Kalmar Asalin

Daya, biyu, gilashi-saman uku alamu ne na zahiri, astral da madubi na kwakwalwa - duniyar; madubi mai haske, na madubi ta ruhaniya.

Madubi na ruhaniya shine duniyar halitta. Duniyar hankali, duniyar samo asali daga halitta; da psychic duniya madubai tunani na emanations da kuma tunani na kanta; duniyar zahiri ita ce tunaniyar tunani.

—The Zodiac.

THE

WORD

Vol. 9 SAURARA, 1909. A'a. 2

Copyright, 1909, da HW PERCIVAL.

MALAMAI.

A koyaushe muna kallon madubi muna ganin abin da ke da ban al'ajabi, abin ban mamaki da ban mamaki. Asiri ya ta'allaka ne ba kawai a cikin hoton da kuma tunaninsa ba, amma a cikin madubi kansa, abin da yake nunawa, manufar da yake aiki, da kuma abin da yake alama.

Menene abin da muke kira tunani, shin inuwa ce? a'a? amma koda inuwa ce, menene inuwa? Manufar kai tsaye wacce madubi ke amfani da ita kuma wacce akasari ake amfani da ita tana cikin tsarin rigarmu da ganin yadda muke bayyana ga wasu. A madubi alama ce ta mafarki, ba na gaskiya ba kamar yadda aka bambanta daga ainihin. Alamu alamu ne na duniyar zahiri, astral, hankali, da na ruhaniya.

Kamar yawancin abubuwanda suke da mahimmanci ga wayewa, muna karban madubin a matsayin mai sauƙaƙawa mai amfani kuma muna ɗaukarsu azaman abubuwa na yau da kullun. Abubuwan almubazzaranci koyaushe suna girmama su sosai kuma suna ɗaukar su masu sihiri ne, abin ƙyama ne. Kafin karni na sha uku, ba a san ma'anar fasahar yin madubai a Turai ba, kuma a ƙarni da yawa waɗanda suka mallaki mallakinsu suke kiyaye sirrin masana'anta. Da farko ana amfani da jan ƙarfe, azurfa da ƙarfe a matsayin madubai ta hanyar kawo shi zuwa babban goge goge. Daga baya an gano cewa gilashin zai yi aiki iri ɗaya lokacin da amalgams na ƙarfe kamar ƙarfe, gwal, zinc da azurfa. Da farko madubin da aka ƙera a Turai sun kasance kaɗan a cikin girman da tsada, mafi girma shine inci goma sha biyu a diamita. Wannan madubai na yau basu da tsada kuma ana yin su ne da kowanne irin buƙata.

Madubi shine jikin kwayoyin halitta daga, a ciki, ta ciki, ta hanyar, ta hanyar, wanda haske da siffofin da ke cikin haske zasu iya bayyana.

Madubi shi ne abin da ke haskakawa. Duk abin da ke yin tunani zai iya zama daidai a matsayin madubi. Mafi kyawun madubi shine wanda ke nuna cikakke. Yana kunna ko juya haske, ko abubuwan da ke cikin haske suke bayyana. Madubi yana lanƙwasa, juya, ko kashe shi, ɗaukar hoto ko haske wanda aka jefa akansa gwargwadon matsayi ko kusurwar da aka sanya shi daga hoton ko haske.

Gilashin, kodayake abu guda ne, ya ƙunshi sassa da yawa ko ƙa'idodi, dukansu suna da mahimmanci don yin madubin. Abubuwan da suke da mahimmanci ga madubi sune gilashi da ƙarfe ko amalgam na karafa.

Lokacin da gilashin yana da asalin sanya shi, madubi ne. Madubi ne mai shiri domin yin tunani. Amma madubi ba zai iya yin nuni da abubuwa a cikin duhu. Haske wajibi ne don madubi don yin tunani kowane abu.

