Kalmar Asalin

THE

WORD

♋︎

Vol. 17 JUNE, 1913. A'a. 3

Copyright, 1913, da HW PERCIVAL.

IMAGINI.

(An kammala daga batun ƙarshe na Kalman)

IN tunani karya ne asalin wanda hasashe ke haifar da abinci mai amfani. Enciesan jarirai da muradi a rayuwa zasu yanke hukunci daga inda tushen tunanin yake jawowa. Wanda fasahar hotonsa ke aiki amma wanda yake da ɗan iko ya yi tunani, zai iya samun ra'ayoyi da yawa ta fannoni da yawa, amma maimakon su zo rayuwa da cikakkiyar sifa, za su zama ɓarna, waɗanda har yanzu suke. Waɗannan za su zama masu son sha'awa kuma suna ba da farin ciki ga wannan mutumin, amma ba za su amfana da duniya ba. Dole ne mutum ya yi tunani, dole ne ya yi tunanin hanyarsa zuwa duniyar tunani, duniyar tunani, kafin ya iya samar da siffofin da suka dace don tunanin waɗanda zai kawo cikin mahaukata da duniyar zahirin halitta. Idan ba zai iya shiga duniyar tunani ba, tunanin da zai tayar masa da hankali ba zai zama irin nasa ba - ba na duniyar tunani ba, kuma ba zai iya riƙe ya ​​san su ba kuma ya yi hukunci da ma'amala da su. Lokacin da ya shiga duniyar tunani, zai ga tunanin shi da tunanin da zai bayar da siffofin da zai kawo su cikin duniya ta hanyar tunanin. Yana shiga duniyar tunani ta hanyar yin tunani, ta hanyar ladabtar da haskensa ya sanya hankali ga tunani mara hankali wanda yake burinsa, har sai ya gano kuma yasan hakan. Bangaskiya da nufin da kuma sha’awar da ake sarrafawa suna da mahimmanci don fara da ci gaba da tunani, har sai an sami batun tunani kuma an sani.

Bangaskiya ba zato bane ko buri ko yarda da yiwuwar. Bangaskiya tabbatacciya ce a zahirin batun tunani, kuma za a san hakan. Babu yawan ƙoƙarin banza na nemansa; babu lalacewa, komai girman, zai canza bangaskiyar, saboda irin wannan imani ya samo asali ne daga ilimi, ilimin da mutum ya samu a wasu rayuwa wanda ya rage wa mutum ya tabbatar da yardarsa da kuma amintuwa. Lokacin da mutum ya sami irin wannan imani kuma ya zaɓi yin aiki, zaɓin da ya zaɓa yana haifar da ƙarfin nufin; sai ya mai da hankalinsa ga tunanin wanda yake da gaskiya, tunaninsa ya fara. Rashin sanin asalin tunaninsa ba gazawa bane. Kowane ƙoƙari taimako ne a ƙarshe. Yana bashi damar kwatanci da kuma shar'anta abin da yafito cikin hangen nesa, kuma ya samu damar aiwatar da yadda za'a cire su. Fiye da wannan, kowane ƙoƙari yana taimakawa wajen sarrafa sha'awar da ake buƙata don hasashe. Abubuwan da ake buƙata na sarrafawa suna ba da ƙarfi ga sifofin da aka samar da hasashe. Ta hanyar rikicewar rikicewar makaho wanda ke rikitar da tunani, hasken kwakwalwa yana fayyace kuma ana ba da karfi ga hasashe.

Waƙwalwa ba lallai ba ne ga tsinkaye, wato, ƙwaƙwalwa. Memorywaƙwalwa da ƙwaƙwalwa shine ƙwaƙwalwa ta hankula, kamar tunawa da tunatarwa, sake zane-zane, sake magana, sake dandanawa, sake shan wari, sake taɓawa, abubuwan gani da dandano da ƙanshin da ji da suka ji ta hanyar hankalin a rayuwar yanzu ta zahiri. Memorywaƙwalwa aiki ne a cikin aikin hangen nesa bayan, amma ba da daɗewa ba, mutum ya sami tunanin da zai zama aikin tunanin aiwatar da abubuwa da samar da abubuwa.

