Kalmar Asalin

RUHANTA YA KASA GASKIYA

Harold W. Percival

SASHE II

MENE NE SAUKI?

Kawai abin da rai yake, a zahiri, babu wanda ya sani. Koyarwar gado tana cewa kurwa baya mutuwa; kuma, cewa ran da ya aikata zunubi za ta mutu. Da alama cewa ɗayan waɗannan koyarwa dole ne ba gaskiya bane, domin kurwa da ba ta mutuwa da gaske ba za ta mutu da gaske ba.

Koyarwar ta kasance cewa mutum ya ƙunshi jiki, rai, da ruhu. Wani koyaswa kuma shine aikin mutum shine "adana" kansa. Wannan kuwa babu makawa kuma babu makawa, saboda haka aka sanya mutum ya zama ya bambanta da alhakin rai, kuma an sanya ran mutum ya dogara ne ga mutum. Shin mutum na yin rai, ko kurwa ke sa mutum?

Ba tare da wannan mara iyaka wani abu da ake zargi da rai, mutum zai zama mai hankali da jahilci, ko kuma wawa. Da alama cewa idan rai ba ya mutuwa, kuma yana da hankali, it yakamata ya zama mai daukar nauyin kuma ya 'ceci' mutumin; idan rai ba mai mutuwa ba ne kuma ya cancanci ceto, to ya kamata ya “ceci” kanta. Amma idan ba shi da hankali, ba shi da alhakin, sabili da haka ba zai iya ceton kansa ba.

Ta wani bangaren kuma, yana iya nuna cewa idan aka sanya mutum ya zama mai hankali, an sanya rai ya zama madawwami, mara taimako, kuma fatalwa ko inuwa mai kulawa - kulawa, nauyi, raunin jiki, da aka sanya akan mutum. Duk da haka, a cikin kowane jikin mutum akwai abin da, a cikin kowane yanayi, ya fi kowane abin da ake tsammani rai ya kasance.

Soul kalma ce mai son fahimta, mara hankali, da ma'ana mara ma'ana mai amfani da yawa. Amma ba wanda ya san abin da kalmar take nufi. Saboda haka, ba za a yi amfani da kalmar nan ba, don nufin ma'anar wani abu a cikin ɗan adam wanda ke magana kansa "I". Mai yin Kalmar da aka yi amfani da ita anan tana nufin ma'ana wacce take da rai wacce take shiga jikin ɗan dabba yearsan shekaru bayan haihuwar kuma ta sa ɗan adam.

Mai aikin shine mutum mai hankali a cikin jiki wanda yake aiki da tsarin jiki kuma yake sa jiki yayi abubuwa; yana kawo canje-canje a duniya. Kuma idan ajalinsa ya kasance a cikin jiki yana ƙare, Mai aikin sai ya bar jikin tare da fitar da cutar ta ƙarshe. Sannan jikin ya mutu.

Soul ana iya amfani dashi don ma'ana wani abu gabaɗaya, amma babu komai musamman. Kalmar Mai yin Anan ne aka ba ma'ana ma'ana. Anan Doer yana nufin sha'awar-jikin mutum, da kuma sha'awar-mace a cikin jikin-mace, tare da karfin tunani da magana wanda yake lalata jikin dabba. Sha'awa da jin dadi sune bangarorin biyu masu aiki da juna da kuma madaidaicin sassan Do-in-the-body. Neman amfani da jini a matsayin filin aikinta. Jin ya mamaye tsarin aikin juyayi. Duk inda mutum yake rayuwa jini da jijiyoyi suna, akwai so da ji - kai Mai yi.