Akwai madubin madubi da na ajizai. Don zama cikakken madubi, gilashin dole ne ba tare da aibi ba, ma'anar gaskiya, kuma dukkanin bangarorin biyu dole ne suyi daidai kuma da ƙima daidai. Abubuwan da ke cikin amalgam ɗin dole ne su zama ɗaya launi da inganci kuma su kwanta tare a cikin taro ɗaya wanda aka shimfiɗa a ko'ina kuma ba tare da lahani a gilashin ba. Maganin ko kayan masarufi wanda ke gyara asalin gilashin ba dole bane. Don haka wutar ta zama a bayyane kuma ta ci gaba. Lokacin da duk waɗannan yanayin suke kasancewa muna da cikakken madubi.

Dalilin madubi shine yin wani abu kamar yadda yake a zahiri. Madubi mara ajizai yana daukaka, raguwa, hargitsi, abin da yake haskakawa. Cikakken madubi yana nuna abu kamar yadda yake.

Dukda cewa yana da sauki a cikin kansa, madubi wani abu ne mai ban mamaki da sihiri kuma yana aiwatar da ɗayan mahimman abubuwa masu mahimmanci a cikin wannan duniyar ta zahiri ko a ɗayan ƙasashen duniya huɗu da aka bayyana. Idan ba tare da madubai ba abu ne mai wuya Ego ya kasance yana sane da duk wasu duniyoyin da suka bayyana, ko kuma ga sararin duniya ya bayyana. Ta halitta ne, bayyanuwa, tunani da kuma tunani ne wanda bayyananne bai bayyana ba. Ba a taƙaita baƙuwar amfani don amfani da ita a zahirin rayuwar duniya ba. Ana amfani da madubai a cikin dukkanin duniyoyin. Gilashin an gina su ne daga kayan duniyar da ake amfani dasu. Kayan aiki da ka'idodin da suke aiki a kan su ba lallai bane sun bambanta a cikin kowace duniyar.

Akwai nau'ikan madubi guda huɗu: madubai na zahiri, madubai na kwakwalwa, madubai na tunani da madubi na ruhaniya. Akwai nau'ikan launuka iri-iri na kowannan madubin. Kowane irin madubi suna da irinta ta musamman da nau'ikanta, kuma dukkan nau'ikan madubi guda huɗu suna da wakilai na zahiri a zahirin zahirin halitta wanda ake alamar su.

Duniya ta zahiri tana misalin alamar madubi ɗaya; duniyar tauraruwa ta madubi mai cike da abubuwa biyu; tunani ta hanyar mai hawa uku, yayin da duniyar ruhaniya alama ce ta madubi mai cike da haske. Gilashin da ke saman da-saman yayi kama da duniyar zahiri, wacce ake iya gani daga wannan bangaren kawai-na yanzu, ta zahiri. Gilashin fuska biyu mai ban sha'awa suna nuna duniyar taurari, wanda za'a iya kallon shi daga ɓangarorin biyu kawai: abin da ya gabata da wanda yake yanzu. Madubi mai shimfidar wuri uku yana wakiltar duniyar tunani wanda za'a iya kallo da fahimta daga ɓangarorin uku: na baya, yanzu da kuma nan gaba. Madubi mai cike da duhu tana tsaye ne ga duniyar ruhaniya wacce aka kusanci kuma aka san ta daga kowane bangare kuma a cikin abin da ya gabata, yanzu da nan gaba hadewa cikin kasancewa madawwami.

Fuska daya jirgin sama ne; hanyoyi biyu sune kusurwa; uku saman gida suna samar da farji; dukkan-farfajiya, gwal mai danshi. Waɗannan alamu ne na zahiri don madubai na zahirin halitta, ƙira ko kwakwalwa, duniyar tunani da ruhaniya.

Jiki shine duniyar tunanin tunani; taurari, duniyar tunani; hankali, duniyar emanation, watsa, tunani; ruhaniya, duniyar dabaru, kasancewa, fara, halitta.

