Kalmar Asalin

Lokacin da ma ya shude ta hanyar mahat, ma za ta kasance ma; amma ma za a haɗe tare da mahat, kuma ya kasance mahat-ma.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 11 APRIL, 1910. A'a. 1

Copyright, 1910, da HW PERCIVAL.

ADDU'A, MATA DA MAHATMAS.

(An ci gaba daga Vol. X.)

ABIN da almajiri yayi kafin ya koya yayin da yake hulɗa da mutanen duniya yanzu ya tabbatar da gaskiyarsa ko ta arya ta hanyar kawo tunanin hankalinsa don ɗaukar nauyin kowane batun da ake la'akari dashi. Almajiri ya gano cewa tunanin da sauran tunanin ya hade da wanda ya samo kansa a matsayin almajiri, kuma yasan kansa ya zama almajiri yarda a makarantar masters, hakika shine bude kofa da ikon amfani dashi ya mayar da hankali baiwa sani; wanda ya kasance, bayan doguwar sa da kuma ci gaba da himma, ya iya kawo tunanin sa na yawo wanda yake jan hankalin shi kuma yana aiki da hankalinsa, sakamakon amfani da ilimin sashin karatun shi ne; cewa ta hanyar baiwa mai da hankali ya tattara kuma ya sanya masu wannan tunanin don haka ya dakatar da ayyukan tunani kamar yadda zai ba da damar samun damar iya sanar da shi inda ya kasance da shigar sa cikin duniyar tunani. Ya ga cewa ba zai iya yin amfani da ikon koyarwa ba da kuma ikon ci gaba ba, kuma domin ya zama shugaba dole ne ya iya amfani da ƙananan ikonniyar nan guda biyar, lokaci, hoto, mayar da hankali, duhu da makasudin tunani a hankali, cikin hikima da kuma nufin. kamar yadda ya ci gaba da shawara.

Lokacin da almajiri ya fara yin amfani da ilimin aikin sa na mai hankali da alama yana kama dashi kamar yana zuwa cikin masaniya ne mai zurfi kuma zai shiga dukkan duniyoyi a cikin duniyoyi daban-daban ta hanyar amfani da ikon koyarwa. A ganinsa yana da ikon sanin komai ya kuma amsa duk wata tambaya ta amfani da mahimmin aikin sa, kuma dukkan kwatancin yana iya kasancewa a gareshi kuma a shirye yake don amfani da shi, lokacin da aka sarrafa shi daga bangaren sa na maida hankali, don haka lokacin da zai sani Ta kowane fanni ma'anar ko yanayin kowane abu ko wani abu, yana sawa a kwaɗaitar da ikon da ke kan wannan batun, wanda ya sa hankali a zuciyar sa ta hanyar mahimmin aikin. Kamar yadda yake a bangaren baiwa zai iya daukar batun kuma ya jawo sauran ikon da ke ciki, I-am baiwa ce ta kawo haske, dalilan da ke haifar da kwayoyin halitta a lokaci guda suna iya shiga cikin ikon da ke tsakanin bangaren ilimi, kuma dukkan wadannan tare suke shawo kan matsalar baiwa. , kuma daga duhu wanda ya ɓoye tunanin abin da abu ko abin da ya bayyana kuma ya kasance sananne ne ga yanayin shi, a duk abin da yake kuma yana iya zama. Wannan almajiri yayi ne a kowane lokaci da kuma ko'ina yayin da yake cikin gangar jikinsa.

