Kalmar Asalin

THE

WORD

Vol. 21 SAURARA, 1915. A'a. 2

Copyright, 1915, da HW PERCIVAL.

GASKIYA CEWA BABU WATA MUTANE.

Babban bambance-bambance tsakanin mutane da mutanen asali shine cewa alamomin basu da tunani, kuma cewa alamomin basu da madawwamiyar jiki, kuma cewa ainihin alamomin bashi da buri mai yawa kamar mutane. Elementals suna da irin wannan sha'awar kawai kamar yadda suke da nasu yanayin, wuta, iska, ruwa, ko ƙasa. Wani mutum yana sha'awar duk abin da bai taɓa dandanawa ba duk abin da bai koya ba don yasan ƙwarewar. Sha'awar ainihin abubuwan da ke ci gaba sama da duka na zama marar mutuwa ta hanyar saduwa da mutum; amma waɗannan dabi'un, waɗanda suke sha'awar dawwama, ba za su yi hulɗa tare da wani ko kuma sanar da kansu ga mutum ba har sai mutumin ya kasance mai ƙarfi kuma tsarkakakke don waɗannan abubuwan alamuran zai iya daidaitawa da shi, saboda mutum ba zai iya ba da madawwamin rayuwa ba ta hanyar ta'azantar da shi har sai ya kasance mai karfi cikakke kuma tsarkakakke kuma yana da iko da yanayin sa. Babban burin sauran abubuwan alada shine samun nutsuwa. Zasu iya kuma samun hankali ta hanyar dabbobi, amma mafi kyawun hangen nesa suna fuskantar ta jikin mutane kuma galibi wannan yana faruwa ne ba tare da ilimi ba ta bangaren maza da mata wadanda ainihin kwayoyin halitta suke samu.

Abubuwan da ke ci gaba - musamman na wuta da iska — suna da tsari, wanda yayin da ɗan adam yake da kamanni, ya fi gaban tsari da kyau kyau. Jikinsu, idan an gan su a nasu halin, kuma kafin su bayyana kansu ga mutum, zai fito da matsayin sihirin ruhin mutum mai rai (duba "Kalmar," Agusta, 1913), amma ba haka ba ne m.

Wadannan fatalwowi, lokacin bayyana, na iya ɗaukar sutura ta irin kowane zamani. Ana iya bayyana su a matsayin cikakkun humanan adam na kowane ɗayan jima'i, ba tare da munanan ayyuka na rayuwar duniya ba, waɗanda ke rayuwa ta tsarkakakken yanayi, suna da tarin son rai irin na yara, amma ba su da basirar kansu, kuma suna ba da amsa ga Sirrin duniya. Irin wannan yanayin zai bayyana kamar mace ko namiji, ba tare da lahani ko cuta ba, sun fi yarinta cikakken lafiya, kuma suna cikin halin magana da magana. Dangane da ci gabanta, yana iya amsawa ga Sirrin yanayin cewa Sirrin na iya yin aiki ta hanyar sa, sannan kuma zai iya shiga cikin duk wata tattaunawa ta danganta da yanayinsa kuma zai yiwu ga mutum.

Ba lallai ne a ɗauka cewa dukkanin fatalwowi na yanayi suna da kyau da kyau ba. Wasu suna kyama. Wasu suna abokantaka da maza, wasu kuma ba sa son juna. Wasu suna sane da mutum da ayyukansa, wasu ba su san gaban mutum ba duk da cewa sun shiga ayyukansa. Wasu suna ganin duniya ta idanun mutum kamar yadda ya gan ta, yayin da wasu basu da ikon kulawa da hakan. Wasu ba za su iya ganin duniya kwata-kwata kamar yadda ya bayyana ga mutum ba, kuma sun sami damar gani ko fahimtar yanayin ɓangaren da suke a ciki. Amma kowane elemental na neman nutsuwa.

Manyan arean adam kamar fifikon ƙananan alamomi ne, shugabanninsu kuma daga cikinsu akwai abubuwan bauta. Mafi girman ƙananan alamomi sune masu mulkin ƙananan.

Kalmar mai mulki tana nufin wanda ya ba da umarni; babu wata hujja ta gardama ko kuma rashin biyayya. Elementananan ƙananan suna yin biyayya da sauri, a zahiri, kamar dai nufin kansu ne. Duk wani abin da ke da iko na yin biyayya zai kasance duk wata ƙa'ida da ke ƙarƙashin ikon za ta yi biyayya. Hukuncin da kowane iri na kowane iri yake bi shine ikon tunani. Sirrin tunani ko tunani shine babban ikon da ba'a san shi ba, wanda kodayake basu iya ganinta ba, duk da haka suna girmamawa da biyayya.