Duniyar zahiri ita ce madubi dukkan sauran duniyoyin. Dukkanin halittu suna nunawa ta zahiri ta zahiri. A cikin hanyar bayyana, duniyar zahiri ita ce mafi ƙasƙancin maƙasudin da aka cimma akan aikin tilas kuma farkon aiwatar da juyin halitta. A cikin bayyanar haske, lokacin da haske ya kai ƙasa har zuwa mafi ƙasƙanci, zai koma baya ya koma dutsen da ya sauka. Wannan dokar tana da mahimmanci. Yana wakiltar manufar son shiga ne da juyin halitta. Babu wani abu da za'a iya canzawa wanda ba shi da hannu. Ba haske da za a iya haskakawa ta madubi da ba'a jefa akan madubi ba. Za'a kunna layin haske yayin da yake bugun madubi yayin da yake kusurwa madubi. Idan an jefa layin haske a jikin madubi a wani kusurwar na 45 digiri za'a nuna shi a wannan kusurwa kuma dole ne kawai mu san kusurwar da za'a jefa hasken akan saman madubi don a iya gaya wa kusurwar a wanda za a nuna. Dangane da layin bayyana wanda ruhi ya shiga lamarin, zai haifar da kwayoyin halitta cikin ruhu.

Duniyar zahiri ta dakatar da aikin tilas kuma ya juyar da abin da ya shafi komawa kan layin juyin halitta, kamar yadda madubi ke juyawa ta hanyar hasken da ake jifa dashi. Wasu madubai na zahiri suna nuna abubuwa na zahiri ne kawai, kamar abubuwan da ake gani a cikin gilashin kallo. Sauran madubai na zahiri suna haskaka haske daga sha'awar, duniyar tunani ko ruhaniya.

Daga cikin madubai na jiki ana iya ambata duwatsu, kamar onyx, lu'u-lu'u da lu'u-lu'u; karafa, kamar ƙarfe, tin, azurfa, Mercury, zinariya da amalgams; dazuzzuka, kamar itacen oak, mahogany da ebony. A tsakanin jikin dabbobi ko gabobin da ido ke haskakawa an kunna haske akansa. Sannan akwai ruwa, iska, da sama, dukkansu suna haskaka haske, da kuma abubuwan da haske ya bayyana.

Madubai na jiki suna da nau'i daban-daban. Akwai gilashi mai fa'ida da yawa. Akwai concave da convex, dogaye, babba da kuma madubin madubai. Akwai madubin da ke haifar da tasirin gaske, yana gurbata fasalin wanda ya fuskance su. Wadannan nau'ikan madubi suna wakiltar bangarorin duniyar zahiri wanda shine madubi sauran duniyoyin.

Abin da mutum yake gani a duniya shi ne kwatankwacin abin da yake yi a duniya. Duniya tana tunanin abin da yake tunani da aikatawa. Idan ya yi murmushi gumi ya dunkule kansa, to hakan zai yi gare shi. Idan yayi dariya, tunaninta ma yayi dariya. Idan yayi mamakin hakan, zai ga abin mamaki a kowane layi. Idan ya ji bakin ciki, fushi, zari, dabara, rashin laifi, wauta, rashin hankali, yaudara, son kai, karimci, soyayya, zai ga wadannan an sa su, kuma ya juya baya gare shi, ta duniya. Kowane canji na motsin zuciyarmu, da tsoro, da farin ciki, da tsoro, da daɗi, da kirki, da hassada, da girman kai, yake bayyana.

Duk abin da ya same mu a duniya shi ne kwatankwacin abin da muka yi ko a duniya. Wannan na iya zama kamar baƙon abu ne kuma ba na gaskiya ba ne saboda yawan aukuwar lamura da abubuwan da suka faru da kan faru ga mutum yayin ƙayyadaddun rayuwarsa waɗanda kuma ba sa da alaƙa da su ko haɗi da kowane irin tunaninsa da ayyukansa. Kamar wasu tunani waɗanda sababbi ne, baƙon abu ne, amma ba gaskiya bane. Madubi zai ba da misali yadda zai iya zama gaskiya; Dole ne mutum ya zama mai sanin doka da oda kafin ɓacin ranta ya gushe.