Almajiri zai iya yin wannan aikin yayin daya shakar da kuma fitar numfashinsa na zahiri ba tare da tsayawa ba. Yayinda ya kalli kowane abu, ko ya ji wani sauti ko dandani na kowane abinci, ko yake jin wani wari ko tuntuɓar kowane abu ko kuma tunanin kowane irin tunani, zai sami damar gano ma'anar yanayin da aka ba shi shawarar ta hanyar hankalinsa. ko ta ikon tunani, gwargwadon yanayi da nau'ikan dalili wanda ke jagorantar bincike. The mayar da hankali ikon aiki a cikin jiki jiki daga yankin na jima'i, laburare (♎︎). Hankalinta mai ma'ana shine ma'anar ƙanshi. Jiki da duk abubuwan da ke cikin jiki an canza su yayin mu'amala da waje daya. Inaya daga cikin inbreathing da outbreathing ne kawai rabin cikakken zagaye na da'irar numfashi. Wannan rabin da'irar numfashi ana daukarsa ta hanci da huhu da zuciya kuma yana shiga cikin jini zuwa gabobin jima'i. Wannan rabin rabin numfashi ne. Sauran rabin numfashin suna shiga jini ta hanyar gabobin kuma suna dawowa ta jini zuwa zuciya zuwa cikin huhu kuma ana fitar da su ta hanyar harshe ko hanci. Tsakanin waɗannan sauyawa na numfashi na zahiri da maganadisu akwai lokacin daidaitawa; a wannan lokacin daidaita duk abubuwa ko abubuwa sun zama sananne ga almajiri ta hanyar amfani da mahimmin aikinsa.

Kwarewar da ya sa almajiri ya zama almajiri ya mallaka shi kuma ya ba shi damar yin mahimmin fannin koyarwa, kuma da wannan amfani da wannan sigar ne almajiri ya fara amfani da shi da wayo. Kafin amfanirsa ta farko almajiri kamar jariri ne wanda kodayake yana da gabobin hankali, har yanzu bai mallaki hankalinsa ba. Lokacin da aka haifi jariri, kuma na wani lokaci bayan haihuwarsa, ba zai iya ganin abubuwa ba duk da cewa idonta a buɗe. Yana jin sautin fashewa ko da yake bai san daga ina sautin yake ba. Tana shan madara uwar, amma ba ta da dandano. Masu wucewa suna shiga ta hanci, amma ba zai iya jin ƙanshi. Ya taɓa ji da ji, amma ba zai iya ɗaukar ji da ji ba; kuma gabaɗaya jariri ba shi da tabbas kuma mara farin ciki game da hankalin. Ana yin abubuwan da ke gabanta don jawo hankalin ta, kuma a wani lokaci ƙaramin abu yana iya kawo idanunsa ga wani abu. Akwai lokacin farin ciki idan aka ga abin. Dan karamin abu yana gani zuwa duniyar haihuwarsa. Ba shi ne kawai waif a duniya, amma ɗan ƙasa ne. Yana zama memba ga al'umma yayin da ya san mahaifiyarsa kuma zai iya danganta gabobin jikinsa da abubuwan hankali. Abinda ya sami damar kawo gabobin gani, ji da sauran abubuwan hankali wadanda suka dace da abinda aka gani, ji ko akasin haka, shine karfin mayar da hankali. Duk wani dan Adam da ya shigo cikin zahirin zahiri dole ne ya bibiyar tsarin jikinsa da tunaninsa da abubuwan hankali. Kusan dukkan mutane sun manta da abu na farko da aka gani, sun manta da sautin farko da aka ji, kada ku tuna abubuwan da aka ɗanɗana su, wane kamshi ne da aka fara ɗanɗanawa, yadda suka yi ma'amala da duniya; kuma yawancin maza sun manta yadda aka yi amfani da ikon mayar da hankali da kuma yadda suke amfani da ikon baiwa wanda suke san duniya da abubuwan duniya. Amma almajiri baya mantawa da tunanin wanda tunaninsa ya ginu akansa wanda da alama yasan komai kuma ta yadda yasan kansa a matsayin almajiri.

