Babi na NA na SANTA DA DESTINY


GABATARWA




Wannan babin farko na Tunanin da Ƙaddara shine nufin gabatar muku da kadan daga cikin batutuwan da littafin yayi magana kansu. Yawancin batutuwan za su zama baƙon abu. Wasu daga cikinsu na iya zama abin mamaki. Kuna iya ganin cewa duk suna ƙarfafa tunani mai kyau. Yayin da kuka saba da tunani, kuma kuke tunanin hanyarku ta cikin littafin, za ku ga cewa ya zama yana bayyana karara, kuma kuna kan aiwatar da fahimtar wasu abubuwa na asali amma wadanda suka gabata game da abubuwan ban mamaki na rayuwa - kuma musamman game da kanku.

Littafin ya bayyana dalilin rayuwa. Wannan dalilin ba wai kawai don samun farin ciki ba ne, ko a nan ko a lahira. Babu kuma don “ceton” ran mutum. Hakikanin ma'anar rayuwa, dalilin da zai gamsar da hankali da hankali, shine: cewa kowane daya daga cikin mu zai kasance cikin nutsuwa a hankali a kowane mataki mafi girma cikin sanin ya kamata; wannan shine, sane da yanayi, kuma a cikin da ta hanyar da bayan yanayin. Ta dabi'a ana nufin duk abin da mutum zai iya zama mai hankali ta hanyar azanci.

Littafin kuma ya gabatar da kai kanka. Yana kawo maka saƙo game da kanka: sirrinka wanda ya mamaye jikinka. Zai yiwu ka koyaushe ka san kanka da kuma jikinka; kuma lokacin da kake kokarin tunanin kanka to sai kayi tunanin tsarin jikinka. Ta amfani da al'ada ka yi magana game da jikinka kamar “Ni”, kamar “kaina”. Kun saba da amfani da maganganu kamar “lokacin da aka haife ni,” da “lokacin da na mutu”; kuma "Na ga kaina a cikin gilashi," da "Na huta da kaina," "Na yanke kaina," da sauransu, alhali a zahiri jikinku ne kuke magana a kansa. Don fahimtar menene kai dole ne ka fara ganin banbanci tsakaninka da jikin da kake zaune. Gaskiyar da kake amfani da kalmar "jikina" kamar yadda kake amfani da ɗayan waɗanda aka ambata ɗazu zai nuna cewa ba a shirye ka ke ba gaba ɗaya don yin wannan muhimmin bambanci.

Ya kamata ku sani cewa ku ba jikin ku bane; ya kamata ku san cewa jikinku ba ku ne ba. Ya kamata ku san wannan saboda, lokacin da kuke tunani game da shi, kun gane cewa jikinku ya bambanta a yau daga abin da yake lokacin, a lokacin yaro, kun fara ganewa. A cikin shekarun da ka zauna a cikin jikinka ka fahimci cewa an canza: yayin da yake wucewa ta lokacin yaro da yaro da matasa, kuma a yanayin da yake ciki yanzu, ya canza sosai. Kuma ku gane cewa yayin da jikinku ya tsufa a can akwai canje-canje a hankali a cikin ra'ayinku game da duniyar da halin ku ga rayuwa. Amma a cikin wadannan canje-canje kun kasance da ku: wato, kun san kanku kamar kasancewa ɗaya, irin na, duk lokacin da. Tunaninka game da wannan gaskiya mai sauki ya tilasta ka gane cewa kai ba shakka ba ne kuma ba zai zama jikinka ba; maimakon haka, jikinka jikin jiki ne da kake ciki; yanayin aikin rayuwa wanda kake aiki; dabba da kuke ƙoƙarin fahimta, don horarwa da kuma jagoranci.

Kun san yadda jikinku ya zo wannan duniya; amma yadda kuka shigo jikinku baku sani ba. Ba ku shigo cikin ta ba sai bayan wani lokaci da aka haife ta; shekara guda, wataƙila, ko shekaru masu yawa; amma game da wannan gaskiyar ba ka san komai ba ko kaɗan, domin ƙwaƙwalwar jikinka ta fara ne bayan kun shigo cikin jikinku. Kuna san wani abu game da kayan da jikin ku yake canzawa koyaushe; amma menene abin da kake ba ka sani ba; har yanzu ba ku da hankali kamar yadda kuke a jikinku. Ka san sunan da jikin ka ya bambanta da na wasu; kuma wannan kun koya tunanin yadda sunan ku yake. Abin da ke da mahimmanci shi ne, ya kamata ka sani, ba wai kai wane ne mutumcin mutum ba, amma abin da kake a matsayinka na mutum ne-ya san kanka, amma har yanzu ba ka da hankali kamar kanka, asalin da ba a yanke ba. Kun san cewa jikinku yana raye, kuma kuna tsammani cewa zai mutu; domin gaskiya ne cewa duk jikin mutum mai rai yana mutuwa akan lokaci. Jikinka yana da farko, zai kuma sami ƙarshe; kuma daga farko zuwa karshe yana karkashin dokokin duniyar mamaki, na canji, na lokaci. Ku, duk da haka, ba a cikin hanya ɗaya take ƙarƙashin dokokin da suka shafi jikinku. Kodayake jikinka yana canza kayan aikinshi wanda yafi su sauye-sauye fiye da yadda kake canza sutturar da kake sutturar da ita, asalin ka baya canzawa. Kun kasance daidai da ku.

Yayin da kake tunani akan waɗannan gaskiyar zaka sami cewa, duk da haka za ka iya gwadawa, ba za ka iya tunanin cewa kai kanka za ta ƙare ba, ko dai ba za ka iya tunanin cewa kai kanka da farko. Wannan shi ne saboda ainihin shaidarka ba ta da tushe kuma marar iyaka; ainihin Ni, Kai wanda kake ji, yana da rai kuma ba shi da canji, har abada ba zai iya samuwa ba game da canji, lokaci, na mutuwa. Amma abin da wannan ainihin asalinku shine, baku sani ba.

Lokacin da ka tambayi kanka, "Me na sani cewa ni ne?" kasantuwar shaidarka zai haifar maka da amsa ta wata hanya kamar haka: “Duk abin da nake, na san a kalla ina sane; Ina sane aƙalla ina sane. ” Kuma ci gaba daga wannan gaskiyar kuna iya cewa: “Saboda haka na sani ni ne. Ina sane, haka kuma, ni ne Ni; kuma cewa ni ba wasu bane. Ina sane da cewa wannan asalina ne wanda nake sane dashi – wannan banbancin Hankali da son kai da nake ji a sarari –ba ya canzawa a duk rayuwata, kodayake duk wani abu da nake sane da alama yana cikin yanayi na canji koyaushe. ” Idan ka ci gaba daga wannan kana iya cewa: “Har yanzu ban san menene ban mamaki ba wanda ban san shi ba; amma ina sane da cewa a cikin wannan jikin mutum, wanda na ke sane da shi a lokacin da nake farkawa, akwai wani abu wanda yake sane; wani abu da yake ji da sha'awa kuma yake tunani, amma hakan ba ya canzawa; sane da wani abu wanda yake so kuma yake tilastawa wannan jikin yayi aiki, amma a bayyane yake ba jiki bane. A bayyane yake wannan sane da wani abu, ko menene shi, ni kaina ne. ”

Saboda haka, ta hanyar tunani, zaku ga kanka ba kamar jikin da ke dauke da suna da wasu siffofi dabam dabam ba, amma kamar yadda yake cikin jiki. An kira mai hankali a cikin jiki a cikin wannan littafi, mai aiki a cikin jiki. Ma'aikaci-cikin-jiki shine batun da littafin ya fi damuwa. Don haka za ku sami taimako, yayin da kuka karanta littafin, kuyi tunanin kanka a matsayin mai aiki; don kallon kanka a matsayin mai aikata mutuwa a jiki. Yayin da kake koyon yin tunanin kanka a matsayin mai aikatawa, kamar yadda mai aikatawa a jikinka yake, zakuyi wani muhimmin mataki don fahimtar asirinku da sauransu.

Kuna sane da jikinka, da sauran abubuwan da ke cikin yanayi, ta hankalin hankula. Abin sani kawai ta hanyar jikinka yana jin cewa kana iya yin aiki a duniya. Kuna aiki ta tunani. Tunaninka yana motsa zuciyarka da sha'awarka. Halinka da sha'awar da tunani yana nunawa cikin aikin jiki; Ayyukan jiki shine kawai magana, fitarwa, aikinku na ciki. Jikin ku tare da hankulan shi shine kayan aiki, aikin, abin da yake ji da sha'awar ku; shi ne na'urarka ta yanayi.