Hankali yanayi ne na azanci wanda aka tilasta mahimmin hoto aiwatarwa. A cikin tunani aikin malamin hoto yana da kyau kuma mara kyau. Da korau aiki shine nuna abubuwa na hankula da tunani masu banƙyama, da kuma zaton launin su da sifofin su. An nuna mummunan aiki na tunanin tare da mutane “masu hasashe”, waɗanda suka firgita kuma suka rasa daidaito ta hanyar hotunan abubuwan da zasu iya faruwa (alhali kuwa dabbar da ke da ƙafafun kafa ba ta da tunani). Ta hanyar m aiki, na “mai zurfin tunani,” mai ƙwarewa, ƙirar hoto tana samar da siffa da launi kuma tana ba su matsala, kuma tana bayyana sautuna, duk kamar yadda tasirin sauran ƙwarewar hankali shida ke ƙaddara.

Dukkanin abubuwa da ayyukan zane dole ne a kera su da hangen nesa kafin a ba su bayyanar su a duniyar zahiri. Yayin bayar da bayyanar a cikin zahirin halitta don siffofin da aka halitta kuma suka sanya rayuwa cikin hangen nesa ta hanyar tunani a can, kwakwalwarmu ta waje ana amfani da ita azaman kayan aiki, abubuwan da kwakwalwar kwakwalwar take jagora don bayar da jikin waje ga kamannin ciki. Abubuwan da ake amfani da su na ma'ana suna gina jikin dan adam kamar yadda tunanin mutum yake aiwatar da tsarin da zai zama kuma ya inganta shi.

Bayyanar fasaha ba zai yiwu ba tare da hangen nesa ba. Bayan yayi zurfin tunani, mai tunani dole ne yayi tsari. Bayan da ya kirkiri tsari ne dole ne mai zane ya gabatar da shi ya kuma bayyana hakan a duniya. Ayyukan da suka shigo cikin duniya ta wannan hanyar ayyuka ne na masu tunani, ayyukan fasaha da aikin hangen nesa. Masu zane suna zama ko ya kamata masu hasashe. Idan abin da ake kira masu fasaha ba su ga kamannin ba kafin su yi ƙoƙarin su bayyana, to su ba masu fasaha ba ne, kawai masana fasahar kere kere ne. Ba wai dogaro da tunanin su bane ga sifofinsu. Sun dogara da ƙwaƙwalwar su, akan nau'ikan tunani, akan halitta - wanda suke kwafa.

Ta hanyar hanyoyin da aka bayyana, masu kirkirar zane sun ba wa duniya abin da duniyar ke da shi. Masana fasahar injiniyan kwafa daga wadannan nau'ikan zane-zane. Duk da haka ta hanyar aiki da takawa ga batun su, suma, zasu iya zama masu hasashe.

Mawaki-mawaki ya tashi cikin muradin har sai ya yi tunanin tunani. Sannan tunanin sa ya fara aikin sa. Kowane hali, yanayinsa, jin da ake bayyana shi, yana bayyana ga kunnuwan sa na ciki ta hanyar sauti, kuma yana rayuwa yana kuma aiki da shi a cikin sauran nau'ikan sauti wadanda aka harhada su a cikin tunani a tsakiya - wanda shine wahayi ga kowane bangare daban-daban. , yana kiyaye kowanne da alaƙa da sauran bangarorin, kuma yana sanya jituwa ta hanyar sabani. Daga mara sauti, mawaki ya kirkiri sauti mara kyau. Wannan ya sanya shi a cikin rubutun da yake rubuce kuma ana busa shi da sauti kamar yadda ake tsammani, domin waɗanda suke da kunnuwa su ji su kuma bi cikin mulkin da aka haife su.

Da hannu da buroshi da kuma farauta daga aljihunsa, mai zanen zane yana gina tsari a tunanin sa cikin bayyanuwar gani a zane.

Mashahurin masanin zane ya fasa kwayoyi ya tilasta shi ya fito daga dutse mai kauri wanda ba a iya gani ba wanda hasashensa ya zayyana a zahirin gani.

Ta hanyar karfin tsinkaye masanin falsafa ya ba da tsarin tunani, ya kuma gina shi cikin kalmomi marasa ganuwa da hangen nesa.