Ya san cewa ta wurin ikon mayar da hankali ne cewa ya san kansa yana cikin wata duniyar sama da duniyar hankali, kodayake yana cikin jijiyoyi, har ma kamar yadda jariri ya gano kansa a duniyar zahiri lokacin da ya sami damar mayar da hankali ga gabobinsa. na hankali a cikin duniyar hankula. Don haka samun damar yin amfani da wannan fannin almajiri almajiri kamar yaro ne dangane da duniyar tunani, wanda yake koya don shiga ta hanyar ikon sa, ta hanyar maida hankali ne a kai. Duk ikonsa sun daidaita da juna ta hanyar maida hankali a kai. Wannan ilimin da aka maida hankali shine ikon tunani don kawo layin da danganta kowane abu ga asalinsa da asalin sa. Ta hanyar riƙe wani abu a cikin tunani da kuma yin amfani da ƙwararren maɗaukakiyar koyarwa, a kan haka kuma a cikin abin, ana sanar da shi yadda yake, da kuma yadda tsari ya kasance kamar yadda yake, haka ma abin da zai zama. Lokacin da abu ya kasance kai tsaye tare da asali da asalinsa ana san shi kamar yadda yake. Ta hanyar baiwa mai da hankali zai iya gano hanyar da abubuwan da suka faru ta hanyar abin da ya kasance kamar yadda ya kasance ta hanyar da ta gabata, kuma ta wannan fannin ne kuma zai iya gano hanyar wancan abin zuwa lokacin da zai yanke hukuncin kansa abin da shi ya zaɓi kasancewa. Makasudin ilimin shine mai ganowa tsakanin abubuwa da batutuwa da kuma tsakanin batutuwa da ra'ayoyi; wato a sanya hankali a ciki ya kawo cikin lamuran kowane abu na azanci a duniyar zahiri tare da batunsa a duniyar tunani kuma yana kawo layin ta hanyar tunani a duniyar tunani, wanda shine asalin kuma tushen abu ko abu kuma kowane irin nau'in nasa. Gilashin kwalliya kamar gilashin rana ne wanda yake tara hasken haskoki ya naɗa su a wani wuri, ko kamar fitilar bincike wacce ke nuna hanya ta hamada da duhu. Ilimin mayar da hankali na da karfi kamar wutsiya mai ƙarfi kamar wutar lantarki wacce ke haifar da motsawa cikin sauti, ko haifar da sanannen sauti ta siffofi ko adadi. Abin da aka maida hankali a kai kamar wutar lantarki ce wacce take samar da abubuwa biyu a cikin ruwa ko kuma ta yadda ruwa ke canzawa zuwa gas. Abin da aka maida hankali a kai kamar birgima ne wanda ba a iya hango shi wanda yake jan hankali da kuma jawowa ciki kuma ya riƙe kansa da kyawawan barbashi wanda yake nunawa a jiki ko tsari.

Almajirin yayi amfani da malami mai amfani kamar yadda mutum zaiyi amfani da gilashin filin don gabatar da abubuwa a ciki. Lokacin da mutum ya sanya gilashin filin a idanunsa, babu abin da ake gani da farko, amma kamar yadda yake daidaita ruwan tabarau tsakanin abubuwan da idanun sa fannin hangen nesa zai zama mara nauyi. A hankali abubuwan suka fara fitowa kuma idan aka maida hankali a kai za'a gan su a sarari. Haka kuma, almajiri ya juyo da sashin ilimin sa akan abin da zai sani kuma wannan abun ya zama bayyananne har zuwa lokacin da aka maida hankali, lokacin da aka daidaita abin da batun shi kuma an bayyana shi a sarari ya kuma fahimta hankali. Ma'aunin ma'auni wanda aka sa abu ya zama sananne ga tunani ta hanyar ikon mayar da hankali shine dabarar ko kuma da'irar numfashi. Focusungiyar kulawa da hankali tana cikin mayar da hankali a daidai lokacin daidaitawa tsakanin al'ada inbreath da fitarwa daga waje.