Ta hanyar yin gwaji da madubai mutum zai iya koyan sabon abu. Bari a sanya manyan madubai guda biyu saboda su fuskance junan su su bar ɗayan su duba ɗayan madubin. Zai ga kwatankwacin kansa a cikin abin da ya fuskanta. Bari ya duba irin nunin da zai iya gani a madubi a bayansa. Bari ya sake duban madubi a gabansa kuma zai ga kansa a matsayin mai nuna yanayin tunani na farko na kansa. Wannan zai nuna masa tunani guda biyu na gaban gabansa da biyu na baya game da kansa. Bari shi bai gamsu da wannan ba, amma duba har yanzu yana da nisa kuma zai ga wata tunani da wani da wani. Duk lokacin da ya nemi wasu sai ya gan su, idan girman madubin ya bada izinin, har sai ya ga tunani kansa yana shimfidawa a cikin nesa har zuwa lokacin da ido zai iya kaiwa, kuma tunaninta zai yi kama da layin mutane. Yana shimfida babbar hanya har sai sun gagara ganowa saboda ido baya iya hango nesa. Zamu iya ɗaukar hoto na zahiri gaba ɗaya ta hanyar ƙara yawan madubai ta yadda zai kasance ya kasance sau huɗu, takwas, goma sha shida, talatin da biyu, ke nau'i biyu da juna. Sannan za a ninka adadin tunani kuma mai gwajin zai kasance ba kawai gaban kallo da na baya bane, amma zai ga adonsa daga gefen dama da hagu da kuma daga kusurwoyi daban-daban. Za'a iya ɗaukar hoton a gaba har abada ta hanyar samun cikakken ɗakin da ya kunshi madubai, bene, rufi da katangunan guda huɗu waɗanda madubai ne kuma a cikin sasanninta waɗanda aka saita madubai. Wannan na iya ci gaba har abada. Sannan mai yin gwajin zai kasance cikin farashi, zai ga kansa daga sama da kasa da kuma daga gaba da baya, daga dama da hagu; daga kowane kusurwa kuma a cikin yawan sake tunani.

Wani abin da ya same mu ko kuma aka nuna mana ta hanyar wani mutum, zai iya zama kamar abin da muke tunani ko aikatawa a cikin rayuwar yau, kuma, yayin da muke yin la’akari da shi daga yanayin yanzu, baza mu ga mahaɗin ba. Don ganin haɗi za mu iya buƙatar wani madubi, wanda ke nuna abubuwan da suka gabata. To, za mu ga abin da aka jefa a gabanmu a yau, shi ne kwatankwacin abin da yake bayanmu. Abubuwan da suka faru waɗanda ba za a iya bincika dalilan su ko tushen su ba, su ne rabe-raben abubuwan da aka jefa cikin abubuwan da muke ciki, ayyukan da aka yi tun da daɗewa, abubuwan da mai aikatawa ya aikata, hankalinsa ne, idan ba a wannan jikin ba a wannan rayuwar, to a cikin wani gawar rayuwar da ta gabata.

Don ganin kwalliyar tunani, don talakawa wajibi ne don samun madubi fiye da ɗaya. Muhimmin fasalin don gwajin shine a sami haske wanda zai ba da damar ganin yadda tsarinsa da ayyukansa suka kasance. Ta wannan hanyar yana da mahimmanci ga wanda zai ga alaƙa tsakanin nau'in sa na yanzu da ayyukanta tare da sauran nau'ikan da ayyukansu a da, da kuma sauran siffofin da ke cikin duniyar yau. rana kuma ku riƙe shi cikin hasken tunani. Da zaran an ga yadda aka nuna a hasken hankali, wannan tunani a cikin hasken hankali, idan aka kunna wannan hasken, zai sake yin tunani akai-akai. Kowane tunani shine ci gaba da tunani na baya, kowane ɗayan nau'in tsari na baya. Daga nan dukkan siffofin da tunani wanda suka zo cikin hasken mutum, ta hanyar jerin biyunsa, za a gani a bayyane kuma tare da iko da fahimta wanda ya dace da karfin kwakwalwa don duba, rarrabewa, da rarrabewa tsakanin abubuwan da ke yanzu, abin da ya gabata da kuma haɗin su.