Hankulanku rayayyun halittu ne; bangarorin da ba a iya gani na yanayin-halitta; wadannan farawar karfi ne wadanda suka mamaye dukkan jikinka; ƙungiyoyi ne waɗanda, kodayake basu da hankali, suna sane kamar yadda ayyukansu suke. Hankulanku suna aiki ne a matsayin cibiyoyi, masu watsa ra'ayoyi tsakanin abubuwa na halitta da injin mutum da kuke aiki. Hankulan sune jakadun yanayi a kotun ku. Jikin ku da hankulan sa basu da ikon aiki na son rai; ba kawai safar hannu ta hanyar da zaka iya ji da aiki ba. Madadin haka, wannan ikon shine ku, mai aiki, mai hankali, mai aikatawa.

Ba tare da kai, mai yi ba, injin ba zai iya yin komai ba. Ayyukan motsa jiki na jiki - aikin gini, kulawa, gyaran kyallen takarda, da sauransu - ana aiwatar da su ta atomatik ta inji mai huɗa kowane mutum yayin da yake aiki kuma a haɗe da babban yanayin yanayin canji. Wannan aikin al'ada na yau da kullun a cikin jikinku ana tsangwamarsa koyaushe, duk da haka, ta hanyar rashin daidaituwa da tunanin da bai dace ba: aikin ya ɓaci kuma ya ɓata matsayin da kuke haifar da tashin hankali na jiki mai lalacewa da rashin daidaituwa ta hanyar barin abubuwan da kuke ji da sha'awar ku yi ba tare da ku ba kula da hankali. Sabili da haka, don a ba wa yanayi damar sake yin tunani game da injinku ba tare da tsangwama daga tunaninku da motsin zuciyarku ba, an tanadi cewa lokaci-lokaci za ku bar shi; yanayi a jikin ku yana ba da haɗin gwiwar da ke riƙe ku da hankulanku tare a wasu lokutan annashuwa ne, wani ɓangare ko kuma gaba ɗaya. Wannan shakatawa ko sakin hankalin shine bacci.

Yayinda jikinka yake bacci baka fita dashi ba; a wata ma'anar ka nisance ta. Amma duk lokacin da ka farka daga jikinka to kai tsaye kana sane da kasancewarsa “Ni” wanda kake kafin ka bar jikinka cikin bacci. Jikinka, ko a farke ko a bacci, bai san komai ba, har abada. Abin da yake sane, abin da ke tunani, kai ne kanka, mai aikatawa wanda ke cikin jikinka. Wannan yana bayyana lokacin da kayi la'akari da cewa baka tunani yayin da jikinka yake barci; aƙalla, idan kayi tunani yayin lokacin bacci baka sani ko tuna ba, lokacin da ka farka hankalinka na jikinka, abin da kake tunani.

Barci yana da zurfi ko mafarki. Barci mai zurfi shine yanayin da zaka tsoma kanka cikin kanka, kuma a wacce kake rashin ma'amala da hankula; ita ce yanayin da hankula suka daina aiki sakamakon yankewa daga ikon da suke aiki da shi, wane iko ne kai, mai aikatawa. Mafarki shine jihar kebantaccen bangare; yanayin da hankalin ka yake juyawa daga abubuwa na waje na halitta don aiki a ciki a cikin yanayi, aiki dangane da batutuwan abubuwan da ake tsinkayewa yayin farkawa. Lokacin da, bayan tsawon lokacin barci mai nauyi, kun sake shiga jikinku, nan da nan kuka farka da azanci da fara aiki ta hanyar su sake matsayin mai fasaha na kamfanin ku, koyaushe kuna tunani, magana, da aiki kamar jin-da- sha'awar abin da kake. Kuma daga al'adar rayuwa kai tsaye kai tsaye ka san yadda jikinka yake: "Na yi bacci," kuna cewa; "Yanzu na waye."

Amma a jikinka da kuma daga jikinka, a hankali a farke kuma ka yi bacci kowace rana; ta rayuwa da ta mutuwa, kuma ta hanyar jihohi bayan mutuwa; kuma daga rayuwa zuwa rayuwa a duk rayuwar ka - asalin ka da jin shaidarka na ci gaba. Shaidarka abu ne na gaske kuma koyaushe kasancewa tare da kai; amma wani sirri ne wanda hankalin mutum ba zai iya fahimtarsa ​​ba. Kodayake hankulan baza su iya kama ku ba amma duk da haka kuna sane da kasancewar sa. Kuna sane da shi a matsayin ji; kuna da ji na ainihi; jin I-ness, na son kai; kuna ji, ba tare da tambaya ko tunani ba, cewa ku jinsin mutum ne wanda yake ci gaba a rayuwa.

Wannan jin dadin kasancewar shaidarka shine ainihin tabbacin cewa ba za ka iya tunanin cewa kai cikin jikinka ba zai zama wani abu ba sai kanka; ka sani cewa kai ne ko yaushe ka, ka ci gaba da zama ɗaya, wannan mai aikatawa. Lokacin da ka sa jikinka ya kwanta kuma barci ba za ka iya tunanin cewa asalinka zai ƙare ba bayan da ka kwantar da hankalin ka a jiki ka bar shi; Kuna tsammanin cewa idan kun sake zama sananne cikin jikinku kuma ku fara sabuwar rana ta aiki a ciki, za ku kasance daidai da ku, iri ɗaya, mai aikatawa ɗaya.

Kamar yadda yake barci, don haka da mutuwa. Mutuwa ba ta da barci mai tsawo ba, jinkirin jinkiri daga wannan duniya. Idan a lokacin mutuwar ka san yadda kake jin tausayi, da kai kanka, za ka kasance a lokaci ɗaya ka sani cewa barci mai yawa na mutuwa ba zai shawo kan ci gaba na ainihi ba sai dai barcinka na dare yana rinjayar shi . Za ku ji cewa ta hanyar da ba a sani ba a nan gaba za ku ci gaba, kamar yadda kuka ci gaba kowace rana ta hanyar rayuwar da ta ƙare. Wannan kai, wannan da kake, wanda ke da hankali a rayuwarka ta yanzu, ita ce irin wannan, kamar ku, wanda ya kasance daidai da ci gaba a kowace rana ta kowace rayuwar ku.

Kodayake tarihin ku na da asiri ne a yanzu, rayuwar ku a duniya ba abin mamaki ba ne fiye da rayuwar duniya. Kowace safiya akwai asiri na dawowa jikinka mai barci daga ku-sani-inda, shiga cikin shi ta hanyar hanyarku-ba-sani ba, kuma ku sake sanin wannan duniyar haihuwa da mutuwa da lokaci. Amma wannan ya faru sau da yawa, ya dade yana da kyau, cewa ba ze zama asiri ba; Wannan abu ne na al'ada. Duk da haka babu kusan bambanci daga hanyar da kake shiga lokacin da, a farkon kowace rayuwa, ka shigar da sabon jikin da aka kafa maka ta yanayi, horar da iyayenka ko masu kula da shirye-shirye a matsayin sabonka zama a duniya, sabon mask a matsayin hali.

Wani hali ne mutum, mask, ta hanyar abin da actor, mai aiki, yayi magana. Saboda haka ya fi jiki. Don zama halin mutum dole ne a farka ta jiki ta wurin mai aiki a ciki. A cikin wasan kwaikwayo na rayuwa mai sauyawa wanda mai aikatawa ya dauka kuma ya sa mutum yayi, kuma ta hanyar ta aiki da yayi magana yayin da take taka rawar gani. Kamar yadda mutum yake da shi mutum yayi tunanin kansa a matsayin hali; wato, masquerader yana zaton kanta a matsayin bangaren da yake takawa, kuma yana mantawa da kanta a matsayin mai hankali marar rai a cikin mask.