Dalilin da ya sa irin wannan madaukakiyar halittun daga cikin manya da ƙananan halittu, mala'iku da rabin alloli suke neman gamsar da mutum da girmama mutum ko da sun raina shi, ita ce ta hanyar wannan ɗabi'ar mutum ne suka amince da aikin mai zaman kansa na mai girma sani. Sun fahimci cewa mutum na iya yin aiki da shi ko kuma ya aikata wannan ta'addanci, alhali ba za su iya aiwatar da hakan ba. Babban Sirrin halitta, ba za su iya gani ba, ba za su fahimta ba. Manyan maganan na sama na iya bambance wani tsari - a fagen bayyanar da yanki - ta hanyar Sirrin ikon gudanarwa, amma babu wani daga cikin dalilan da zai iya ganin wannan hoton. Mutum ya wakilta, sabili da haka, a gare su, Sirrin.

Da yawa daga cikin kwa'idodin basu fahimci yadda yake cewa mutum ba ya amfani da ikon da yake cikin ikon sa. Basu san cewa mutum ba, alhalin yana da mallakar waɗannan iko, amma bai san abin da ya mallaka ba. Sun yi watsi da wannan mutumin, in an sanar da shi game da kayan sa, ba zai iya yin amfani da su ba har sai ya sami labarin yadda yake. Suna mamakin yadda babban halitta yakamata ya kusanci kansa komai kankantarsa. Suna mamakin yadda kasancewar irin wannan ɗimbin albarkatun ƙasa yakamata ya ɓatar da kayansa ya kuma ba da lokacinsa cikin mahimmanci, yana nufin ƙananan al'amuran, waɗanda, ba tare da jagorancin mutum ba, har ma ba za su damu da su ba. Mafi kyawun waɗannan ƙananan ƙananan abubuwan suna sa ido ga lokacin da mutum zai yi masu abin da suka ga dama, wato keɓe masu halin rayuwarsa ta rashin mutuwa, kuma idan za su iya musanya masa wata hidimar da zai san ta. Zai kasance a shirye ya shiga cikin yin tarayya da su, da zaran ya fara sanin ko shi wanene, kuma da zaran dabba tana tare da shi. Wannan haka yake tare da mafi haɓaka ƙananan ƙananan.

A halin yanzu, sauran kashin, wanda ba a samu yaduwa ba, suna yawo da ta hanyar mutum kuma suna matsa shi kan dukkan nau'ikan wuce gona da iri, don ta hanyar sa su samu nutsuwa. Wadannan marasa kariya na abubuwan ba dole bane na nau'in cutar. Duk irin matsalolin da zasu jefa mutum cikin shi, abin da suke so ba shine ya jefa masa rai ko baƙin ciki ba. Ba za su iya sanin zafi ko baƙin ciki ba kamar yadda mutum ya san shi. Jin zafi bashi da wata ma'ana a garesu kamar yadda yake ga mutum. Suna jin daɗin azaba da sauƙin jin daɗi, saboda hakan yana kasancewa ne a gare su. Za su yi wasan da azabar ɗan adam kamar yadda suke yi don jin daɗinsu. Jin daɗinsu yana cikin tsananin zafin ko dai jin daɗi. Idan mutum zai iya bijirewa, sai su zuga shi, su zage shi, su tursasa shi, har sai ya yi imanin cewa tarko ba shi da wahala, wahala ne, kuma babu sakamako. Don haka yana yin wani abu, komai, don barin mummunan yanayin da suka sanya shi ta hanyar haɗarin su. Bayan sun gaza hankalinsa, wato, iyawar sa don samun nutsuwa, sai su bar shi ya jima.

Su ne manyan masu motsawa a cikin bukukuwa, liyafa, wasanni na zamantakewa, nishaɗin, wasanni na ƙasa, kasada, da duk inda akwai wasanni da motsa jiki, musamman na matasa. Lokacin da mutum ya yi tunanin yana jin daɗin kansa to, hankali, mutum, ba ya jin daɗin kansa ko kaɗan, amma abubuwan da ke cikin shi suna jin daɗin kansu, kuma shi, maras nauyi, yana bayyana kansa da jin daɗinsu.

