Kalmar Asalin

Zodiac doka ce wanda a duk abin da ya wanzu ya wanzu, ya ɗan dakata kaɗan, daga nan ya shuɗe, ya sake kasancewa bisa ga tsarin zodiac.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 5 SAURARA, 1907. A'a. 2

Copyright, 1907, da HW PERCIVAL.

TARIHIN-MUTU-MUTU-BIYA.

BABU mutuwa ba tare da haihuwa ba, ko haihuwa ba tare da mutuwa ba. Ga kowane haihuwa akwai mutuwa, kuma kowace mutuwa haihuwa.

Haihuwa na nufin canji yanayin; haka mutuwa take. Don a haifeshi cikin wannan duniyar ɗan adam dole ne ya mutu ga duniyar da ya fito; Mutuwa ga wannan duniyar ita ce za a haife ta cikin wata duniya.

A cikin tafiya zuwa tsararraki marasa iyaka sun yi ta tambaya akai-akai, "Daga ina muka zo? Ina za mu je? ”Amsar kawai da suka ji ita ce amsa kuwwa ga tambayoyinsu.

Daga cikin tunani mai zurfin tunani akwai sauran tambayoyin biyun, “Yaya zan zo? Yaya zan tafi? ”Wannan yana ƙara ƙarin asiri ga abin ƙyama, kuma saboda haka batun ya rage.

Yayin da muke ratsa yankinmu mai zurfi waɗanda ke da masaniya ko waɗanda ke da hangen nesa a cikin ɗayan ɓangaren bayan sun ce mutum zai iya warware rikice-rikice ya kuma amsa tambayoyin da suka shafi rayuwarsa ta hanyar misalin da ya gabata. Waɗannan maganganun suna da sauƙi wanda muke sauraren su kuma mun kore su ba tare da tunani ba.

Yana da kyau cewa ba za mu iya warware asirin ba. Yin hakan na iya rusa inuwarmu kafin mu rayu cikin haske. Duk da haka muna iya samun fahimtar gaskiya ta amfani da misalin. Mayila mu iya kamawa ta "Ina za mu?" Ta ɗaga kai ta hanyar kallon "Ina muka fito?"

Bayan tambayar tagwaye, "Ina kuma daga ina?" Da "Ta yaya zan zo?" Da "Yaya zan tafi?" Akwai tambaya ta farkawa rai, "Wanene Ni?" Lokacin da rai ya yi wa kansa tambayoyi da gaske tambaya, ba zai taba zama mai gamsuwa ba har sai ya sani. “Ni! Ni! Ni! Wanene ni? Me zanzo anan? Daga ina na fito? Ina zan je? Ta yaya zan zo? kuma Yaya zan je? Ko ta yaya na zo ko in ratsa sararin samaniya, cikin lokaci, ko bayan haka, har abada, koyaushe koyaushe ni ne ni. ”

Daga shaida da lura, mutum yasan cewa ya shigo duniya, ko aƙalla jikinsa yayi, ta hanyar haihuwa, kuma zai wuce duniyar da ake gani ta mutuwa. Haihuwa ita ce hanyar da ke shigowa duniya da kuma qofofin shiga rayuwar duniya. Mutuwa ita ce ficewa daga duniya.

Amincewar gabaɗaya ma'anar kalmar "haihuwa" ita ce ƙofar rayayye, tsari na duniya. Ma'anar kalmar da aka yarda da ita gabaɗaya ita ce dakatar da rayuwa, ƙungiya da aka tsara don daidaita rayuwar ta da kula da ƙungiyarta.

Wannan, namu, duniyar, tare da yanayi tare da yanayin damuna madawwamiyar abu ne kamar ƙaiƙayi mai iyo a sarari mara iyaka. Rai na zuwa ne na har abada, amma ya rasa fuka-fukansa da tunanin sa yayin da yake tahowa cikin yanayin duniya. Ya iso cikin qasa, mai mantar da gidan sa na gaskiya, an yaudari ta sutturar ta da kuma matattarar jijiyar jikin ta, ba ta da ikon gani cikin wannan ɓangaren na yanzu da nan. Kamar tsuntsu wanda fikafikansa ya karye, ba ya iya tashi ya yi tsalle cikin nasa; sabili da haka rai ya zauna a nan na ɗan lokaci, yana ɗaure ɗaurin nama a cikin lokaci-na duniya, wanda bai san abin da ya gabata ba, mai tsoron nan gaba — ba a sani ba.

Duniyar da ake gani tana tsaye tsakanin madawwami guda biyu a matsayin babban gidan wasan kwaikwayo dawwama. M da marasa ganuwa anan suna zama abu ne da bayyane, mai rikitarwa kuma mara tsari shine zai iya kasancewa mai aiki, kuma madaidaici anan yana da iyaka yayin da yake shiga rayuwar rayuwa.