Ya zama dole a fahimta game da sake wanzuwa da ƙaddara, in ba haka ba ba zai yiwu a yi lissafin bambance-bambancen da ke cikin ɗabi'ar ɗan adam da ɗabi'unsa ba. Tabbatar da cewa rashin daidaito na haihuwa da tasha, na dukiya da talauci, lafiya da cuta, sakamakon haɗari ko haɗari cin fuska ne ga doka da adalci. Bugu da ƙari, don ba da hazaka, baiwa, ƙwarewa, kyautai, ƙwarewa, iko, nagarta; ko, jahilci, rashin tunani, rauni, kasala, rashin hankali, da girma ko ƙanƙancin halaye a cikin waɗannan, kamar yadda yake zuwa daga gado na zahiri, ya yi tsayayya da ƙwarin gwiwa da hankali. Gaderedn yana da alaƙa da jiki; amma mutum yana yin sa ne ta hanyar tunanin mutum. Doka da adalci suna mulkin wannan duniya ta haihuwa da mutuwa, in ba haka ba ba za ta iya ci gaba da abubuwanta ba; kuma doka da adalci suna gudana cikin lamuran mutane. Amma sakamako ba koyaushe yake bin dalilin ba. Ba a shuka shuka nan da nan ta girbi. Hakanan, sakamakon wani aiki ko na tunani bazai bayyana ba sai bayan dogon tsoma baki. Ba za mu iya ganin abin da ke faruwa tsakanin tunani da aiki da sakamakon su ba, kamar yadda ba za mu iya ganin abin da ke faruwa a ƙasa tsakanin lokacin shuka da girbi ba; amma kowane kai a jikin mutum yana sanya dokarsa a matsayin makoma ta hanyar abin da yake tunani da abin da yake aikatawa, kodayake ba za ta iya sanin lokacin da take tsara dokar ba; kuma bai san daidai lokacin da takardar sayan magani za ta cika ba, a matsayin makoma, a halin yanzu ko kuma a rayuwa ta gaba a duniya.

Wata rana da rayuwa duka iri ɗaya suke; lokaci ne mai maimaitawa na ci gaba da rayuwa wanda mai aikatawa ke aiwatar da ƙaddarar sa kuma ya daidaita lissafin ɗan adam da rayuwa. Dare da mutuwa, sun yi daidai da juna: yayin da kuka zamewa don barin jikinku ya huta kuma ya yi barci, kuna fuskantar kwarewa mai kama da abin da kuke fuskanta lokacin da kuka bar jiki lokacin mutuwa. Mafarkinku na dare, ƙari, za a gwada shi da jihohin bayan mutuwa wanda kuke wucewa a kai a kai: duka biyun abubuwa ne na mai aikatawa; a cikin rayuwar ku duka kuna rayuwa akan tunaninku da ayyukanku, hankalin ku yana aiki a cikin yanayi, amma a cikin yanayin yanayi na ciki. Da dare lokacin bacci mai nauyi, lokacin da hankula basa aiki - yanayin mantuwa wanda babu wani abin tunawa a cikinsa – yayi dace da lokacin wofi wanda kake jira a bakin kofar duniyar zahiri har zuwa lokacin da ka haɗi tare da azancinka a cikin sabon jikin naman: jikin jariri ko jikin yara da aka sanya muku.

Lokacin da ka fara sabon rayuwa kana da hankali, kamar yadda a cikin haze. Kuna jin cewa kai wani abu ne mai mahimmanci. Wannan jin dadin kaina ko kuma kai kanka shine mai yiwuwa ne ainihin abin da kake da hankali ga wani lokaci mai tsawo. Duk wani abu mai ban mamaki ne. Kwanan lokaci ana damuwa da ku, watakila ma da damuwa, ta hanyar jikinku na sabuwar al'ada da kewaye da ba a sani ba. Amma yayin da kake koyon yadda zaka yi aiki da jikin ka kuma yi amfani da hankalinka ka yi hankali don gane kanka da shi. Bugu da ƙari, an horar da ku daga wasu mutane don jin cewa jikin ku ne; An sanya ku don jin cewa kai jikin ne.

Sabili da haka, yayin da kake karuwa sosai a ƙarƙashin ikon jikinka, zaku zama ƙasa da rashin fahimtar cewa kai wani abu ne daga jikin da kake zaune. Kuma yayin da kuka tsufa daga ƙuruciyarku za ku rasa hannu tare da kusan dukkanin abin da bazai iya fahimta ba, ko zaku iya ganewa ta hankalin hankula; za a yi maka kurkuku a hankali a cikin jiki ta duniya, da sani kawai na abin mamaki, da ruɗi. A karkashin wadannan yanayi dole ne ku zama abin asirin rayuwa har abada.

Babban asiri shine ainihin Zatin ka - wanda yake mafi girman Kai wanda baya cikin jikinka; ba a cikin wannan duniyar haihuwa da mutuwa ba; amma wanda, sane da rashin mutuwa a cikin mulkin dawwama, yana kasancewa tare da kai a duk tsawon rayuwar ku, ta hanyar duk abubuwan da kuka shiga na bacci da mutuwa.

Neman mutum na tsawon rayuwa don neman abin da zai gamsar da shi a zahiri shine neman ainihin Sanin kansa; ainihi, zatin kai da kuma I-ness, wanda kowane ɗayansu yana sane da hankali, kuma yake ji da sha'awar sani. Saboda haka za a gano ainihin Kai kamar ilimin kai ne, ainihin burin da ba a san shi ba na neman ɗan adam. Dawwama ce, kammalawa, cikawa, wanda aka nema amma ba'a samu cikin alaƙar ɗan adam da ƙoƙari ba. Bugu da ari, Hakikanin Kai shi ne mashawarci da alƙali na yau da kullun wanda ke magana a cikin zuciya kamar lamiri da wajibi, azaman gaskiya da hankali, kamar doka da adalci - ba tare da mutum ba zai zama ɗan dabba kawai.

Akwai irin wannan Kai. Yana da na Triune Kai, a cikin wannan littafi da ake kira saboda shi ɗayan ɗaya ne wanda ba shi da wata hanya ta mutum guda uku: na ɓangare na ilmi, ɓangaren mai tunani, da kuma wani ɓangare mai aiki. Sai kawai wani ɓangare na ɓangare na ɓangare zai iya shigar da jikin dabba kuma ya sanya jikin mutum. Abin da ya haɗa da wani ɓangare shi ne abin da ke nan ya kira mai aikata-in-the-body. A cikin kowane ɗan adam wanda yake tare da shi shi ne wani ɓangare wanda ba zai iya raba shi ba daga kansa na Triune Self, wanda yake shi ne ɗayan ɗayan tsararraki tsakanin sauran Selles Selves. Dukkan masu tunani da sifofin kowannensu suna cikin Dama, Maɗaukaki na Tabbatacciya, wanda ke cike da wannan duniya na haihuwa da mutuwa da lokaci. Mai aikatawa a cikin jiki yana sarrafawa ta hanyoyi da jiki; sabili da haka bazai iya fahimtar gaskiyar mai tunani da kuma sanannun ɓangarori na Triune Self ba. Ya rasa su; abubuwan da ke tattare da hankulan suna makantar da shi, ƙuƙwalwar jiki ta riƙe ta. Ba ya ga bayan siffofin da ya dace; Yana jin tsoro don yantar da kanta daga jiki, kuma ya tsaya shi kadai. Lokacin da mai yin aiki ya tabbatar da kanta da kuma shirye ya kawar da ƙazantattun ra'ayoyi, ma'abuta tunani da sanannun suna shirye su ba shi Haske a kan hanya zuwa sanin kai. Amma mai haɗin aiki ne don bincika mai tunani da kuma masaniya a waje. Gaskiya, ko Gaskiya na ainihi, ko da yaushe wani abu ne mai ban mamaki ga tunanin mutane a kowace wayewar.

Plato, mai yiwuwa mafi shahara da wakilci na masana falsafa na Girka, an yi amfani da shi a matsayin ƙa'idodi ga mabiyansa a makarantar falsafar sa, Makarantar: “Sanin kanka” –gnothi seauton. Daga rubuce-rubucensa zai bayyana cewa yana da fahimtar ainihin Kai, duk da cewa babu ɗayan kalmomin da yayi amfani da su da aka fassara su cikin Ingilishi a matsayin wani abu da ya fi dacewa da “ruhi”. Plato yayi amfani da hanyar bincike game da gano ainihin Haƙiƙa. Akwai fasaha mai kyau a cikin amfani da halayensa; a cikin samar da tasirinsa na ban mamaki. Hanyar sa ta yare tana da sauki kuma mai zurfin gaske. Mai karatun malalacin tunani, wanda ya fi son nishaɗar da koya, zai iya tunanin Plato mai wahala. Babu shakka hanyar yarensa ita ce horar da hankali, da iya bin tafarkin tunani, da rashin mantawa da tambayoyi da amsoshi a tattaunawar; wani kuma ba zai iya yin hukunci game da ƙaddarar da aka cimma a cikin mahawara ba. Tabbas, Plato baiyi niyyar gabatar da mai koyo da tarin ilimi ba. Wataƙila ya yi niyyar ladabtar da hankali ne a cikin tunani, ta yadda tunanin mutum ya sami wayewa kuma ya kai ga sanin batunsa. Wannan, hanyar Socratic, tsari ne na yare na tambayoyi da amsoshi wadanda idan aka bi su tabbas zasu taimaki mutum ya koyi yadda ake tunani; kuma a cikin horar da hankali don yin tunani mai kyau Plato ya yi fiye da kowane malami. Amma babu wani rubutu da ya zo mana wanda a ciki yake fadin abin da tunani yake, ko abin da hankali yake; ko menene Hakikanin Kai, ko hanyar sanin sa. Dole ne mutum ya kara dubawa.

