙwayar cuta, wacce ke kwance a gaban idanun a cikin rami mara nauyi kusa da tsakiyar kwanyar.

Amma mutanen da suka tuna da rayuwar tsoffin mutane ba koyaushe suke sanar da gaskiyar abin ba, saboda ba zai zama da fa'ida ta gaske yin hakan. Wadanda suke maganar rayuwar da ta gabata galibi suna tunanin su. Zai yiwu, ga wasu mutane su ga hoto ko kuma su sami ilimin da ya shafi rayuwar da ta gabata. Lokacin da wannan ya zama gaskiya ne yawanci saboda gaskiyar yanayin tsari ko sha'awar rayuwar da ta gabata ba taɓarɓarewa ba, kuma wannan yanki wanda ya burge ƙwaƙwalwa ko hoton wani abin da ya faru ko kuma an sanya shi a cikin m wani ɓangare na halin yanzu, ko kuma ya shiga cikin ƙwaƙwalwar kwakwalwa. Daga nan ne hoton ya burge shi sosai, ya kuma tsara abubuwa daban-daban a ciki, tare da ra'ayoyi tare da hoton.

Babu ɗayan jinsi ko ƙa'idodi, a cikin kansa, mugunta ko mara kyau. Mugu ya ta'allaka ne da barin ƙananan ka'idodi su sarrafa tunani. Kowane ɗayan ka'idoji wajibi ne don ci gaban mutum, kuma saboda haka yana da kyau. Ba za a iya yin watsi da jiki ta jiki ko watsi da shi ba. Idan mutum ya kiyaye lafiyar jiki ta jiki, mai ƙarfi da tsabta, ba makiyinsa ba ne, aboki ne. Zai wadatar masa da yawancin kayan da ake buƙata don ginin haikalin mara mutuwa.

Nufin ba karfi bane ko manufa da za a kashe ko a lalata, domin ba za a iya kashe shi ko a lalata shi ba. Idan da sharri a cikin buri, mugu ya fito ne daga kyale makafin iko ya tilasta wa mutum ya sami biyan bukata da sha'awar sha'awa. Amma wannan a mafi yawan halayen ba makawa ne, saboda hankalin wanda ta haka ya yale kansa ya yaudare, to bai sami gogewa da ilimi ba, bai kuma sami sha'awar shawo kan dabba ba. Dole ne ya ci gaba har sai ya lalace ko ya yi nasara.

Halin mutum ba abin rufe fuska bane wanda za'a iya cin mutuncin sa kuma a jefa shi gefe. Haɓaka mutum bayan halayyar mutum an gina shi ta hanyar numfashi da haɓakar mutum, don ta wurinta hankali zai iya haɗuwa da duniya, da ikon duniyar, da shawo kan su da kuma ilimantar da su. Hakkin mutum shine mafi mahimmancin amfani da hankali yayi aiki da shi, kuma ba dole bane, saboda haka, a kula dashi.

Amma halin mutum, duk da girman da yake da muhimmanci da tilastawa da girman kai da iko da shi yana iya zama, ya kasance kamar ƙaramin yaro mai ɗaukar hankali ne idan aka kwatanta shi da keɓaɓɓiyar sanin mutum-kansa; kuma dole ne a kula da halayen tun yana yaro. Ba za a iya ɗora alhakin abin da ya wuce fahimtarsa ​​ba, duk da cewa kamar yadda yake tare da yaro dole ne a kame kansa, kuma a hankali dole ne a kawo shi kamar yadda yaron yake cewa rayuwa ba gidan wasa bane ko jin daɗin rayuwa, tare da kayan wasa da dandanawa. na zaki, amma cewa duniya ne ga m aiki; cewa duk matakai na rayuwa suna da manufa, kuma wannan dalili shi ne nauyin mutum ya gano kuma ya aikata, kamar yadda yaro ya gano dalilin darussan da ya koya. Sannan ilmantarwa, dabi'ar ta zama mai sha'awar aikin, kuma a cikin manufar, kuma tana yin qoqari sosai don shawo kan abin da take yi da kuma laifofin ta, kamar yadda yaro yayin da aka sanya shi ganin wajibcin. Kuma sannu a hankali halin mutum ya tashi zuwa muradinsa zuwa ga girman shi, kamar yadda samarin da ke girma ke so su zama mutum.

Kusantar da kurakuranta koyaushe, haɓaka ikonninta, da kuma ɗimbin sanin ilimin ta na allahntaka, halin mutum ya gano babban abin asirici — cewa domin ceton kansa dole ne ya rasa kansa. Kuma kasancewar tana haske daga mahaifinta a sama, ta rasa kanta daga duniyar rashin iyakarta da kyawun ta, sannan ta sami kanta a karshe a cikin duniyar rashin mutuwa.


Yankin mahaifa na rayuwa ya hada da, a cikin likitancin likita, allantois, ruwa na ruwa da kuma amnion.