Statesan ƙasar da ba ya iya fahimta da kuma mai ba da doka ya tsara kuma ya samar da ƙa'idodi ga mutane, gwargwadon ra'ayinsa na kai tsaye ga abubuwan mamakin abubuwan da suka gabata. Mai hasashe yana da ra'ayoyi waɗanda ke nuna godiya da tsammani canji da canza yanayi da sabbin abubuwa, waɗanda suke ko zasu zama abubuwa a cikin wayewar kai.

Mutane kima ne ko kuma zasu iya zama kwatanci a lokaci daya, amma da yawa suna tunanin hasashe. Wadanda suke da karfin tunani suna da matukar karfi da saukin kamuwa da abubuwan hangen nesa fiye da wadanda basu da karfin tunani. Ga mai hasashe, abokai, abokananmu, mutane, haƙiƙa ne masu aiki, waɗanda ke ci gaba da rayuwarsu a cikin tunanin sa lokacin da yake shi kaɗai. Ga marasa tunani, mutane suna da sunaye waɗanda ke wakiltar babba ko ƙarami, sakamakon abin da suka yi kuma daga abin da za a iya lissafa abin da za su yi. Dangane da tunanin tunaninsa, mutum zai iya shiga cikin abubuwa da mutane kuma waɗannan zasu shiga kuma mutane hankalin sa, ko, abubuwa da mutane zasu kasance a waje da shi, za a gan shi kawai lokacin bukatuwa. Mai hasashe zai iya hangen nesa a cikin tunanin rayuwa ta hanyar kallo cikin launuka, abubuwan da kwakwalwar su ta buga. Zai iya gina sabbin dabaru a ƙwaƙwalwar ajiya, da kuma zane sabon al'amuran, wanda ƙwaƙwalwar sa zata iya sake bugawa akan al'amuran da zasu zo nan gaba. A hasashe na iya ziyartar asashen waje ko shiga sabuwar duniya ya koma cikin mutane, ya shiga abubuwan da ba a taɓa saduwa da su ba. Idan mutumin da bashi da tunani ya yi la’akari da wuraren da ya ziyarta, ƙwaƙwalwar sa tana tuna masa gaskiyar lamarin amma ba lallai ba ne zai sake fasalin yanayin; ko, idan ya kasance, babu motsi da launi, amma kawai abubuwan da ba a tantance su ba tare da rayuwa, cikin duhun launin toka. Ba zai yi gini a kan hoton ƙwaƙwalwar ajiyarsa ba. Me yasa zai iya tunanin abin da ke wurin?

Mutumin da ba a tunaninsa yana rayuwa ta hanyar mulki bisa ga ɗabi'a, a cikin saiti da tsagi, kuma bisa gogewa. Baya son canza su, amma yana son ci gaba da waɗannan. Wataƙila yana ganin ya kamata a inganta su, amma duk wani ci gaba ya kamata ya kasance daidai da abin da ya kasance. Yana tsoron abin da ba a sani ba. Wanda ba a sani ba ba shi da jan hankali a gare shi. Mai hasashe yana rayuwa ta canji, gwargwadon burgewa, cikin yanayi da motsin rai, dangane da fatansa da manufofinsa. Ba ya tsoron abin da ba a sani ba; ko, idan ya aikata, yana da masa jan hankali na kasada. Mutane marasa tunani yawanci masu bin doka ne. Ba sa son a canza dokokin. Mutane masu tunani suna jin haushi lokacin da doka ta hana bidi'a. Za su ɗauki sabbin matakan kuma gwada sabbin sifofi.

Hanyar da bata dace ba tana da matsala, jinkirin da tsada, har da ɓata lokaci, ƙwarewa da wahalar ɗan adam, kuma hakan yana kawo ƙarshen ci gaba. Ta hanyar tunani ana iya hango abubuwa da yawa kuma yawancin lokaci da wahala sukan sami ceto. Ilimin kwalliya ya tashi zuwa wani matsayi na annabci, zai iya ganin abin da tunanin mutane zai tilasta shi. Wanda yake bayar da doka mara amfani yana tafiya misali misali da hanci a kusa da ƙasa yana ganin abin da ke gaban hanci, wani lokacin ma ba hakan ba. Wanda ke da hangen nesa zai iya ɗaukar fagen hangen nesa, ya ga aiki da dakaru da yawa, waɗanda kuma waɗanda ba a bayyana halinsu ba tukuna. Abubuwan da basu da tabbas ba suna gani kawai abubuwan da ke warwatse kawai ne, kuma baya godiya da su. Dabi'a ta tilasta shi. Tare da mutanen tsinkaye, duk da haka, za a iya fahimtar asalin abubuwan da ke tattare da alamun lokacin, kuma ta hanyar hangen nesa dace kuma a kan kari, yana nufin samar da abubuwan da zasu haifar da abubuwan mamaki.