An taƙaita tsohuwar koyarwar Indiya a cikin sanarwa mai faɗi: “Wanene kai” (tat tvam asi). Koyarwar ba ta bayyana ba, duk da haka, menene "wancan" shine ko menene "kai"; ko ta wacce hanya ake danganta “wancan” da “kai”, ko yadda za'a gano su. Amma duk da haka idan waɗannan kalmomin suna da ma'ana ya kamata a bayyana su ta hanyar abin fahimta. Abinda ke cikin duk falsafar Indiya – don ɗaukar cikakken ra'ayi game da manyan makarantu – da alama a cikin mutum akwai wani abin da ba ya mutuwa wanda yake kuma koyaushe ya kasance wani ɓangare ne na wani abu mai haɗari ko na duniya, kamar digon teku. ruwa wani bangare ne na tekun, ko kuma yadda tartsatsin wuta yake daya da harshen wuta wanda a ciki yake da asali da kuma kasancewarsa; kuma, a ci gaba, cewa wannan mutumin wani abu, wannan mai aikatawa ne –ko, kamar yadda ake kira a manyan makarantu, atman, ko purusha, - an raba shi da duniya wani abu ne kawai ta hanyar mayafin hankali, maya, wanda yana sa mai aikatawa a cikin mutum yayi tunanin kansa daban da kuma ɗayan mutum; alhali kuwa, malamai sun bayyana, babu wani mutum daban ban da babban abin duniya, wanda ake kira Brahman.

Koyarwar ita ce, gabaɗaya, cewa gutsuttsura da ke cikin Brahman na duniya duka suna ƙarƙashin kasancewar ɗan adam ne da kuma wahala mai haɗuwa, ba tare da sanin asalinsu da Brahman na duniya ba; an haɗa shi da dabaran haihuwa da mutuwa da sake sakewa a cikin yanayi, har sai, bayan tsawon shekaru, dukkanin gutsutsure a hankali za a sake haɗuwa da su a cikin Brahman na duniya. Ba a bayyana dalilin ko larurar ko sha'awar Brahman ta wannan hanyar mai wahala da raɗaɗi kamar gutsutsura ko ɗigo ba. Ba a kuma nuna yadda Brahman na duniya cikakke yake ko kuma zai iya cin gajiyar sa ba; ko kuma yadda wani ɓangarenta ya sami riba; ko yadda ake amfani da yanayi. Dukan rayuwar mutum zai zama jarabawa ce mara amfani ba tare da dalili ko dalili ba.

Koyaya, ana nuna wata hanya wacce mutum mai ƙwarewa da kyau, ke neman “keɓewa,” ko “yantar” daga kangin tunani na halin yanzu, na iya gwargwadon ƙarfin hali ya janye daga taro, ko yaudarar yanayi, kuma ya ci gaba gaba ɗaya tsere daga yanayi. 'Yanci ya kamata a samu, ana cewa, ta hanyar aikin yoga; domin ta hanyar yoga, ana cewa, tunani na iya zama mai ladabi ta yadda atman, tsarkakakke-mai aikatawa –ya koya dannewa ko halakar da abinda yake ji da sha'awa, kuma ya watsar da yaudarar hankalin da tunaninta ya dame; don haka ana 'yanta shi daga wajibcin ci gaba da kasancewar mutum, daga baya ya sake zama cikin Brahman na duniya.

A cikin wannan duka akwai alamun gaskiya, sabili da haka suna da kyau ƙwarai. Yogi hakika yana koyon sarrafa jikinsa da kuma horar da yadda yake ji da sha'awa. Yana iya koyon sarrafa hankalinsa har zuwa inda zai iya, yadda yake so, ya kasance yana sane da yanayin al'amuran cikin gida ga wadanda hankulan mutane basu fahimta ba, kuma ta haka ne za'a bashi damar ganowa da kuma sanin kasashe a yanayi wadanda suke asirai ga mafi yawan mutane. Zai yiwu, ya ci gaba, ya sami babban matsayi na iko akan wasu halayen yanayi. Duk waɗannan babu shakka sun bambanta mutum daga babban taron masu aikata rashin tarbiyya. Amma kodayake tsarin yoga yana nufin “yantar,” ko “keɓe shi,” ɗauke da kai daga yaudarar hankula, da alama a bayyane yake cewa a zahiri baya taɓa jagorantar mutum bayan iyakokin yanayi. Wannan a fili saboda rashin fahimta game da hankali.

Zuciyar da ake horarwa a yoga shine tunanin hankali, hankali. Wannan kayan aiki na musamman ne na mai aiki da aka bayyana a cikin shafuka masu zuwa kamar yadda tunanin jiki yake, a nan ya bambanta daga wasu zukatansu guda biyu kafin a rarraba da su: hankalinsu don jin da sha'awar mai aikatawa. Zuciyar jiki shine kawai hanyar da wanda ke aiki da shi zai iya aiki ta hankalinsa. Ayyukan tunani na jiki yana iyakancewa ga hankula, sabili da haka tsananin yanayin. Ta wurinsa ne mutum ya san sararin samaniya a cikin abin mamaki shine kawai: duniya na lokaci, na yaudara. Saboda haka, ko da yake almajiri yana ƙarfafa hikimarsa, yana da lokaci guda yana nuna cewa yana ci gaba da dogara ga hankalinsa, har yanzu yana cikin jiki, ba a warware shi daga wajibi na ci gaba da wanzuwar jikin mutum ba. A takaice dai, duk da haka mai kyau mai aiki zai iya kasancewa mai aiki na na'ura na jiki, ba zai iya raba ko kuma ya kubutar da kansa daga dabi'ar ba, ba zai iya samun ilimin kansa ba ko na ainihin Kai, ta hanyar tunani tare da tunaninsa kawai; don irin waɗannan batutuwa sun kasance masu asiri ne ga hankali, kuma za'a iya fahimta ta hanyar aiki mai kyau da aka tsara tare da hankalin jiki da hankalin ji da sha'awar.

Da alama ba a ɗauki tunanin ji da sha'awa cikin tsarin tunanin Gabas ba. Ana iya samun shaidar wannan a cikin littattafai huɗu na Patanjali's Yoga Aphorisms, da kuma a cikin sharhi daban-daban kan wannan tsohuwar aikin. Patanjali tabbas mai martaba ne kuma wakilin falsafan Indiya. Rubuce-rubucensa suna da zurfin gaske. Amma ga alama mai yiwuwa ne cewa koyarwarsa ta gaskiya ta ɓace ko an ɓoye ta; saboda wayayyun suttura masu ɗauke da sunansa zai zama abin takaici ko mawuyacin dalilin ainihin abin da ake son su yi. Yaya irin wannan rikice-rikicen zai iya ci gaba ba tare da tambaya ba a cikin ƙarni da yawa za a bayyana shi ne kawai ta hanyar abin da aka gabatar a cikin wannan da kuma surori na gaba game da ji da sha'awar mutum.

Koyarwar Gabas, kamar sauran falsafanci, yana damuwa da sirrin sane kai a cikin jikin mutum, da kuma asirin alaƙar da ke tsakanin wannan zatin da jikinsa, da yanayi, da kuma duniya gabaɗaya. Amma malaman Indiya ba sa nuna cewa sun san abin da wannan mai hankali - atman, purusha, mai aikatawa – yake, kamar yadda aka banbanta da yanayi: ba a nuna bambanci tsakanin mai-shiga-jiki da jiki. wanda yake na dabi'a. Rashin ganin ko nuna wannan bambanci a bayyane yake saboda rashin fahimta ta duniya ko rashin fahimtar ji da sha'awa. Wajibi ne a bayyana jin da sha'awa a wannan lokacin.

