Kalmar Asalin

Hanyar hankali ce.

Ba shi da son kai, mai motsa kai, kyauta; tushen iko, amma ba ita kanta iko ba. Ta cikin dukkan tsarrrrrrrrrun ƙarancin Hadayar da ake so ne.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 2 MATA, 1906. A'a. 6

Copyright, 1906, da HW PERCIVAL.

WILL

WILL (pisces) alama ce ta goma sha biyu ta Zodiac.

Daga farkon bayyanarwar bayyana ga bayyana tsari na tilasta shine: motsi (taurus) yana sanya wani abu mai hade da juna (gemini) ya bayyana biyu a zaman ruhi. Ana amfani da abu na ruhu ne ta hanyar babban numfashi (kansa) wanda ke sanya shi a cikin teku na rayuwa (leo); Tekun rayuwa ya mamaye ta kuma ya haifar da yanayi; kuma tsari ya haɗu zuwa jima'i (laburare). Tare da haɓaka jima'i, yardawar abu-ruhu ya cika. Lokacin da aka haɗu da jima'i, hankali (kansa) ya zama jiki. Tsarin juyin halitta shine: ruhun-ruhi (jima'i) yana haɓaka sha'awa (scorpio) ta hanyar tsari (budurwa); sha'awa yana tasowa cikin tunani (sagittary) ta rayuwa (leo); tunani yana tasowa zuwa ga mutum shi kansa (capricorn) ta hanyar numfashi (kansa); keɓancewar mutum cikin rai (aquarius) ta abu (gemini); rai yana tasowa cikin nufin (pisces) ta motsawa (taurus). Zai zama Mai hankali (aries).

Ba zai iya canza launi ba. Sosai duniya ce. Shin wasiyya mai raba ne, mara tsari. Ita ce tushen da asalin dukkan iko. Shin, masani ne, mai hikima, hikima, koyaushe.

Zai ba da iko ga dukkan halittu gwargwadon ikonsu na amfani da shi, amma ba iko bane.

Za 'yanci ne daga dukkan shaidu, dauri, da iyaka, ko kuma abubuwan da suka kunshi kansu. Za a kyauta.

Ba zai nuna son kai ba, mara son jama'a, mara iyaka, mara motsi, shiru, shi kadai. Zai kasance a kan dukkan jirage, kuma yana ba da iko ga kowane mahaluƙi gwargwado kuma gwargwadon yanayinsa da ikon yin amfani da iko. Kodayake zai ba wa mutum iko ikon aikatawa gwargwadon halayensu, abubuwan da suka mallaka, buri, tunani, ilimi, da hikima, duk da haka zai kasance mai 'yanci kuma bayyane ta yanayin kowane aiki.

Ba tare da nufin komai ba zai yiwu. Zai bada bashi ga kowane aiki. Ba a tsare, iyakantacce, haɗa, ko sha'awar, kowane dalili, dalili, aiki, ko tasiri ba. Nufin mafi yawan tsafi ne kuma abin birgewa.

Son rai yana da 'yanci kamar yadda hasken rana yake kuma kamar yadda ya zama dole ga dukkan aiki kamar yadda hasken rana ya ke fadada, amma ba zai zabi wanda ya ba da karfin komai ba kamar yadda hasken rana ya yanke shawara akan abin da zai fada. Rana tana haskakawa duk abin da muke kira mai kyau da mara kyau, amma rana ba ta haskakawa da niyyar kasancewa mai kyau ko mara kyau. Rana za ta sa gawa ta yaɗu annoba da mutuwa, kuma za ta sa ƙasa mai ƙamshi ta ba 'ya'yanta abinci mai ba da rai. Rashin zafin rana, da rashin lafiya, da hamada mai kwari da kwari mai kyau, raye-raye na daren da 'ya'yan itatuwa masu kyau, daidai suke da kyautar rana.

So ne tushen iko wanda yake taimakawa mai kisan ya buge mai muni, kuma shine tushen ikon da yake bawa mutum damar aikata duk wani aiki na alheri, hankali ko motsa jiki, ko sadaukar da kai. Dogaro da kansa ga wanda ya kira shi da amfani, zai sami kanta ta lalacewa daga aikin da yake ƙarfinta. Ba a iyakance shi ga aikatawa ba ko kuma dalilin aikatawa, amma ya ba da kansa ga duka biyun ta hanyar kwarewa, kuma a sakamakon abin da ya aikata, mai aiwatar da aikin na iya zuwa sanin ilimin gaskiya da na kuskure.