Almajiri yayi farin ciki a wannan lokacin rayuwarsa. Yana tambaya kuma ya san abubuwa da abubuwa a duniyar zahiri da dalilan su a duniyar tunani; wannan yana kawo farin ciki. Yana cikin ƙuruciyarsa lokacin almajircinsa kuma yana jin daɗin duk gogewa a cikin ritayarsa daga duniya, kamar yadda yaro yake jin daɗin kansa a rayuwar duniya kuma tun kafin wahalar rayuwa ta fara. Sama yana nuna masa shirin halitta. Iskar tana rera masa tarihin rayuwarta a cikin lokaci mai gudana. Ruwan sama da ruwa suna buɗe masa suna sanar dashi yadda ake ɗaukar ƙwayoyin rayuwa marasa rai, yadda abubuwa suke cika da ruwa kuma yanzu ta ɗanɗano da ruwa yake bayarwa, dukkan tsirrai suna zaɓar abincinsu kuma suna girma. Ta turare da kamshi, duniya ta bayyana wa almajiri yadda ta ke jan hankali da kuma yadda ta zama, da yadda mutum zai zama daɗaɗɗu cikin guda ɗaya, ta yaya kuma ta wace hanya, kuma don me dalili yake duk abubuwa suka zo ko ta wuce jikin mutum da yadda sama da ƙasa gama zuwa cikin fushi da gwadawa da daidaita tunanin mutum. Sabili da haka kuma a cikin lokacin kasancewarsa almajiri almajiri ya ga launuka na yanayi a cikin haskensu na gaskiya, yana jin kidan muryarta, yana shan giya mai kyau ta kamanninta kuma ya sami kansa ya kamshi ta wurin kamshi.

Yaron almajircin ya ƙare. Ta hanyar hankalinsa ya karanta littafin halitta cikin sharuddan tunani. Ya kasance mai farin ciki a cikin abuta da yanayi. Yana ƙoƙarin amfani da hankalinsa ba tare da amfani da hankalinsa ba, kuma yana ƙoƙarin sanin kansa ya zama daban daga duk hankalinsa. Daga jikinsa na jima'i, yana horar da mahimmin fannin ilimin sa don neman duniyar tunani. Wannan yana fitar da shi daga nau'ikan gabbai na jiki na zahiri, kodayake yana da iliminsa. Yayin da yake ci gaba da amfani da wannan sashin ilimin sa na motsa jiki, daya bayan wani sai hankalin mutum ya gushe. Almajiri ba zai taɓa ko ya ji ba, ba zai iya sansanawa ba, ba shi da dandano dandano, duk sautuka sun ƙare, wahayi ya ɓace, ba ya iya gani kuma duhu ya kewaye shi; duk da haka yana da hankali. Wannan lokacin, lokacin da almajiri yayi hankali ba tare da gani ko ji ko dandano ko ƙanshi ba kuma ba tare da taɓawa ko jin wani abu ba, yana da mahimmanci. Menene zai biyo bayan wannan lokacin na hankali ba tare da hankalin ba? Wasu masu hankali a cikin duniya sunyi kokarin gano wannan yanayin da hankali ba tare da hankali ba. Wasu sun ja da baya da tsoro yayin da suka kusa gano shi. Wasu sun hauka. Sai kawai wanda ya dade da horarwa a ciki kuma wanda hankalin sa ya kama shi zai iya kasancewa cikin nutsuwa cikin wannan lokacin mai mahimmanci.

Abinda ya biyo bayan kwarewar almajiri an riga an yanke hukunci game da dalilansa na yunƙurin shi. Almajiri ya fita daga gwaninta wani mutum da ya canza. Kwarewar ya kasance ya zama na biyu ne kawai a lokacin hankalinsa, amma yana iya zama kamar wanzuwa har abada ga abin da yake sane cikin gwaninta. A wannan lokacin almajiri yasan asirin mutuwa, amma bai mallaki mutuwa ba. Abin da ya kasance mai saninsa cikin ɗan lokaci kaɗan ba tare da hankalinsa ba ga almajiri kamar zuwa rayuwa a duniyar tunani. Almajiri ya tsaya a ƙofar zuwa sama, amma bai shiga ciki ba. Sama duniyar tunani ba za a iya hade shi ko sanya shi da duniyar hankali ba, kodayake suna da alaƙa da juna azaman tsaurin ra'ayi. Duniyar tunani tana cikin fargaba akan wani abu na hankali. Duniyar ma'abota hankali kamar wutar jahannama ce ga tsarkakakkiyar hankalin.