Ba lallai ba ne mutum ya sami madubin ya ga irin tunanin nasa idan har zai iya yin gwaji ta hanyar nuna tunaninsa da hasken kansa. Kamar yadda da yawa madubai kamar yadda ya iya kafa kuma da wanda zai ga ya tunani nuna, ninki da kuma ƙaruwa har abada a lamba, da yawa zai iya gani ba tare da madubai, idan ya iya yin tunani a kan su a cikin tunaninsa. Yana kawai zai iya ganin tunanin jikinsa a tunaninsa, amma yana iya samun damar haɗi da ganin dangantakar duk abin da ya same shi, tare da rayuwarsa ta yanzu, sannan zai san cewa babu wani abu da yake yi faruwa amma wanda ya danganta ta wata hanya zuwa rayuwar sa ta yanzu, a matsayin tunani daga ayyukan rayuwar da ta gabata, ko ta sauran ranakun rayuwar.

Duk abin da ke cikin duniya, mai rai ko mara ƙanƙanci abin da ake kira, shi ne kwatankwacin ra'ayi ko kuma kwatankwacin wani tunani na mutum a cikin fuskokinsa daban. Duwatsun, ƙasa, kifi, tsuntsaye, da dabbobi a cikin nau'ikansu da nau'ikan su, sune ke haskakawa da tunani zuwa tsarin halitta na tunani da sha'awar mutum. Sauran mutane, a cikin dukkan bambance-bambancen launin fata da sifofinsu da bambance-bambancen mutum da kamanninsu, suna da yawa rarrabuwar ɓangarorin mutum. Wannan magana tana iya zama kamar ba gaskiya ba ne ga wanda baya faruwa don ganin alaƙar da ke tsakanin kansa da sauran halittu da abubuwa. Ana iya faɗi cewa madubi yana ba da tunani kawai, waɗanda ra'ayoyi ba abubuwan da aka nuna ba ne, kuma, cewa abubuwa sun bambanta da kwatankwacinsu, kuma cewa a cikin duniya abubuwan suna rayuwa a cikin kansu kamar halittun masu 'yanci. Cewa abubuwan da suke duniya suna da girma, ana kiran su tsayi, fadi da kauri, yayin da abubuwan da ake gani a cikin madubai suna yin tunani ne, suna da tsayi da fadi, amma ba kauri bane. Haka kuma, cewa wanzuwar madubi ta bace da zaran an cire abu kafin a cire shi, kuma halittu masu rai suna ci gaba da tafiya a matsayin halittu daban-daban a duniya. Ga waɗannan ƙin yarda ana iya ba da amsa cewa misalin wani abu ba abin da yake misaltawa ba, alhali kuwa yana da kamanninsa.

Gano cikin gilashin da yake nema. Shin gilashin an gani? ko baya? ko abin da ke riƙe bango da gilashi tare? Idan haka ne to ba a ganin kwatanci a bayyane, amma ta hanya mai ma'ana kawai. A gefe guda, ana ganin fuska da shimfidar adadi sarari? Idan haka ne to ba gilashin, asalinsa, ko abin da yake riƙe ɗayan biyu ba a gani. Ana gani. Ta yaya alaƙar ke da alaƙa da abin da take nunawa? Ba a iya ganin haɗi tsakanin tunani da abin da ya zo da shi. A, a matsayin tunani, ya sha bamban da kansa a matsayin abu wanda yake nuna shi.