Babban kuskure ne a faɗi cewa za a iya ƙarfafawa kamar yadda a ce za mu iya ba da hasken rana. Nufin shine tushen ƙarfi kamar yadda hasken rana yake. Mutum na amfani da yardar rai kamar yadda yake amfani da hasken rana, amma mutum ya san yadda zai yi amfani da hikima cikin ƙanƙantar da darasin da ya san yadda ake amfani da hasken rana. Abin da kawai mutum zai iya yi shi ne sanin yadda ake shirya, sannan kuma shirya kayan aikin amfani da hasken rana ko na nufin. Hasken rana yana ba da yawan ƙarfin da mutum zai yi amfani da ɗan ƙaramin abu kawai, saboda ba shi kuma bai san yadda ake shirya kayan aikin don amfanin sa ba, kuma saboda bai san yadda ake amfani da shi cikin hikima ba. Sosai shine babban tushen dukkan iko, amma mutum yana amfani dashi cikin iyakatacce saboda bashi da kayan kida mai kyau, saboda bai san yadda ake amfani da nufin ba, ko yadda ake shirya kayan aikin don amfanin sa.

A kan jirgin sama da jirgin sama na motsi, zai zama mara launi kuma mara ma'ana; a kan jirgin sama na abu da rai na duniya (gemini - aquarius), zai sanya abu ya bambanta cikin batun ruhi, kuma rai ya kiyaye, hada kai, da kuma sadaukar da kansa don komai; a kan jirgin sama na numfashi da daidaituwar mutum (cutar kansa - capricorn), ikon numfashi ne ya kawo komai cikin bayyaninsa, kuma yana ba da damar haɓaka mutum ya zama san kai da rayuwa mara mutuwa; a kan jirgin sama na rayuwa da tunani (leo-sagittary), yana ba da damar rayuwa don ginawa da rushe siffofin, kuma masu iko suna tunanin samar da sakamakon da ake so gwargwadon abubuwan da ya zaba; akan jirgin sama na tsari da buri (budurwa — scorpio), yana baiwa tsari damar kula da jiki, launi, da adadi, kuma yana karfafa ikon yin aiki gwargwadon sha'awar sa; a kan jirgin sama na jima'i (laburare), zai ba shi iko don ƙirƙirar siffofin, don haɗuwa, daidaitawa, daidaitawa, canzawa da kuma fifita duk ka'idodin mutum da na duniya.

Don haka, mutum ya kasance a cikin jikinsa kayan da ikon da yake buƙata don samun kowane abu, kuma ya zama kowane abu, iko, ko allah, duka ta hanyar amfani da sihirin sihiri.

Kowane ɗan adam ba mutum ɗaya ba ne, amma haɗuwa ɗaya ne na maza bakwai. Kowane ɗayan mutanen suna da asalinsu a cikin ɗayan gundumomi bakwai na mutum na zahiri. Mutumin jiki shine mafi ƙanƙanta kuma mafi girman abubuwan bakwai. Mutanen nan bakwai sune: Babban mutum na zahiri; mutumin kirki; mutumin rai; mutumin so; mutum mai hankali; mutumin rai; mutumin so. Yanayin kayan mutum na son shi shine ka'idodin seminal a cikin jiki na zahiri. Ka'idar seminal kyauta ce kuma ba a haɗuwa da ita ga amfaninta wanda aka sa shi kamar yadda yake a mizanin ƙa'idar son rai daga inda ƙarfin sa ya fito.

A kowane inbreathing (kansa), numfashi yana motsawa, ta hanyar jini, sha'awar (Scorpio) don aiki. Lokacin da aka zuga wannan cibiyar, tare da talakawa, tunani yana haifar da tunani, wanda yawanci ke sarrafa tunani, kuma zai (pisces), bin tunani, yana karfafa sha'awar aiwatarwa. Ta haka ne muka sami bayanin halayyar: "A baya za a sami muradi," wanda ya danganta da gaskiyar abin da ba zai canza launi ba, wanda kuma, duk da cewa ba a damu da sakamakon kowane aiki ba, zai zama tushen ikon aiwatarwa; kuma wannan don ya sami damar aikata nufin, mutum a halin da yake na yanzu dole ne marmarin. Idan kuwa, tunanin ba ya bin shawarar sha'awar, amma a maimakon haka yana neman sha'awa zuwa mafi kyawun maƙasudi, dole ne ƙarfin sha'awar ya bi tunani, kuma an ɗaga shi zuwa nufin. Triad na sha'awar numfashi-(ciwon kansa-scorpio-pisces), yana daga huhun, zuwa gabobin jima'i, da kai, ta hanyar kashin baya. Zodiac hakika shiri ne na ginin da cigaban sararin samaniya da kowane mutum ko duka mutane bakwai.