Mahaifa shine zauren da kowace rai take yin ado da kanta a cikin suttura don sashinta sannan ta ƙaddamar da kanta a cikin wasan. Rai ya manta da abin da ya gabata. Manna, fenti, kayan wanki, ƙwallon ƙafa da wasa suna sa rai ta manta da kasancewar ta har abada, kuma tana nutsuwa cikin ƙaramar wasan. Partangare na ta, rai yana kurar da rigunan ta daya bayan daya kuma an sake amfani da su zuwa rai madawwami ta ƙofar mutuwa. Rai yana sanya suturar jikinsa ya shigo duniya; sashinta, ya cire wadannan rigunan don barin duniya. Rayuwar haihuwa shine tsari na farashi, haihuwa shine mataki zuwa mataki na duniya. Tsarin mutuwa shine ɓarna da komawa cikin duniyar son rai, tunani ko ilimi (♍︎-♏︎, ♌︎-♐︎, ♋︎-♑︎) daga nan muka zo.

Don sanin aiwatar da rashin tsari, dole ne mu san aiwatar da girgiza kai. Don sanin canji yayin wucewa duniya, dole ne mu san canji yayin shigowa duniya. Don sanin aiwatar da mashin ko sakawa da kayan jikin mutum, dole ne mutum ya san ɗan ilimin kimiya da na ɗigon ilimin halittar tayi.

Tun daga lokacin da aka sami haɗin kai har zuwa haihuwa cikin duniya ta zahirin rayuwar mutum ya sake komawa ciki ya zama damuwa da shiri na sutturar ta, da ginin jikinta wanda zai zauna. A wannan lokacin fa'idar ba mutum bane, amma yana saduwa ne da mahaifiya ta hanyar motsin zuciyarmu, ko dai a hankali yana kula da shirye-shiryen ginin jikinsa ko yana cikin mafarki ne. Waɗannan sharuɗɗan an tabbatar da su ne ta hanyar haɓaka na baya game da ikonta da karfinta.

Kowane rai yana rayuwa a cikin wani kebabben duniya na kansa, da abin da ya aikata, wanda ya danganta shi ko aka gano shi da kansa. Rai yana gina jiki na zahiri a ciki da wajen wani yanki na kansa don baƙunci da gogewa a duniyar zahiri. Lokacin da baƙin ya kasance a ƙarshen yana watsa jikin mutum ta hanyar aiwatar da ake kira mutuwa da lalata. A lokacin da kuma bayan wannan aikin mutuwa yana shirya sauran jikin da zasu rayu a duniyoyin da ba'a iya ganin wannan duniyar tamu ta zahiri. Amma ko a duniyar da ake iya gani ko duniyoyin da ba a iya ganin su, son sake haifuwa baya waje da duniyar sa ko kuma yanayin aiki.

Bayan rayuwa ta kare kawai girman kai yana sa jikin mutum ya rushe, ya cinye shi kuma ya yunƙura cikin tushen halittarsa ​​ta zahiri, sunadarai, gobarar, ba abin da ya rage sai waccan exceptwararra. Wannan kwayar cutar ba ta ganuwa ga ido ta zahiri, amma tana wanzu a cikin duniyar rai. Alamar alama ta zahirin jiki, wannan kwaron ya bayyana a matsayin mai haske, ƙone mai a lokacin aiwatar da mutuwa da lalacewar jikin mutum. Amma lokacin da abubuwan da ke cikin jiki na jiki suka warware a cikin tushen asalinsu da kuma ma'anar reincarnating ya wuce zuwa lokacin hutawa da kwaya yana karewa don ƙonewa; a hankali yana raguwa a cikin girman har sai ya bayyana a ƙarshe ya zama ƙona wuta daga launuka mai launin toka. Yaci gaba da matsayin ashy a cikin wani yanki na duniyar ruhi a duk tsawon lokacin jin daɗin rayuwa da annashuwa. Wannan lokacin hutawa sanannu ne ga mabiya addinai daban-daban da suna "Samaniya." Lokacin da lokacin samaniyarsa ya ƙare kuma fa'idar ta kasance tana shirin sake reincarnate, ƙonewar ƙonewa, kamar yadda ƙwayar rayuwa ta zahiri, zata fara haske. Yana ci gaba da haske da haske kamar yadda aka kawo shi cikin haɗin maganganu tare da iyayen sa nan gaba ta dokar dacewa.

Lokacin da lokaci ya cika da kwayar halitta ta fara girma daga jikin mutum zai shiga dangantaka ta kusa da iyayen sa na gaba.