Yin la'akari da jin dadi da sha'awar gabatar da ɗayan manyan batutuwan da suka fi muhimmanci a cikin wannan littafi. Babu muhimmancin gaske da darajarta. Yin hankali da amfani da jin dadin zuciya da sha'awar na iya nufi da juyawa cikin ci gaba na mutum da na Humanity; zai iya yantar da masu aikata tunanin ƙarya, gaskatawar karya, makasudin ƙarya, wanda suka sa kansu cikin duhu. Yana karyata gaskatawar ƙarya wanda ya dade daɗewa; wani bangaskiya da yake yanzu ya kasance mai zurfi sosai a cikin tunanin mutane wanda babu shakka babu wanda ya yi la'akari da tambayar shi.

Wannan ita ce: Kowa an koya masa ya yi imani da cewa azancin jiki guda biyar ne, kuma wannan ji yana ɗaya daga cikin azanci. Gabobin, kamar yadda aka fada a cikin wannan littafin, sassan yanayi ne, halittu masu rai, suna sane da ayyukansu amma basu da hankali. Hanyoyi guda huɗu ne kawai: gani, ji, dandano, da ƙamshi; kuma ga kowacce ma'ana akwai gabbai na musamman; amma babu wata kwayar halitta ta musamman don ji saboda ji - ko da yake yana ji ta jiki - ba na jiki bane, ba na ɗabi'a ba. Yana da ɗayan fuskoki biyu na mai aikatawa. Dabbobi ma suna da ji da sha'awa, amma dabbobi canje-canje ne daga mutum, kamar yadda bayani ya gabata daga baya.

Haka ma dole ne a ce da sha'awar, da sauran bangare na mai aikatawa. Dole ne a yi la'akari da kullun da kuma sha'awar tare, domin ba za a raba su ba; ba za a iya zama ba tare da sauran; suna kama da sandunan biyu na lantarki, bangarori biyu na tsabar kudin. Saboda haka wannan littafi yana amfani da kalmar magana: jin dadi-da-sha'awar.

Jin dadi-da-sha'awar mai aikatawa shine ikon da ke tattare da dabi'a da dabi'unsu. Yana cikin cikin makamashi mai mahimmanci wanda yake ko'ina a duniya; ba tare da rai ba zai ƙare. Jin dadi-da-sha'awar shine fasaha marar tushe da marar iyaka ta hanyar abin da aka gane, ɗaukar ciki, kafa, fitar, da sarrafawa, ko ta hanyar ƙungiyar masu aikatawa cikin jikin mutum ko kuma na wadanda ke cikin Gwamnatin duniya, ko daga cikin manyan hikimar. Jin daɗi-da-sha'awar yana cikin dukkan ayyukan da ke da hankali.

A jikin mutum, jin-da-sha'awa shine ikon sani wanda ke aiki da wannan na'urar ɗabi'ar mutum. Babu ɗayan huɗu masu azanci-ji. Jin, ɓangaren aiki na mai aikatawa, shine a cikin jiki wanda yake ji, wanda yake jin jiki da kuma jin abubuwan da ake watsawa zuwa ga jiki ta hankula huɗu, azaman abin ji. Bugu da ari, yana iya a cikin digiri daban-daban ya hango abubuwan birgewa, kamar yanayi, yanayi, hangen nesa; tana iya jin abin da ke daidai da abin da ba daidai ba, kuma tana iya jin gargaɗin lamiri. Sha'awa, yanayin aiki, shine ikon sani wanda ke motsa jiki don cikar manufar mai aikatawa. Mai yi yana aiki lokaci guda a duka bangarorin biyu: saboda haka kowane buri yakan taso ne daga ji, kuma kowane jin yana haifar da sha'awa.

Za kuyi wani muhimmin mataki akan hanyar sanin ilimin jiki cikin jikin ku lokacin da kuke tunanin kanku kamar yadda hankali yake nunawa ta hanyar tsarin jin dadin ku, wanda ya bambanta daga jikin da kuke ji, kuma a lokaci guda kamar yadda yake da hankali na sha'awar jinin jininka, duk da haka wanda ba jini bane. Jin zuciya-da-sha'awar ya hada da hanyoyi hudu. Rashin fahimtar wurin da aikin jin dadi da sha'awar shine ma'anar tashi daga imani wanda shekaru masu yawa suka haifar da masu aikatawa a cikin 'yan Adam suyi tunanin kansu kawai kamar yadda mutane suke. Tare da fahimtar fahimtar jin dadi da sha'awar mutum, ilimin falsafar Indiya za a iya ci gaba da cike da sabon godiya.

Koyarwar Gabas ta fahimci gaskiyar cewa don samun ilimin sanin kai a cikin jiki, dole ne mutum ya sami 'yanci daga yaudarar hankula, da kuma tunanin ƙarya da aikin da ke haifar da gazawar sarrafa tunanin mutum da sha'awarsa . Amma ba ya wuce tunanin mutane na duniya cewa ji yana ɗaya daga cikin abubuwan jin jiki. Akasin haka, malamai sun bayyana cewa taɓawa ko ji shine ma'ana ta biyar; wannan sha'awar ma na jiki ne; kuma cewa duka ji da sha'awa abubuwa ne na halitta a jiki. Dangane da wannan tunanin ana jayayya cewa purusha, ko atman –abon mai aikatawa, jin-da-so-dole ne ya danne ji, kuma dole ne ya lalata, “kashe,” sha'awar.

Bisa ga abin da aka nuna a nan game da jin dadi da son zuciya, zai zama kamar yadda koyarwar gabas ke ba da shawara ga yiwuwar. Mutum marar lalacewa cikin jiki ba zai iya hallaka kanta ba. Idan yana yiwuwa mutum ya cigaba da rayuwa ba tare da jin dadi ba, jiki zai zama wani motsi ne kawai.

Baya ga rashin fahimtarsu na jin-da-sha'awar da malaman Indiya ke bayarwa ba shaidar samun ilimi ko fahimtar ofabi'ar Triaya. A cikin bayanin da ba a bayyana ba: "kai ne wancan," dole ne a nuna cewa "kai" wanda ake magana da shi atman ne, tsarkakakke ne - mutum ya ƙunshi kansa; kuma cewa "wancan" wanda aka gano "kai" shine shine kai na duniya, Brahman. Babu wani bambanci tsakanin mai yi da jikinsa; haka kuma akwai gazawar da ta dace don rarrabe tsakanin Brahman na duniya da yanayin duniya. Ta hanyar koyaswar Brahman na duniya a matsayin tushe da karshen duk wasu kebantattun kawuna, miliyoyin masu aikatawa sun kasance cikin rashin sanin ainihin Kansu; kuma haka ma sun yi tsammanin, har ma suna so, su rasa a cikin Brahman na duniya wanda shine mafi kyawun abin da kowa zai iya samu: ainihin ainihin mutum, ɗayan mutum mai girman Kai, a tsakanin sauran mutane da ba su da rai.

Kodayake yake bayyana cewa falsafancin Gabas na dage kiyaye mutumin da yake haɗe da dabi'a, kuma a cikin rashin sani game da ainihin Kai, ba daidai ba ne kuma bazai yiwu ba cewa waɗannan koyarwar zasu iya kasancewa cikin jahilci; cewa za su iya kasancewa tare da manufar kiyaye mutane daga gaskiya, don haka a karkashin biyayya. Maimakon haka, yana da wuya cewa siffofin da suke ciki yanzu, ko da yaushe sun kasance, su ne kawai ƙananan bayanan wani tsarin tsofaffi wanda ya fito daga wayewar wayewa ya ɓace kuma kusan manta: koyarwar da ta kasance mai haske; wanda ake ganewa a hankali da jin dadi da son zuciyarsa a matsayin mai yin rayuwa a ciki; wanda ya nuna wa mai yin hanyar sanin ainihin kansa. Tsarin al'ada na siffofin da aka samo yana nuna irin wannan yiwuwa; da kuma cewa a cikin shekarun da suka wuce koyarwar asali ta ba da izini ga koyarwar ƙwararrun Brahman na duniya da ka'idodin da ba su dace ba wanda zai kawar da ƙauna da son zuciyarsa a matsayin abin ƙyama.