Lokacin da almajiri zai iya sake maimaita gwajin da ya koya. Ko gwajin yana firgita ko kuma nemansa da himma, zai haifar da almajiri cikin lokacin sakaci da duhu. Jiki na zahiri na almajirin ya zama abin da ya bambanta da kansa duk da cewa har yanzu yana ciki. Ta hanyar yin amfani da ikonsa na mayar da hankali wajen yin kokarin shiga cikin duniyar tunani ko sama ya yi kira ga ayyukan duhu masu duhu.

Kwarewar sane ba tare da gani, ji, dandani ba, kamshi, tabawa da jin dadi alama ce ta tunani ga mabiyan duk abubuwan da ya yi tunani a baya kuma suka ji game da gaskiyar duniyar tunani da kuma kasancewarta daban da bambanta ta zahiri da duniyar taurari. Wannan goguwar yanzu shine gaskiyar rayuwar sa, kuma ya sha bamban da kowane irin ilimin da ya gabata. Ya nuna masa karancin da canji jikinsa na zahiri kuma ya ba shi ɗanɗano ko ƙwaƙwalwa na rashin mutuwa. Ya ba shi bambanci kasancewarsa daga jikinsa na zahiri da kuma daga tsinkaye mai tsinkaye, amma duk da haka bai san ko shi wanene ba, ko da yake ya san shi ba sigar jiki ba ce. Almajiri ya fahimci cewa ba zai iya mutuwa ba, alhali jikinsa na zahiri ne ga canji. Kwarewar sane ba tare da azanci ya baiwa almajiri cikakken karfi da iko ba, amma kuma ya kan sa shi cikin wani yanayi na duhu da ba zai yuwu ba. Wannan duhu yana faruwa ne ta hanyar farkawa cikin aikin duhu kamar ba a taɓa yin sa ba.

A cikin kowane lokaci da wanzuwar hankali duhu duhu na hankali ya kasance mai rauni da jinkiri, kamar gorged boa ko maciji cikin sanyi. Ilimin duhu, makafi da kansa, ya haifar da makanta ga hankali; shi kansa kurma, ya haifar da rudanin sautuka a hankali kuma ya dusashe fahimtar; ba tare da siffa da launi ba, ta hana ko yin katsalandan ga hankali da hankula daga hangen kyau da kuma bayar da siffa ga abin da bai canza ba; ba tare da mizani ba kuma ba tare da hukunci ba ya shagala da azanci na hankula kuma ya hana hankali kasancewa ɗaya. Ya kasa taɓa ko jin komai, kuma ya rikitar da hankali kuma ya haifar da shakka da rashin tabbas a ma'anar. Ba tare da tunani ko hukunci ba ya hana yin tunani, ya toshe hankali kuma ya rufe abubuwan da ke haifar da aiki. Rashin tunani kuma ba tare da ainihi ba yana adawa da hankali, ya kasance cikas ga ilimi kuma ya hana hankali sanin asalin sa.

Kodayake bashi da hankali da hamayya da sauran ikon tunani, kasancewar rukunin duhu ya sanya hankulansu a aikace, kuma ya basu damar ko kuma ya basu ikon zuwa gajimare ko kuma basu ikon tunani. Hakan ya wadatar da ayyukan da suka biya ta biyan haraji koyaushe, kuma harajin ya sanya ta cikin mawuyacin hali. Amma almajirin da ke kokarin shawo kan hankalin mutum ya shiga duniyar tunani yana da babban matsayi ya hana haraji daga wannan abin da jahiliyya, duhu mai tunani. Ta duk kokarin da ya yi na shawo kan sha'awowinsa, almajiri kamar ba komai ya rufe fannin ilimin ba kuma ya zama mai jin daɗin amfani da wasu ƙwaƙwalwarsa wajen fassara tunaninsa. Amma ya gano cewa ba a yi nasara da sha'awowin sa ba kuma ba a shawo kan matsalar zuciyar sa da gaske ba. Lokacin da almajiri ya sami damar yin tunani ba tare da amfani ba kuma ba tare da hankalin shi ba, sai ya kira a wannan lokacin kuma ta wannan yanayin yanayin tunaninsa ya fara aiki kamar ba a taɓa yi ba.