Haka kuma, gilashin da suke kyan gani suna nuna adadin bangarorin abun da aka fallasa shi. Duk abin da wasu ke iya gani na adadi wasu za su iya gani ta hanyar tunani a cikin gilashin da ke kallon. Muna ganin saman wani abu ne da yake a gilashin da yake kallonsa; amma ba wanda aka taɓa ganin wani a cikin duniya. Abinda kawai yake bayyana a saman ana gani, kuma kawai lokacin da ciki ya iso saman, to ana ganinsa a cikin duniya. Sannan kuma za a gan shi a cikin gilashin da yake neman. Tunanin zurfin kazanta ko kauri yana da tabbas kuma ya kware a cikin gilashin nemansa kamar kowane abu ban da shi. Ana ganin nesa nesa a cikin gilashin da ake nema kuma ana iya hangen nesanta ba tare da ita ba. Duk da haka gilashin da suke gani gani ne kawai. Haka duniya take. Muna rayuwa kuma muna tafiya a saman duniya kamar yadda abubuwa suke a cikin gilashin kallo.

Adadin da siffofin da suke tafiya cikin duniya, an ce suna wanzuwa a cikin kansu kuma sun bambanta da yadda ake kallon su a gilashin kallo. Amma wannan yana a cikin tsawon lokaci ne kawai ba a zahiri ba. Siffofin da ke motsa saman saman duniya sune tunani kawai, kamar a gilashin kallo. Hoton da suke nunawa shine jikin taurari. Wannan ba a gani ba; kawai tunani ake gani. Wadannan nau'ikan siffofin da suke nunawa a cikin duniya suna ci gaba da tafiya muddin hoton da suke haskakawa yana tare da su. Lokacin da hoton ya fita, nau'in, ma, ya ɓace, kamar a cikin gilashin da ake nema. Bambancin yana cikin lokaci kawai, amma ba bisa ƙa'ida ba.

Kowane mutum ya bambanta da kowane mutum a cikin siki, adadi da fasali, amma a cikin digiri kawai. Misalin mutum yana bayyana gabaɗaya. Fuska hanci hanci ne ko kuwa mai kaifi ne, ko kaito, lebur ko zagaye, kumbura ko bakin ciki, dogo ko gajeru, goge ko santsi, ruddy ko kodadde; ido ne ido ko launin ruwan kasa, ko shuɗi, ko baƙi, almond ko ƙwallo mai fasali. Yana iya zama maras kyau, ruwa, wuta, ruwa, har yanzu ido ne. Kunnuwa na iya zama giwa ko kuma mara kyau a cikin gwargwado, tare da tarko da launuka masu kauri kamar harsashi mai zurfi ko kuma babban abu mai nauyi kamar yanki na hanta mai ɗanɗano, duk da haka kunne ne. Za a iya nuna lebe ta ƙarfi, taushi ko kuma mai kaifi matakai da layi; bakin na iya fitowa kamar m ko yanka a fuska; bakinta ne duk da haka, kuma yana iya fitar da sauti don faranta wa gumakan jinƙai ko ma tsoratar da 'yan uwansu, aljannu. Abubuwan siffofin mutane ne kuma suna wakiltar yawancin bambance-bambancen ra'ayi da kuma tunani iri-iri na yanayin ɗan adam.

'Yan Adam suna da nau'ikan nau'ikan nau'ikan mutum wanda yake fasalta abubuwa da yawa a fuskokin bangarorin mutum. Mutuntaka mutum ne, mace-mace, wanda ba ya gani, wanda ba ya ganin kansa sai ta hanyar tunaninta mai fuska biyu, wanda ake kira namiji da mace.

Mun kalli madubai na zahiri kuma munga wasu abubuwanda suke haskakawa. Yanzu bari muyi la'akari da madubin kwakwalwa.

A gama.