Tsarin karatun boko shine matsakaici a cikin jikin mutum wanda ke aiwatar da duk duniya, kuma dama da samuwar mutum ya dogara ne da amfanin da aka sanya wannan ka'ida. An kai ga rashin mutuwa a jiki. Kawai lokacin da yake zaune a jikinsa, kawai kafin mutuwa, mutum zai iya zama marar mutuwa. Bayan mutuwar jiki babu wanda ya zama mai mutuwa, amma dole ne ya sake haifuwa a nan duniya cikin sabon jikin mutum.

Yanzu, domin ya zama marar mutuwa, dole ne mutum ya sha “Elixir na rayuwa,” “ruwa marar mutuwa,” “ƙungiyar gumakan,” “Amrita mai dadi,” ruwan 'ruwan' soma ruwan ', kamar yadda yake. da ake kira a cikin litattafai daban-daban. Dole ne, kamar yadda masana ilimin kimiyya suka sanya shi, sun sami “dutsen falsafa,” wanda ake canza ma'adinan ƙasa zuwa zinariya zalla. Duk wannan yana nufin abu ɗaya ne: ga hankali-mutum, da kuma koyarwar seminal ɗin da ke wadatar da shi. Wannan itace sihirin sihiri wanda duk aka samar dashi. Ka'idar seminal shine motsawa da kai, saurin rai, karfafa tunani, karfafawa-konawa, gina rayuwa, bayarwa, ikon haihuwa.

Akwai nau'ikan jujjuyawar abinci daga zagaye na huɗu na kwatancen abinci huɗu da aka ɗauka a cikin jikin (duba Edita "Abinci," Kalman, Kundi Ni, A'a 6), da hankali-mutum. Ya koye shi kuma ya gina shi bisa tsarin karantarwan, wanda yake so. Don cim ma wannan sakamakon gina tunanin mutum, wanda yake sihiri ne, duk sauran abubuwa dole ne su kasance masu biyayya ga ka'idodin karatun; duk ayyukan rayuwa, to manufar sublimess quintessence; kuma, don haka, ba za a yi kira a kan ka’idar ilimin seminal din don ba da ikonta ga biyan buƙata ko wuce haddi ba. Daga nan ne duniya za ta yanke hukuncin nutsuwa ta hanyar nufin, wannan tunanin ne wanda ya zama san kai; rashin mutuwa; kafin mutuwar jiki. Hanyar da ta dace don ɗalibai ita ce yin tunani tare da kowace inbreathing na manyan cibiyoyin a cikin jikin mutum, har sai an sami tunani a tsakiya. Duk lokacin da aka jawo hankalin tunani ta hanyar sha'awar zuwa ƙananan cibiyoyin, yakamata a tayar da tunanin nan da nan. Wannan yana gina tunanin mutum kuma yana kiran kai tsaye a kan nufin daga sama, maimakon barin barin sha'awar daga ƙasa. A baya sha'awar za ta kasance, amma a saman muradin zai kasance. Mai neman afuwa kan hanyar sanin yakamata yayi sabuwar doka; a gare shi oda ya canza; a gare shi: a saman sha'awar tsaye.

Tabbatuwar kowane cigaba na hakika tabbatacce ne cewa kowane mutum yana da 'yanci da iko na zabi, yayi aiki gwargwadon hikimar sa, kuma iyakance iyakar aikin shi shine jahilci.

Tare da karancin hikima kuma a bayyane yake ba a fahimtarsu game da abin da suka sani a zahiri, mutane suna magana game da 'yancin zaɓe da makoma. Wasu sunce mutum yana da 'yancin nufi, yayin da wasu suke da'awar cewa ba nufin' yanci bane, hakan ikon ko kuma tunani ne. Dayawa suna da ra'ayin cewa hankali da dukkan komai aiki ne daga kaddara; cewa komai daidai suke kamar yadda suke saboda sun qaddara za su zama; cewa komai zai kasance a nan gaba ne kawai abin da aka ƙaddara kuma ya ƙaddara ta da babban iko, iko, wadatarwa, makoma, ko Allah; kuma cewa, ba shi da murya ko zaɓi a cikin lamarin, dole ne mutum ya ƙaddamar.

Mutumin da baya jin ra'ayinsa da son zuciya yana da 'yanci ba zai taba samun' yanci ba. Duk wanda ya yi imanin cewa dukkan abubuwan da aka sa wa hannu zai tilasta yin wasu ayyukan da ya yi niyyarsa, to ana bi da shi ta hanyar da dabi'ar sa ta gudana ta hanyar sha'awar da ke gudana ta kuma riƙe shi cikin kangin. Yayin da mutum yayi imanin cewa bashi da ikon zaɓi ko kuma na '' yancin zaɓe, '' babu yuwuwar kawar da ita daga sha'anin al'adarsa a ƙarƙashin iko da kuma sha'awar sha'awa.