Akwai wata taska da ba a ɓoye ta gaba ɗaya ba: The Bhagavad Gita, mafi tsada a cikin kayan adon Indiya. Lu'ulu'u ne na Indiya fiye da farashi. Gaskiyar da Krishna ta ba Arjuna suna da ɗaukaka, kyakkyawa, kuma madawwami. Amma lokacin tarihi mai nisa wanda aka tsara wasan kwaikwayon da shigarsa, da kuma dadaddun koyarwar Vediki wadanda a ciki aka lullube da gaskiyarta, hakan yasa ya zama da wahala garemu mu iya fahimtar abin da haruffan Krishna da Arjuna suke; yadda suke da dangantaka da juna; menene ofishin kowane ga juna, a ciki ko daga jiki. Koyarwar a cikin waɗannan layukan da aka girmama da gaskiya suna da ma'ana, kuma yana iya zama da ƙimar gaske. Amma an cakuɗa shi kuma an ruɗe shi ta ilimin tauhidi da koyarwar nassi har ma kusan mahimmancinsa ya ɓoye gaba ɗaya, kuma ƙimar sa ta ainihi ta ragu.

Dangane da rashin cikakkiyar fahimta a falsafar Gabas, da kuma gaskiyar cewa ya zama ya saba wa juna a matsayin jagora ga sanin kanku a cikin jiki da ainihin Mutum, tsohuwar koyarwar Indiya tana da alamar shakku kuma ba mai dogaro ba . Daya koma yamma.

Game da Kristanci: ainihin asalin da tarihin Kristanci ba kome ba ne. Litattafan wallafe-wallafe sun taso daga ƙarni na ƙoƙari don bayyana abin da koyarwar suke, ko kuma abin da aka fara nufin su. Tun daga farkon lokuta akwai koyarwar koyarwar da yawa; amma babu rubuce-rubucen da suka zo da ke nuna alamar abin da aka yi nufi da koyarwa a farkon.

Misalai da maganganun da ke cikin Linjila suna ba da shaidar girma, sauƙi, da gaskiya. Amma duk da haka hatta wadanda sabon sakon aka fara basu kamar basu fahimta ba. Littattafan kai tsaye ne, ba a nufin batarwa; amma a lokaci guda suna bayyana cewa akwai ma'ana ta ciki wacce ta kasance ga zababbu; wata boyayyar koyarwa da aka nufa ba domin kowa ba amma “wanda zai bada gaskiya.” Tabbas, littattafan suna cike da asirai; kuma dole ne a zaci cewa sun lulluɓe da koyarwar da sanannun initian ƙwararru suka sani. Uba, da, da Ruhu Mai Tsarki: wadannan asirai ne. Asirai, suma, Tsarkakakken Ciki ne da haihuwa da rayuwar Yesu; haka ma gicciyensa, mutuwarsa, da tashinsa daga matattu. Asiri, babu shakka, sama da jahannama ne, da kuma shaidan, da Mulkin Allah; don da alama kusan ana iya fahimtar waɗannan batutuwa dangane da azanci, maimakon alamomi. Bugu da ƙari, a cikin littattafan akwai kalmomi da kalmomi waɗanda a sarari ba za a ɗauka da su a zahiri ba, sai dai a cikin sihiri; wasu kuma a bayyane zasu iya samun mahimmancin kawai ga ƙungiyoyin da aka zaɓa. Bugu da ari, ba daidai ba ne a yi tunanin cewa misalai da mu'ujizai suna da alaƙa da gaskiyar zahiri. Asiri cikin – amma babu inda aka saukar da asirai. Menene duk wannan sirrin?

Babban dalilin Linjila shine a koyarda fahimta da rayuwa ta ciki; rayuwa ta ciki wacce zata sake halittar jikin mutum kuma ta rinjayi mutuwa, tare da mai da gangar jikin zuwa rai madawwami, jihar da aka ce ta faɗi –ya “faɗuwa” kasancewa “ainihin zunubin.” A wani lokaci tabbas ya kasance akwai tabbataccen tsarin koyarwa wanda zai bayyana daidai yadda mutum zaiyi rayuwa irin wannan rayuwar ta ciki: yadda mutum zai iya, ta yin hakan, ya shigo cikin sanin ainihin sa. Kasancewar irin wannan koyarwar a asirce ana ba da shawarar a rubuce rubucen kirista na farko ta hanyar nassoshi game da asirai da asirai. Bugu da ƙari, a bayyane yake cewa misalan misalai ne, kamanceceniya: labarai na gida da siffofin magana, yin aiki a matsayin abin hawa don isar da ba kawai misalai na ɗabi'a da koyarwar ɗabi'a ba, har ma da wasu gaskiyar ciki, madawwami a matsayin ɓangare na tabbataccen tsarin koyarwa. Koyaya, Linjila, kamar yadda suke a yau, basu da haɗin haɗi waɗanda za a buƙaci ƙirƙirar tsari; abin da ya sauko mana bai isa ba. Kuma, game da asirai waɗanda aka zaci an ɓoye irin waɗannan koyarwar, babu maɓallin sananne ko lambar da aka ba mu wanda za mu iya buɗewa ko bayyana su.

Babban mahimmin kuma mafi tabbataccen bayanin koyarwar farko da muka sani shine Paul. Kalmomin da ya yi amfani da su an yi su ne domin su bayyana ma'anar sa ga wadanda ake magana da su; amma yanzu ya kamata a fassara abubuwan da ya rubuta ta yadda ake amfani da su a yau. "Wasikar farko ta Bulus zuwa ga Korantiyawa," babi na goma sha biyar, ya yi ishara da kuma tunatar da wasu koyarwar; tabbatattun umarni game da rayuwar rayuwar ciki. Amma ya kamata a ɗauka cewa waɗancan koyarwar ko dai ba a ba da rubutattun rubuce-rubuce - wanda zai zama abin fahimta-ko kuma sun ɓace ko kuma an bar su daga rubuce-rubucen da suka zo. A duk al'amuran, "Hanya" ba a nuna su ba.

Me yasa gaskiyar da aka bayar a cikin asiri? Dalili yana iya kasancewa cewa dokokin zamani sun hana yaduwar sababbin koyaswa. Za a iya yanke hukuncin kisa ta hanyar koyarwar koyaswar koyaswa. Hakika, labarin shine Yesu ya sha wahala ta hanyar gicciye domin koyarwarsa na gaskiya da kuma hanyar da rayuwa.

Amma a yau, ana cewa, akwai 'yancin faɗar albarkacin baki: mutum na iya bayyana ba tare da tsoron mutuwa abin da mutum ya gaskata game da asirarin rayuwa ba. Abin da kowa ke tunani ko sani game da tsarin mulki da yadda jikin mutum yake aiki da kuma tunanin da yake zaune a ciki, gaskiya ko ra'ayin da mutum zai iya samu dangane da alaƙar da ke tsakanin mutum da ainihinta, da kuma game da hanyar ilimi – waɗannan basu buƙatar ɓoyewa ba, a yau, a cikin kalmomin sirrin da ke buƙatar maɓalli ko lambar don fahimtar su. A zamanin yau duk “alamu” da “makanta,” duk “asirai” da “ƙaddamarwa,” a cikin yaren sirri na musamman, ya kamata ya zama shaidar jahilci, girman kai, ko kuma mummunar kasuwanci.

Ba tare da kuskuren da rabuwa da rarrabuwa ba; ba tare da fassarori iri-iri da yawa na ka'idodin su ba, Kristanci ya yada zuwa ga dukan sassa na duniya. Zai yiwu fiye da kowane bangaskiya, koyarwarsa ta taimaka wajen canja duniya. Dole ne gaskiya a cikin koyarwar, duk da haka ana iya ɓoye su, wanda, kusan kusan shekaru dubu biyu, sun kai cikin zukatan mutane kuma suka tada Adam cikin su.
Gaskiya ta dindindin sun kasance a cikin Adam, a cikin 'yan Adam wanda shine dukkanin masu aikatawa cikin jikin mutum. Wadannan gaskiyar ba za a iya shafewa ba ko manta da su gaba daya. A cikin kowane zamani, a kowace falsafanci ko bangaskiya, gaskiyar zasu bayyana kuma su sake dawowa, duk abin da suka canza.