Ginin Castle, mafarkin rana, wasa da tsananin son kai, yin mafarki a cikin bacci, abubuwan son rai, fatalwa, ba tunani bane, kodayake kwalliya na iya aiki da ire-iren wadannan ayyuka da yanayin tunani. Tsarin rayuwa, musamman na dabi'a mai amfani, ba hasashe bane. Kuma hakika, kwafa ko kwaikwayo ba hasashe bane, don haka wadanda suke sake samar da tsari, ba masu tunani bane ko masu hangen nesa, duk da cewa sake dawowar ta zama mai fasaha ne da nuna kwarewa.

Lokacin da tunanin yin aiki don samar da siffofin mai sha'awar yanayin, ruhun duniya ba ya tsoma baki, amma yana ƙarfafa aikinsa saboda wannan ruhun duniya yana karɓar manyan damar don fuskantar abin mamaki ta hanyar sababbin siffofin. Kamar yadda hankali yake tunani. Yana koya a hankali, amma yana koyo. Tunani yana koyar da hankali ta hanyar siffofin. Yana girmama doka, tsari, gwargwado. Tare da wannan ci gaba na hankali a hankali ta hanyar siffofin mafi girma, lokaci na zuwa da zai yi amfani da hangen nesa zuwa fuskoki daban-daban fiye da yin siffofin kwakwalwa. Daga nan hankali yakan yi kokarin kirkiro siffofin wadanda basu da hankali, kuma ruhun duniya yayi gaba da gaba da tawaye. Neman yaduwar rikicewa a cikin tunani, yakan kawo cikas da bedazzles hankali. Ruhun duniya yana haifar da hankali, sha'awoyi da ikon jiki don iyawar sa a yaƙi da tunanin mai lalacewa, tunda har yanzu yana ƙoƙarin yin siffofi don tunani marasa tunani da kuma na ruhaniya. Yarda da mai hangen nesa zai iya yin nasarar yaƙi da wannan runduna ta ruhu a cikin kansa. Idan ya bar ra'ayin sa duniya ruhu zai ba shi lada ta duniya saboda abubuwan al'ajabin da tunanin sa yake kawowa duniya. Idan hasashe bai daina yaƙin ba, ya gaza ko ya bayyana ga duniya ta gaza. A zahirin gaskiya baya fada. Zai sake yin yaƙi, kuma da iko mafi girma da nasara. Zai fitar da hasashe daga cikin duniyar da yake aiki ga hankulan mutane, a cikin duniyar inda yake aiki don ruhun allahntaka. Sau daya a shekaru tsinkaye wani mai hasara ya yi nasara a wannan. Ba nasara ba ce, ba taron kowa bane. Ya bayyana sabbin dokokin ruhaniya ga duniya. Ya sa, ta hanyar tunanin, siffofin da halittun duniya na ruhu zasu iya zuwa ya zama su zama shuwagabannin bayyana kansu.


¹ Mutum, hankalin mutum, shine ƙaura daga gidansa a duniyar tunani, duniyar tunani. Kyakkyawan tunaninsa da kyawawan ayyukansa sun biya fansa, kuma mutuwa ita ce hanyar da yake komawa gida don jinkiri — kawai don jinkirta. Rashin nutsuwa yayin rayuwarsa a duniya zai iya samun hanyarsa ta dawowa, ko ma don ɗan lokaci duba gidansa. Amma yana yiwuwa a gare shi ya sami hanyar tun yana wannan duniyar. Hanya ita ce ta tunani. Tunani mai saurin tunani yakan rikice kuma ya nisantar dashi, kuma ya tafiyar da shi lokacinda yayi kokarin tunani, kamar yadda abubuwa masu banbanci da jin daɗin duniya suke nisantar dashi daga ayyukansa da aikinsa na rayuwa. Dole ne ya yi amfani da hanyar sa ta hanyar tunani iri iri da ke tsaye tsakanin sa da burin sa.