Jin kai ba abin mamaki bane. Abun lura shine abubuwan hangen nesa wanda ake yin shi akan ji a jikin mutum, ta hanyar abubuwan da suka faru ko abubuwan halitta. Jin ba ya taɓa ko tuntuɓar; yana jin taɓawa ko tuntuɓar da aka yi akan sa ta ɗakunan yanayi; ana kiran abubuwan ra'ayoyi. Unitsungiyoyin yanayi, mafi ƙarancin ƙananan kwayoyin halitta, suna haskakawa daga dukkan abubuwa. Ta hanyar ji na gani, ji, dandano da kamshi, wadannan sassan halittu suna shiga jikin mutum su kuma ji dadi a jiki kamar yadda abubuwan jin daɗi ko jin zafi, da kuma yanayi na farin ciki ko baƙin ciki. Sha'awa cikin jini yana amsawa azaman mai raɗaɗi ko tashin hankali na iko zuwa ga jin daɗin ji ko sasantawa da aka samu ta hanyar ji. Don haka, ta hanyar tasirin yanayi, son-da-ji, Mai-aiki, an sanya shi ne don amsa yanayin, kuma ya kasance makahon bawan halitta, dukda cewa ya banbanta da dabi'a.

Jin daɗi ya ɓatar da tunanin tsohuwar duniyar zuwa duniyar zamani, a matsayin ma'ana ta biyar. Bayyanar da ji a matsayin ji na biyar, ko kuma kamar kowace ma'ana, ya zama zamba ce, kuskure ne na dabi'a, saboda yana haifar da ji na mai hankali-da-jikin mutum ya danganta kansa da zama hanyar haɗi ta biyar ga hankalin masu gani. , ji, dandano da kamshi, dukkansu suna na dabi'a ne, kuma wanene, saboda haka, basu da hankali cewa waɗannan masu hankali ne.

Jin shine wannan abu mai sanannu a cikin jiki wanda yake jinsa, wanda yake jin irin abubuwan da aka ji da shi ta hanyar ji da gani, dandano da kamshi. Ba tare da jin akwai ba kuma ba za a iya samun ji na gani, ji, dandano da ƙanshi. Wannan ya tabbatar da gaskiyar cewa lokacin da jin ritaya daga tsarin juyayi ya shiga cikin barci mai zurfi, ko lokacin da jin an kiyaye shi daga tsarin juyayi, to babu gani, babu ji, babu dandano, babu kamshi.

Kowane ɗayan hankalin guda huɗu yana da jijiyarsa ta musamman don haɗa shi da tsarin juyayi na son rai, wanda ji yake. Idan ji yana da ma'ana yana da sashin jiki na musamman, da jijiya na musamman don ji. Akasin haka, jin kansa yana rarraba kansa ta ko'ina cikin tsarin juyayi na son rai, don rahotannin da ke shigowa daga dabi'a ta hanyar daɗaɗɗar tsarin juyayi na iya yin isar da abubuwan jin daɗin da ake yi akan ji, wanda saboda haka lamura ne, don haka sha'awar tare da ji na iya amsawa ta hanyar kalmomi ko aikatawa ta jiki zuwa ga kwaikwayon yanayin.

Koyar da gado yana daya daga cikin abubuwanda suka haifar da yaudarar kuma suka jagoranci tunanin Mai aiki da kuma mai aiki a cikin jikin mutum tare da bayyanar da tunanin mutum. Wadannan alamomi ne cewa jin ba ma'ana bane. Jin kai ne abin da ji; yana jin asalin kansa, duk da haka ya bar kansa ya zama bawan jiki na zahiri, da yanayi.

Amma kuma game da “ɓataccen rai”, game da abin da ake tunani da faɗi da rubuta da karanta shi kusan shekara dubu biyu? Wasu 'yan bugun alkalami ba za su iya kawar da ma'anar rai wanda ya karfafa wayewa zuwa zurfinta ba kuma ya haifar da canje-canje a cikin sassan rayuwar mutum.

Duk da haka akwai tabbataccen abu wanda kalmar madawwami “kurwa” take tsaye a kai. In ban da wannan ba za a sami jikin mutum ba, babu wata dangantaka tsakanin Mai aikin hankali da yanayi ta jikin mutum; ba za a sami ci gaba a dabi'a ba kuma ba za a sami fansa daga Mai aikata kansa da abin da kuma jikin mutum daga mutuwar lokaci-lokaci ba.