Jin daɗi da motsa rai a cikin ɗagawa, runguma, hutu, tsalle, tsalle, da murɗaɗa cikin rawar rawa; da manyan ruhohi a cikin yin iyo, jirgi, saukar jirgin ruwa, yawo; da impetuosity da rashin tabbas a cikin bi; yunwar zinare na mai jiran gado; da bege da bege a lokacin bugun gida da fushi a muff, na masu kallo a lu'u-lu'u; farinciki daga saurin mota da gogayyar iska a cikin tuƙi; daga motsawa daga jin saurin gudu da rawar jiki da tsalle na doki; da farin ciki daga glide da hargitsi na kankara-jirgin ruwa a cikin yankan iska; farin ciki na hau kan dawakai na katako waɗanda ke juya zuwa yanayin tashin hankali-gurdy; zuciya bugun jini a hadarin a cikin hadarin m Heights; da girgizawa daga tsalle da daga gangara mai waka; tashin hankali a cikin harbi rapids ko in bi ta iska mai iska; tashin hankali a hargitsi, a cikin motsi, a bonfires, furannin fure, carnivals; fashewa a cikin dukkan tsawa, saƙo, sa hannun hannu, busawa kifayen kifi, juye juye, da jan kuli; da farin ciki a katin wasa, da kuma abubuwan dice jefa, da caca kowane nau'i; wani makoki, bacin rai, da himma a wajen taron-taro, ra'ayoyi, da kuma ayyukan masu shelar bishara; Murmushin farin ciki a cikin waƙoƙi na waƙoƙin jini; hazings da kuma farawa cikin al'ummomin sirri a kwaleji; bikin ranar Guy Fawke, hutu na banki, Ranar samun 'yanci; yin nishaɗi da sanya farin ciki; sumbata da baki, da kuma sha'awar jima'i; dukkan abubuwa an samar da su ne, kuma farfadiya ce ta sha'awa, wanda mutum yake samarwa da wuta, iska, ruwa, da abubuwan qasa a cikin shi, karkashin rudanin cewa shine yake jin daɗin.

Ba wai kawai a wasa da jin daɗin da ke faranta wa mutum rai ne kawai cewa abubuwan da muke ji da su sun ji daɗin rayuwa su kuma ji daɗin kansu. Abubuwan da ke cikin jiki sun kasance masu gamsarwa, kuma suna samun hankalin da suke nema, lokacin da mutum yake jin zafi daga cutar amai, ciwon hakori, amai, rauni, raɗaɗi, da kuma lokacin da ake ƙona mutum cikin ruɗani, ko ya ji ciwo. na azabtarwa. Abubuwan cikin suna cikin farin ciki a wata babbar haɗuwa, har ma a cikin harshen wuta, kamar yadda a cikin tsammanin masu gaggarumar kallon kallo tsawon awanni, kamar yadda a cikin manyan masu kashe gobara suna rugawa don tseratar, kamar yadda a cikin rashin sa'a waɗanda ke ƙone kisa.

Abubuwan jijiyoyi a jikin mutum suna da yawa kamar kiɗa a kan kayan aiki, wanda abubuwan alamomin ke motsawa don fitar da kowane ɓangaren motsin zuciyar mutum yana iya samar da su. Suna ba da yanayin mutumtaka hotunan hotunan ayyukan, kuma suna jin zurfin tunaninsa. Dukkanin masu zane-zane, shin su mawaƙan hoto ne, masu zane-zane, masu zanen gini, masu zane-zane, ko mawaƙa, suna da lada mai mahimmanci ga elemental, saboda abubuwan alamu suna nunawa zuciyar mawaƙin, ta hanyar hankalinsa, ayyukan abubuwa da yawa, kuma suna saɗa kansu cikin jiragensa da zato. Mai romancer, shima, yana amfani dashi kuma ana nemansa da ainihin abubuwa. Sun kunna sha'awarsa da taron mutane a cikin tunaninsa, da sha'awar taka wani bangare a cikin halaye da al'amuran da yake gabatarwa.

Kowane sashi na jikin mutum ana kulawa da shi ta hanyar abubuwan da ke ƙasa da ƙananan abubuwa. Halin ƙashin ƙugu na ciki, ciki, da thoracic su ne yankuna uku waɗanda ɓangarori daban-daban ke wasa. Hadawa da gudanar da duk waɗannan abubuwan sune ɗan adam keɓaɓɓu. Babban manajan ne, babban tsari ne yake samar da tsari na jikin mutum. Wannan jigon ɗan adam ga mutum menene ainihin ƙasa na ƙasa ga wancan yanki, gaba ɗaya. Tunani cikin mutum shine asalin dan Adam menene Sirrin duniya zai zama asalin jigon wannan yanki. A karkashin tasirin kwayar dan'adam, kowane sashin jikin yana aiwatar da ayyukansa daban a cikin tattalin arzikin jikin gaba daya; kuma, a ƙarƙashin wannan tushen, ana aiwatar da duk wasu ayyukan da suka tilasta, kamar su numfashi, narkewa, ɗaukar kaya, motsa jiki, yaduwa, bacci, ci gaba, da lalata.