A farkon farawar ɗan adam alloli sun yi tafiya tare da mutane, mutane kuma sun mallake ta ta hanyar hikimar allolin. A wancan zamani dan adam na yin amfani da takamaiman ne kawai a wasu lokuta da kuma nufin haihuwar halittu. A waɗancan lokutan akwai dangantaka ta kud da kud tsakanin son wanda yake shirye don ya zama mutum da wanda zai samar da jiki na zahiri. Lokacin da son kai ya kasance a shirye kuma ya yarda ya zama mutum ya sa aka sani da shiri ta hanyar tambayar waɗanda irin nasa ne kuma tsari waɗanda suke rayuwa a zahirin rayuwar duniya don shirya yanayin jiki wanda zai iya zama cikin mutum. Ta hanyar yardar juna ne mace da namiji suka kusanci hanya ta farawa da ci gaba wanda ya kasance har zuwa lokacin haihuwar jiki. Wannan shiri ya kunshi wani horo da jerin bukukuwan addini wadanda aka dauke su muhimmi ne kuma tsarkaka. Sun san cewa suna shirin sake aiwatar da tarihin halitta kuma cewa suma zasu kasance suna yin alloli a gaban wanzuwar talikai. Bayan tsarkakakken tsarkakakku da horo na jiki da tunani kuma a takamaiman lokaci da lokacin da ya dace kuma ya nuna ta girman mutum don zama cikin jiki, an yi bikin alfarma na hadaka na hadin kai. Sannan kowane ɗayan numfashin kowane ɗayan ya hade cikin harshen wuta mai kama da juna, wanda ya samar da yanayi a ƙafafun. Yayin bikin hadin kai, kwayar cutar ta zahiri ta jiki mai zuwa ta fara daga yanayin zuciyar girman kai da shiga yanayin numfashin ma'auratan. Kwayar ta kama kamar walƙiya ta gawar biyun kuma ya sa suyi farin ciki yayin da yake ɗaukar kowane ɓangaren jikin, sannan ya tsinci kansa cikin mahaifar mace kuma ya zama abin haɗi wanda ya sa ƙwayoyin guda biyu na jima'i suka shiga cikin daya-da kwai ciki. Daga nan ne aka fara ginin jikin wanda zai zama duniyar zahiri.

Wannan ita ce hanyar da hikima ta mallaki ɗan adam. Sannan ba a haihuwar jariri da rashin wahala ba, kuma halittu na duniya sun san wadanda za su shiga. Ba haka ba ne a yanzu.

Muguwar sha'awa, gulma, jima'i, son rai, rayuwa, sune sarakunan mutane na yanzu wadanda ke sha'awar haɗuwa da jima'i ba tare da tunanin mugayen mutane da suka shigo duniya ta hanyar ayyukansu ba. Abokan da ba makawa ga waɗannan ayyukan munafunci, yaudara, ha'inci, ƙarya da yaudara. Gaba daya sune abubuwanda ke haifar da fitinar duniya, cuta, cuta, idda, talauci, jahilci, wahala, tsoro, hassada, raini, kishi, rashin hankali, rashi, mantuwa, damuwa, rauni, rashin tabbas, rashin tsoro, damuwa, nadama, damuwa, fid da rai da mutuwa. Kuma ba wai matan matanmu kaɗai ba sa shan azaba yayin haihuwa, kuma maza da mata suna ɗauka ga cututtukan su na musamman, amma girman kuɗi masu zuwa, masu laifi iri ɗaya ne, suna jimre wahala mai yawa yayin rayuwar haihuwa da haihuwa. (Duba Edita, Kalman, February, 1907, page 257.)

Kwayar kwaya mara ganuwa daga duniyar rai shine tunani da ƙirar halittar jiki wanda aka gina jikin mutum na jiki. Kwayar kwayar cuta ta mutum da kwayar mace suna aiki ne da kuma ikon halitta wanda yake bisa tsari na kwayar cuta marar ganuwa.

Lokacin da kwayar cutar da bata iya ganuwa ta fito daga matsayinta a duniyar ruhi kuma ta shude cikin harshen mahaifa hade da matsayin ta a cikin mahaifar sai ta hada kwayoyi biyu na biyu, kuma yanayi ya fara aikin halittar ta. .