Idan gaskiyane hakan zai kyauta; wancan mutumin zai iya; cewa dukkan mutane suna da hakki da iko na zabi; ta yaya zamu sasanta da bayanan? Tambayar tana kan hanya, tabbatacce, akan menene; abin da zai; kuma menene makoma. Abin da mutum da abin da ke, mun gani. Yanzu, menene makoma?

Motsa jiki wanda ke haifar da bambanci na farko daga abu mai kama da juna a cikin duniyar da ba a bayyana ba don zama cikin bayyanuwa a cikin kowane zamani na juyin halitta, an ƙaddara shi ne ta hanyar haɗuwa da tunani da ilimi da hikima da nufin lokacin juyin halitta, kuma wannan motsi cikakke ne. kuma ba ya canzawa a cikin aikinsa har sai da aka kai kusan digiri ɗaya ko matakin ci gaban da aka cimma kamar yadda yake a cikin zamanin juyin halitta wanda ya gabata. Wannan makoma ce ko makoma. Matsakaicin ma'auni ne na asusunmu da lissafin abubuwan da suka gabata game da juyin halitta. Wannan ya shafi sararin samaniya ko haihuwar mutum.

Lokaci da wurin haihuwa; yanayin yanayi; kiwo, da kuma nau'ikan tunani da tunani na jiki; sune makoma, rikodi ko lissafin halayen, wanda shine gado halin daga ƙoƙarin sa da abubuwan da ya gabata. Jimlar na iya zama na so ko ba a kula ba. Yana da takaddun ma'auni don farawa kuma dole ne ya sasanta don tsofaffin asusun. Dabi'a da ikon jikin mutum makoma ne domin sun iyakance aikin tunani, har sai an daidaita lissafin. To, shin babu gudu, babu zabi? Akwai. Zabi ya dogara ne da yadda ya yarda da kuma amfani da makomar sa.

Mutum na iya yin sallama gaba ɗaya ya kuma bar kansa ga shawarar gādonsa, ko kuma ya karɓi su a matsayin shawarwari game da ƙimar su, kuma ya ƙudura zai canza su. Ba za a iya ganin ci gaba kaɗan ba da farko, amma zai fara tsara makomar sa kamar yadda ya gabata a halin yanzu.

Lokacin zabi shine kowane lokacin tunani. Jimlar tunanin rayuwar rayuwa shine kaddara ko gado na zama cikin jiki a nan gaba.

Ba wanda zai iya samun ko amfani da yardar rai wanda ba shi da 'yanci, kuma ba wanda ke da' yanci wanda ke da alaƙa da ayyukansa ko sakamakon ayyukansa. Mutum yana da 'yanci kawai ga matakin da ya aikata ba tare da alaƙa da ayyukansa ba. 'Yanci mutum ne wanda yake aiki da hankali koyaushe, amma wanda ba shi da alaƙa da ayyukansa ko sakamakon ayyukansa.

Shin, da kanta, ke yanke hukunci da zaɓin lokacin da ya ga dama ya zama mutum na sane, amma ba a ƙarƙashin kowane irin yanayi ko yanayin da zai zama sha'awar, ko zaɓar, ko yanke shawara abin da zai aikata ba, kodayake shine kawai tushen iko wanda ke ba da iko duk Dalilin aikatawa kuma yana haifar da sakamakon ayyukan.

A cikin Edita akan Fom (Kalman, Kundi Ni, A'a 12) aka ce akwai hanyoyi guda biyu kawai: hanyar hankali da hanyar siffofin. Don wannan ya kamata a ƙara yanzu: muradi hanya ce ta siffofin; nufin hanyar sani.

Shin, mahalicci ne mara majibinci, mai sake komai kuma? Tushe ne mai shiru na dukkan ikon alloli a duk tsararraki na jituwa mara iyaka. A ƙarshen kowane juyin halitta ko babban lokacin bayyanar, zai kasance motsi a cikin motsi na duniya wanda ke warware dukkan al'amura cikin kayan yau da kullun, yana burge kowane ɓangaren bayanan abubuwan da ya aikata cikin bayyana; kuma abu yana riƙe da waɗannan abubuwan hangen nesan kamar yadda ƙasa mai narkewa take adana kwayoyi masu lalacewa. Hakanan zai kasance, a farkon kowace bayyanuwa, cewa kamar yadda motsi na mutum yake, yana haifar da motsi na farko cikin abu kuma dukkan kwayar cutar ta afka cikin rayuwa da aiki.

Shin babbar Hadaya a cikin dukkan madawwamiyar dawwama. Yana da iko don gano kansa tare da kuma zama Mai Kwarewa, amma ya wanzu har abada don zama tsani wanda kowane yanki na kwayoyin halitta zasu iya hawa duk matakan ƙwarewa da ilimi da hikima da iko kuma, a ƙarshe, son kai, ya zama Mai hankali.