Wannan, duhun cikin tunanin sa, shine magabcin almajiri. Duhun malami yanzu yana da ƙarfin macijin duniya. Tana da jahilcin zamani, amma har da wayo da mayuka da gogewa da yaudarar kowane zamani. Kafin wannan farkawa, rukunin duhu ya kasance marasa hankali, gajiya kuma ba gaira ba dalili, kuma har yanzu yana. Yana gani ba tare da idanu ba, yana ji ba tare da kunnuwa ba, kuma yana da tunanin hankali fiye da kowane mutum na zahiri, kuma yana amfani da duk tsoffin tunani ba tare da tunani ba. Yana aikata kai tsaye kuma a hanya mafi dacewa don shawo da hana almajiri ƙetarewa ta duniyar mutuwa zuwa duniyar tunani na rayuwa marar mutuwa.

The almajiri ya san na duhu baiwa da kuma sanar da shi ta wiles da na da sadu da shawo kan su. Amma wannan tsohuwar mugunta, wahalar, ba safai ake takan wa almajiri a hanyar da yake tsammanin za a sadu dashi ba, idan ya zata. Ya na da ɗarurruwa marasa amfani da hanyoyin da za a iya kai hari da hamayya da almajiri. Akwai hanyoyi guda biyu kawai wanda zai iya ɗauka, kuma galibi yana amfani da biyu kawai idan na farkon ya kasa.

Bayan yin hankali ba tare da hankula ba, almajiri ya fi kula da duniya fiye da da. Amma ya kasance a cikin yanayi daban-daban fiye da da. Yana sane da abin da ke ciki. Duwatsu da bishiyoyi suna da yawa masu rai da ba a gani ba, amma an kama su kamar haka. Dukan abubuwa suna magana da shi, kuma yana ganin shi yana iya ba su umarni. Duniya kamar tana raye, tana bugawa, tana kasancewa. Da alama qasa tana motsi da motsin jikinsa. Bishiyoyi suna ganin sun sunkuyar da kansa. Tekuna kamar suna nishi da ruwa suna tashi suna faduwa tare da bugun zuciyarsa da ruwa suna yawo da zagayawa da jininsa. Iskoki suna zuwa suna tafe suna tafiya cikin motsi tare da numfashinsa kuma dukkansu ana ganin ana ci gaba da motsi da kuzarinsa.

Wannan almajiri ya sami labarin ne ta hanyar sanin sa maimakon ya fahimce shi. Amma a wani lokaci alhali yana sane da duk wannan, hankalinsa na ciki ya faso cikin rayuwa kuma yana gani da ganin halin da duniyar da yake ciki ta hanyar hankali. Wannan duniyar yana buɗewa gareshi ko don girma daga kuma haɗa da haɓaka da inganta rayuwar tsohuwar duniyar zahiri. Launuka da sautuna da adadi da siffofi suna da alaƙa da kyau da ban sha'awa da banmamaki fiye da yadda duniyar zahiri tayi. Duk wannan nasa ne kuma komai yayi kama dashi kadai zai iya sarrafawa da amfani. Da alama shi sarki ne da mai sarautar yanayi waɗanda suke jiran sa har zuwa lokacin da ya kamata, kamar yadda a yanzu, a ƙarshe suka zo su yi mulki a masarautarta. Dukkanin hankalin almajiri a makarantar magabatan yanzu ya na kan aikin sa na firgici. A tsakiyar jin daɗi na hankali, akwai wa almajiri ra'ayi. Tunani ne wanda yake hangowa cikin abubuwa ya san su kamar yadda suke. Ta hanyar, almajiri a makarantar masters ya san cewa sabuwar duniyar da yake tsaye a ciki ba duniyar duniyar masters ba ce, duniyar tunani, kyakkyawa kodayake. Sa'ilin da yake gab da yanke hukunci a kan wannan duniya mai ɗaukaka, duniyar tunanin ciki, siffofi da siffofi da dukkanin abubuwan halitta suna kuka gare shi. Da farko don jin dadi tare da su kuma, kamar yadda ya ƙi, sannan ya kasance tare da su kuma ya kasance mai mulkin su, mai cetonsu, ya kuma jagorance su gaba zuwa babbar duniya. Suna koke; Sun gaya masa sun jira shi; cewa bai rabu da su ba; cewa shi kadai zai iya cetonsu. Suna kuka suna rokonsa da kar ya yashe su. Wannan ita ce roƙon ƙarfi da za su iya yi. Almajiri a makarantar masters yana tunanin tunanin almajirinsa. Ta wannan tunanin yakan yanke shawara. Ya san cewa wannan duniyar ba duniyarsa ba ce; cewa siffofin da yake gani basa gajiyawa ne; cewa sautuna da sautuna waɗanda suke so shi ne jawabai masu fashewa da sha'awar duniya, waɗanda ba za su taɓa iya gamsar da su ba. The almajiri furta tunaninsa ga duniya wanda ya da'awar shi. Ya nuna shi yasan hakan kuma ba zai bada kalmarsa ga duniyar ciki ba na azanci. Nan da nan akwai wani iko a cikin shi tare da sanin cewa ya yi hukunci cikin hikima game da ma'anar duniyar kuma ya ki yarda da tsarinta.