Amma kwayar cutar da ba'a iya gani ba, kodayake ba a matsayin ta bane a duniyar ruba, ba a yanke ta daga duniyar ruhu. Lokacin barin duniyar rai da ƙwaya mai saurin buɗe ido ya bar hanya. Wannan hanyar tana da kyau ko kuma wani kyautuka, gwargwadon dabi'ar mutumin da zai zama mutum. Hanya ta zama igiyar da ke haɗuwa da kwayar cutar da bata gani ba tare da duniyar rai. Igiyar da ke hade kwayar mara ganuwa tare da iyayenta tana kunshe da igiyoyi hudu a cikin kwano uku. Dukansu suna kama da igiya ɗaya. a cikin launi sun bambanta daga maras ban sha'awa, babban nauyi zuwa haske mai haske da launin zinare, alama ce ta tsabta jikin mutum a cikin tsari.

Wannan igiyar tana samar da tashoshi wanda aka watsa ta zuwa ga tayin dukkan abubuwan iko da dabi'un mutum, yayin da aka sanya su cikin jikin mutum wanda kuma ya kasance kamar tsaba (skandas) don yin fure da bada 'ya'ya yayin da jikin yayi girma a rayuwa, da kuma yanayin an wadatar don bayyanar da waɗannan halaye.

Hanyoyi guda huɗu waɗanda suke haɗar da igiyar sune tashoshi waɗanda suke biye da babban al'amari, kwayoyin halitta, al'amuran rayuwa, da al'amari na sha'awa, don ƙirƙirar jikin jikin tayin. Ta hanyar bangarorin ukun da suke kewaye da bangarorin hudu suna yada mafi girman kwayoyin halitta, shine, wannan shine asalin kasusuwa, jijiyoyi da glandon (manas), marrow (buddhi), da kuma ka'idar varale (atma). Stranayoyi guda huɗu suna ba da labarin wanda shine ainihin fata, gashi da kusoshi (sthula sharira), naman nama (linga sharira), jini (prana) da mai (kama).

Kamar yadda ake gabatar da wannan al'amari kuma an sami siriri a ciki kuma ana samar da shi ne a cikin mahaifar wasu jike-jiye na dabi'u da dabi'un, misali, kamar sha'awar wasu abinci, abubuwan da ba a san su ba, yanayi mai ban sha'awa da sha'awar tunani, sha'awar addini, zane-zane, wakoki. da launi na gwarzo. Kowane irin wannan yanayin yana bayyana yayin da ake yada tasirin girma kuma yana aiki cikin jikin tayin ta hanyar mahaifiyarsa - mahaifiyar.

A zamanin da uba uba ya taka muhimmiyar rawa a ci gaban tayin kuma ya kiyaye kansa da kyau a wannan aikin kamar yadda mahaifiyar ta yi. Awannan zamanin namu ba a sane dangantakar uba da tayi ba kuma ba a sani ba. Ta hanyar ilhami ne kawai, amma cikin rashin sani, yanzu zai iya yin aiki mai kyau a kan yanayin rayuwar mace ga ci gaban tayin.

Kowane littafi na gaskiya da cosmogony sun bayyana ginin jikin mutum a cikin haɓaka shi. Don haka, a cikin Farawa, ginin duniya a cikin kwanaki shida bayanin ci gaban tayin ne, kuma a rana ta bakwai Ubangiji, Allah, magina, sun huta daga aikinsu, kamar yadda aka gama aikin kuma mutum an yi shi ne da sifofin halittunsa; watau ga kowane bangare na jikin mutum akwai wani karfi mai aiki da wani abu a cikin yanayin, wanda shine jikin Allah, kuma halittun da ke shiga cikin ginin jikinsu suna daure wa wannan sashin da suka gina kuma Dole ne a amsa yanayin aikin wanda ɓangaren an umarce shi ta hanyar girman jiki don yin.

Kowane sashi na jiki shine talisman don jan hankalin shi ko kiyaye shi daga ikon halitta. Yayinda ake amfani da talisman iko zai amsa. Lallai mutum ya kasance microcosm wanda zai iya kira ga macrocosm gwargwadon iliminsa ko imaninsa, surarsa da nufinsa.

Lokacin da tayin ya gama ginin shi ne kawai zai zama ginin jiki a cikin rabuwa bakwai da aka yi. Wannan ita ce kawai mafi ƙasƙancin rayuwar duniya. Amma girman kai bai zama mutum ba tukuna.

Tayin, da kammala kuma ya huta, sai ya bar duniyar jikinsa ta duhu, mahaifar, ya mutu gareshi. Kuma wannan mutuwar tayin shine haihuwarta zuwa duniyar sa ta zahiri. Numfashi, tsawa da kuka, kuma ta hanyar numfashi hanjin ya fara zama cikin jiki kuma ana haifeshi ta hanyar kwakwalwar mahaifa sama da ruhinsa. Girman kai ma, ya mutu daga duniyarsa kuma ana haifeshi cikin nutsuwarsa cikin duniyar jiki.