Wani nau'i wanda aka jefa wasu daga cikin waɗannan gaskiyar shine Freemasonry. Umurnin Masonic ya tsufa kamar yadda 'yan Adam suke yi. Tana da karantarwa masu darajar gaske; mafi girma, a zahiri, fiye da waɗanda Masons ɗin da ke kula da su suke yabawa. Umurnin ya kiyaye tsoffin bayanai masu tsada game da ginin madawwami jiki ga wanda ya kasance da kansa mara mutuwa. Babban wasan kwaikwayon sirrinta yana damuwa da sake ginin haikalin da aka rusa. Wannan yana da mahimmanci. Haikali alama ce ta jikin mutum wanda dole ne mutum ya sake gina shi, ya sake halitta, ya zama cikin jiki wanda zai kasance har abada, madawwami; jikin da zai zama matattarar dacewa ga mai aikatawa mara sani. “Kalmar” da “ɓace” ita ce mai aikatawa, ta ɓace a cikin jikinta - rusasshen haikalin da ya taɓa zama; amma wanda zai sami kansa yayin da jiki ya sake sabuntawa kuma mai aikatawa yayi iko da shi.

Wannan littafin ya kawo muku karin haske, karin haske kan tunanin ku; Haske don nemo “Hanya” ta rayuwa. Hasken da ya kawo, ba haske ba ne na yanayi; sabon Haske ne; sabo, saboda, kodayake ya kasance tare da ku, ba ku san shi ba. A cikin waɗannan shafukan an kira shi Haske mai sani a ciki; Haske ne wanda zai iya nuna maka abubuwa yadda suke, Hasken hankali ne wanda kake da dangantaka da shi. Saboda kasancewar wannan Hasken ne yasa kuke iya tunani a cikin ƙirƙirar tunani; tunani don ɗaure ku da abubuwa na halitta, ko don kuɓutar da ku daga abubuwa na halitta, kamar yadda kuka zaɓa kuma za ku so. Hakikanin tunani shine tsayuwa da sanya hankali akan Haske mai Hankali a cikin batun tunani. Ta hanyar tunaninka ka sanya makomarka. Dama tunani hanyace ta ilimin kanka. Abin da zai iya nuna maka hanya, kuma wanda zai iya jagorantarka a kan hanya, shine Hasken hankali, Haske mai hankali a ciki. A babi na gaba an fada yadda yakamata ayi amfani da wannan Hasken domin samun karin Haske.

Littafin ya nuna cewa tunani ne ainihin abubuwa, hakikanin halittu. Abinda ya halicci mutum kawai shine tunaninsa. Littafin yana nuna matakai na tunanin mutum wanda aka halicci tunani; da kuma cewa tunani da yawa sun fi tsayuwa fiye da jiki ko kwakwalwa ta hanyar da aka halicce su. Yana nuna cewa tunanin mutum yana zaton mai yiwuwa, samfurori mai launi, zane-zane, samfurori daga abin da yake gina abubuwa masu kayatarwa wanda ya canza dabi'a, kuma ya sanya abin da ake kira tafarkin rayuwa da wayewa. Tambayoyi shine ra'ayoyi ko siffofin da kuma abin da aka gina da kuma kiyaye su. Littafin ya bayyana yadda tunanin tunanin mutum ba shi da girma kamar yadda ayyukan da abubuwa da abubuwan da ke faruwa a kan mutum da kuma rayuwa ta kowa, samar da makomarsa ta hanyar rayuwa bayan rayuwa a duniya. Amma kuma ya nuna yadda mutum zai iya yin tunani ba tare da samar da tunani ba, don haka ya kula da nasa makomarsa.

Maganar tunani kamar yadda ake amfani da shi ita ce kalmar da aka haɗa baki daya da aka sanya don amfani da kowane irin tunani, ba tare da la'akari ba. An yi la'akari da cewa mutum yana da tunani ɗaya. Gaskiya abubuwa uku daban daban, wato, hanyoyi don tunani tare da Conscious Light, ana amfani dashi da mai aiki. Wadannan, waɗanda aka ambata a baya, sune: tunani na jiki, tunani da tunani. Zuciya shine aiki na hankali-kwayoyin halitta. Sabili da haka hankali baya aiki ba tare da wani mai aiki ba. Ayyukan kowane] aya daga cikin hankulansu na dogara ne akan irin abinda ake bukata da kuma sha'awar, mai aikatawa.

Zuciyar jiki shine abin da ake magana da shi a matsayin tunani, ko hankali. Wannan aiki ne na jin dadin jiki da kuma marmarinsa kamar yadda ya zama mai haɓaka ta jiki, a matsayin mai aiki na na'ura na jikin mutum, saboda haka an kira ta jiki. Abin sani ne kawai wanda aka tsara kuma wannan aiki a lokaci tare da kuma ta hankalin jikin. Ta haka ne kayan aiki ta hanyar abin da mai aikatawa yake saninsa kuma zai iya aiki a cikin ciki da kuma ta hanyar yanayin duniya.

Zuciyar zuciya da tunani-sha'awa shine aiki na ji da sha'awar ba tare da la'akari ko a dangane da duniya ba. Wadannan zukatansu guda biyu suna kusa da su cikin jiki da kuma sarrafa su ta jiki. Saboda haka kusan dukkanin tunanin mutum yayi daidai da tunanin tunani na jiki, wanda ke danganta mai aiki ga dabi'a kuma ya hana tunanin kansa a matsayin wani abu dabam daga jiki.

Abin da ake kira yau da kwakwalwa ba kimiyya bane. Tunanin zamani ya riga an bayyana matsayin binciken mutum. Wannan dole ne a ɗauka don nufin cewa bincike ne akan abubuwa da abubuwa masu karfi da abubuwan da ke tattare da hankalin mutum, da kuma mayar da martani ga tsarin mutum don bayyanar da aka samu. Amma wannan ba ilimin kimiyya ba ne.

Ba za a iya kasancewa kowane irin tunani a matsayin kimiyya ba, sai dai akwai fahimtar abin da psyche yake, da abin da hankali yake; da kuma fahimtar matakai na tunani, yadda tunanin yake aiki, da kuma abubuwan da ya haifar da sakamakonsa. Masanan kimiyya sun yarda cewa basu san abin da waɗannan abubuwa suke ba. Kafin ilimin kimiyya zai iya zama kimiyya na hakika dole ne a fahimci yadda ake aiki da hankulan mutane uku. Wannan shine tushen da za'a iya bunkasa kimiyya ta gaskiya da tunanin dan Adam. A cikin wadannan shafukan an nuna mana yadda ake ji da sha'awar kai tsaye ga jima'i, yana bayyana cewa a cikin mutum wanda yake jin dadin shi yana sha'awar sha'awar hakan kuma a cikin wata mace mai sha'awar sha'awa yana cike da ji; da kuma cewa a cikin kowane mutum aikin da yanzu yake da hankali ya fi dacewa da ita ko ɗaya daga cikin wadannan, bisa ga jima'i na jikin da suke aiki; kuma an nuna, kara da cewa, dukkanin zumuncin bil-adama suna dogara ne akan aikin jiki da maza a cikin dangantakar su.

Masana ilimin halin dan Adam na zamani sun gwammace su yi amfani da kalmar kurwa, duk da cewa an yi amfani da ita gaba ɗaya a cikin harshen Turanci tsawon ƙarni da yawa. Dalilin haka shi ne cewa duk abin da aka faɗa game da abin da rai yake ko abin da take yi, ko kuma manufar da take aiki, ya zama ba a bayyana ba, da shakku da rikicewa, don ba da izinin nazarin kimiyya game da batun. Madadin haka, masana ilimin halayyar dan adam sun dauki batun abin binciken su inji na dabbobin mutum da halayyar sa. Da daɗewa mutane sun fahimta kuma sun yarda da shi, duk da haka, cewa mutum ya ƙunshi “jiki, rai, da ruhu.” Babu wanda yayi shakkar cewa jikin wata kwayar halittar dabbobi ce; amma game da ruhu da ruhu akwai rashin tabbas da yawa. A kan waɗannan batutuwa masu mahimmanci wannan littafin a bayyane yake.

Littafin ya nuna cewa rayayyen mai gaskiya ne na zahiri kuma a zahiri. Ya nuna cewa manufarta da aikinta suna da mahimmancin gaske a cikin tsarin duniya, kuma ba za a iya rusa shi ba. An bayyana cewa abin da ake kira ruhu yanki ne na ɗabi’a –sashi, ƙaƙƙarfan abu; kuma cewa wannan mahaukaci amma mara hankali shine mafi girman ci gaban dukkanin sassan halittu a cikin tsarin jiki: shine babban sashi na farko a cikin kungiyar jiki, bayan yaci gaba zuwa wannan aikin bayan doguwar koyan aiki a cikin ƙananan ayyuka marasa ƙaranci yanayi. Kasancewar haka ne jimillar dukkanin dokokin yanayi, wannan rukunin ya cancanci yin aiki a matsayin babban manajan sarrafa kai tsaye ta hanyar sarrafa jikin mutum; saboda haka tana hidimar mai aikatawa mara mutuwa ta cikin dukkan abubuwan da yake rayuwa ta lokaci-lokaci tana gina sabon jiki na jiki don mai aikatawa ya shigo ciki, da kuma kiyayewa da kuma gyara jikin har tsawon lokacin da ƙaddarar mai aikatawa ke buƙata, kamar yadda mai ƙaddara ya ƙaddara. tunani.