Tunanin sa yanzu yana kama da komai kuma zai iya canza siffofin abubuwa ta ikon tunani. Batutuwa yana iya sauƙaƙe da tunaninsa. Siffofin suna ba da hanya da canzawa zuwa wasu fasali ta tunanin sa. Tunaninsa ya shiga duniyar mutane. Yana ganin kasawarsu da akidunsu, kawunansu da burinsu. Yakan ga cewa zai iya amfani da tunanin mutane ta tunaninsa; Domin ya dakatar da faɗa, jayayya, jayayya da jayayya, ta wurin tunaninsa. Yana ganin watakila ya tilastawa bangarorin da ke yaqi su more zaman lafiya. Yana ganin zai iya motsa tunanin mutane ya kuma buɗe su don hangen nesa mai zurfi da kuma abubuwan da suka fi ƙarfin abin da suke da shi. Yana ganin cewa yana iya murƙushe ko cire cuta ta hanyar faɗar maganar lafiya. Yakan ga cewa yana iya ɗaukar baƙin cikin da ɗaukar nauyin mutane. Ya ga cewa da sanin sa, zai iya zama allah-cikin mutane. Ya ga cewa yana iya zama babba ko ƙarami a cikin mutane yadda yake so. Duniya mai hankali shine zai buɗe da bayyana masa ikonta. Duniya mutane suna kira shi amma bai ba da amsa ba. Sai mutanen da ke fafutuka suka kira shi na bebe suna ta kiransa. Ya ƙi ya zama shugaban mutane, sai suka neme shi ya zama mai cetonsu. Yana iya ta'azantar da baƙin ciki, ya ta da marasa ƙarfi, ya wadatar da matalauta cikin ruhu, ya tsayar da masu damuwa, ya ƙarfafa mai rauni, cire fidda zuciya da fadakar da tunanin mutane. 'Yan Adam na bukatar sa. Muryoyin mutane suna gaya masa cewa ba za su iya yi ba tare da shi ba. Ya zama dole don ci gaban su. Zai iya basu ƙarfin ruhaniya wanda basa rasawa kuma yana iya fara sabon mulkin dokar ruhaniya in ya fita ga mutane ya taimaka masu. Almajiri a makarantar masters yayi watsi da kiran kishi da matsayi. Yayi watsi da kiran don zama babban malami ko tsarkaka, dukda cewa ya saurari kukan da taimako. Tunanin almajirancinsa ya sake kasancewa tare da shi. Ya mai da hankali akan kiran da yi masu hukunci da irin tunanin sa. Kusan ya fita duniya don taimako.

A ci gaba.