Tsarin dan adam ana sarrafa shi ta dabi'a, shine, ainihin yanki, fatalwar ƙasa. Humanan adam ɗan adam yana hulɗa da ainihin yanayin wurin ta hanyar numfashi. Tsarin jikin ɗan adam yana haɗuwa da jiki ta hanyar jijiyoyi. Wannan asalin dan adam yana da yanayin yanayi na wuta, iska, ruwa, da qasa. Asalin ɗan adam kansa, gwargwadon ajizinsa, asalin ruwa ne, amma ga rukuni uku na ƙananan abubuwa, yana da alaƙa da wannan mai suna da aka sani.

Kira da dabi'ar mutum da makomar mutum ya tabbata ne ta hanyar kayan gini. Idan kasa ta fi rinjaye, zai kasance mai hakar ma'adinai, manomi, man ƙasa. Aikinsa na iya bambanta daga wanda ya haƙa a cikin ƙasa zuwa mai bada bashi da mai bada kuɗi da sarki. Idan ainihin mahimmancin ruwa ya zama mutum, ko ɗan ruwa ne, ko kuma ya bi teku ko neman yardarsa ko kan ruwa, ko ya kasance babban mai dafa abinci. Idan ainihin abubuwan iska suyi nasara, zai kasance mai hawa dutse, mai hawa dutse, mai gudu, mai farin jini, yawo. Irin waɗannan mutane ba yawanci ba ne; suna da gaskiya-ƙafa yayin tafiya daga nesa daga ƙasa. Wadanda wutar lantarki ke sarrafawa, galibi su ne masu siyarwa, masu fasa shuni, masu kashe gobara, da kuma waɗanda suke son ci a cikin rana.

Inda ake kiran mazaje ire-iren ire-iren wadannan lamuran da abubuwan da suka faru a baya, to hakan yana nuna cewa aji na musamman shine mafi rinjaye. Inda mutum ya ji sha'awar dabi'a zuwa ga nasara ko nasara cikin sama da kira ɗaya ko wasanni, a cikin ƙananan masarufi waɗanda ke sarrafawa ta hanyar abubuwa daban-daban, wannan alama ce cewa babu wani aji ɗaya da ya fi rinjaye, amma cewa abubuwa biyu ko fiye na abubuwan da ke wakilta suna da kyau a cikin sa -up.

Idan mutum yana jin cewa gidansa yana kan ruwa, komai talaucin biyan bashin ko girman da yalwatacce, kuma yana da nisan ƙasa, to ainihin abubuwan ƙasa ba su nan. Irin wannan mutumin ba zai zama mai nasara ga ƙasa ba, ba kuma zai taɓa tara dukiyarsa da kuɗi ba. Kudi yawanci yakan haifar dashi matsala.

Idan mutum yana da tsoron ruwa, wannan zai nuna cewa asalin ruwa ba su taka ko kadan ba a tsarin mulkin sa; sannan abubuwan asali na ruwa suna da alhaki kuma zasu hadu da kadan nasara akan ruwa.

Wadanda a jikinsu isashshen iska kadan ne, ba sa iya hawa, don hawa kan hawa, hawa hawa hawa ba tare da tsawa ba, ba za su iya tsayawa da kansu a wani kankanin daga kasa ba, ba za su iya kallon kasa ko wani tsayi mai tsayi ba tare da vertigo ba. Suna fargabar tsoron fadawa don haka suka mamaye tsakiyar tsananin nauyi fiye da kansu, da alama jikinsu zai iya tafiya. Irin waɗannan suyi ƙoƙarin yin ballooning ko iska mai ƙarfi, saboda rawar jiki daga kwarewar na iya zama da m.

Idan akwai karancin abubuwan wuta a jikinshi, mutumin zai ji tsoron wuta, zai tsoratar da faduwar rana. Ba zai yi nasara ba idan wuta ta damu kuma yana da alhakin shan wahala da samun rauni a jiki daga wuta. Zafin rana da zafin rana da kuma ɓacin rai da ke haifar da irin waɗannan mutane.

(A ci gaba.)