Ana kiran wannan siginar siffar numfashi. Halin aiki na numfashin jiki shine numfashi; numfashi shine rai, ruhu, jiki; shi ya shafi dukan tsari. Wani bangare na nauyin numfashi, sashi marar tushe, shine tsari ko samfurin, alamar, ƙirar, wadda aka tsara tsarin jiki ta jiki, ta hanyar aikin numfashi. Ta haka ne bangarorin biyu na siffar numfashi suna wakiltar rayuwa da tsari, ta hanyar wanzuwar tsari.

Saboda haka bayanin da mutum ya ƙunshi jiki, rai, da kuma ruhu na iya fahimta a matsayin ma'anar cewa jikin jiki ya hada da babban abu; cewa ruhu shine rayuwar jikin, numfashin rai, numfashin rai; kuma ruhun shine nau'in ciki, samfurin da ba shi da lalacewa, na tsarin da ake gani; kuma ta haka ne rayayyen rai shine siffar numfashi na har abada wanda yake siffar, yana kula da, gyarewa, kuma sake sake jikin mutum.

Nauyin numfashi, a wasu nau'i na aikinsa, ya haɗa da abin da tunanin tunanin mutum ya lalata tunanin mutum, da kuma rashin fahimta. Yana kula da tsarin jin dadin rayuwa. A cikin wannan aikin yana aiki bisa ga ra'ayoyin da ya karɓa daga yanayi. Har ila yau yana ɗaukar motsin jiki na son rai, kamar yadda aka tsara ta tunanin mai aiki a cikin jiki. Sabili da haka yana aiki a matsayin mai tamani a tsakanin yanayin da zama marar rai a jiki; wani mai sarrafa kanta yana maida martani game da tasirin abubuwa da halayen yanayi, da kuma tunanin mai aikatawa.

Jikinka a zahiri sakamakon tunaninka ne. Duk abin da zai iya nunawa na lafiya ko cuta, kuna yin hakan ta hanyar tunaninku da jin ku da sha'awar ku. Jikinku na yanzu bayyananne ne na ruhun ku mara lalacewa, sigar numfashin ku; saboda haka wariyar da tunanin rayuwar mutane da yawa. Rikodin bayyane ne na tunaninku da ayyukanku azaman mai aikatawa, har zuwa yanzu. A cikin wannan gaskiyar akwai ƙwayoyin cuta na cikakkewar jiki da rashin mutuwa.

Babu wani abu mai ban mamaki a yau a cikin ra'ayin cewa mutum zai sami rai marar mutuwa a wata rana; cewa zai sake dawowa daga matsayinsa na cikakke daga abin da ya fadi a baya. Irin wannan koyarwa a cikin nau'o'in nau'i daban-daban ya kasance a halin yanzu a yammacin kusan shekaru dubu biyu. A wancan lokaci ya yada a duniya domin biliyoyin miliyoyin masu aikatawa, waɗanda suka sake kasancewa a duniya ta hanyar ƙarni, an kawo su cikin sake komawa tare da ra'ayin a matsayin gaskiyar fahimta. Kodayake har yanzu ba a fahimce shi ba, kuma har yanzu ba a fahimta ba; ko da yake an gurbata don jin daɗi da sha'awar mutane daban-daban; kuma ko da yake ana iya ɗauka a yau yau da kullum ba tare da nuna bambanci ba, rashin fahimta, ko jin tsoro, ra'ayin shine wani ɓangare na tunani na yau da kullum na ɗan adam, sabili da haka yana da kyau don yin la'akari.

Wasu maganganu a cikin wannan littafi, duk da haka, za su yi mamaki, har ma da dama, har sai an ba da cikakken tunani. Alal misali: ra'ayin cewa jiki na jiki zai iya zama marar mutuwa, har abada; za a iya sake farfadowa da sake mayar da su a matsayin cikakke da kuma rai na har abada wanda mai aikatawa ya dade shi ya fadi; kuma, ƙari, ra'ayin cewa wannan yanayin kammalawa da rai na har abada za a samu, ba bayan mutuwa ba, ba a cikin wani mummunan yanayi ba, amma a cikin jiki yayin da mutum yana da rai. Wannan na iya zama abin mamaki sosai, amma idan aka bincika hankali ba zai zama ba daidai ba.

Menene m shine jiki jiki na mutum dole ne ya mutu; har yanzu mafi kuskure shine tunanin cewa kawai ta hanyar mutuwa ne wanda zai rayu har abada. Masana kimiyya sunyi nuni da cewa babu wani dalili da ya sa ba a cigaba da rayuwar jikin ba har abada, ko da yake ba su bayar da shawarar yadda za'a iya cimma wannan ba. Babu shakka, jikin mutum ya kasance ƙarƙashin mutuwa; amma sun mutu ne kawai saboda babu wani ƙoƙarin da ya dace don sake gina su. A cikin wannan littafi, a cikin babi mai suna Great Way, an bayyana yadda za a sake farfado da jiki, za'a iya dawo da shi a matsayin cikakke kuma za'a zama haikali don cikakke ɗayan kai.

Ilimin jima'i wani sirri ne wanda dole ne mutum ya warware shi. Ya kamata ya zama albarka. Madadin haka, mutum yakan sanya shi makiyinsa, shaidansa, wanda koyaushe yana tare da shi kuma ba zai iya kubuta daga gare shi ba. Wannan littafin yana nuna yadda, ta hanyar tunani, don amfani da shi azaman babban iko don alherin abin da ya kamata; da kuma yadda ta hanyar fahimta da kamun kai don sabunta halittar jiki da cimma burikan mutum da akidojinsa na ci gaba har abada.

Kowane ɗan adam asiri biyu ne: sirrin kansa, da sirrin jikin da yake ciki. Yana da kuma shine maɓalli da mabuɗin sirrin biyu. Jiki shine makullin, kuma shine mabuɗin cikin makullin. Dalilin wannan littafin shine in gaya maka yadda zaka fahimci kanka a matsayin mabuɗin asirin kanka; yadda zaka sami kanka cikin jiki; yadda ake nema da sanin ainihin Kai a matsayin ilimin Kai; yadda zaka yi amfani da kanka azaman mabuɗin buɗe ƙulle wanda jikinka ne; kuma, ta jikinka, yadda zaka fahimta da sanin asirarin yanayi. Kana cikin, kuma kai ne mai gudanar da aiki da, injin jikin mutum na yanayi; yana aiki da tasiri tare da dangane da yanayi. Lokacin da kuka warware sirrin kanku a matsayin mai aiwatar da Iliminku na Kai da kuma mai aiki da injin jikinku, zaku sani –a kowane daki-daki kuma gabaɗaya – cewa ayyukan ɓangarorin jikinku dokokin ƙa'idodin yanayi ne. Sannan zaku san sanannun da ma dokokin da ba a sani ba na ɗabi'a, kuma za ku iya yin aiki cikin jituwa da babbar masarrafar yanayi ta jikin injin jikin mutum wanda kuke.

Wani asiri shine lokaci. Lokaci yana kasancewa a matsayin ainihin batun tattaunawar; Duk da haka idan mutum yayi kokarin yin tunani game da shi kuma ya gaya mana ainihin abin da yake, shi ya zama maras kyau, wanda ba a sani ba; ba za a iya gudanar da shi ba, wanda ya kasa gane shi; ya ƙare, ya tsere, kuma ya wuce ɗaya. Abin da ba'a bayyana ba.

Lokaci shine canjin raka'a, ko na yawan raka'oi, a cikin alaƙar su da juna. Wannan ma'anar mai sauki tana aiki a ko'ina kuma a ƙarƙashin kowane yanayi ko yanayi, amma dole ne a yi tunani akansa kuma ayi amfani da shi kafin mutum ya fahimce shi. Dole ne mai yi ya fahimci lokaci yayin cikin jiki, ya farka. Lokaci kamar ya banbanta a sauran duniyoyi da jihohi. Ga mai yin lokacin da alama bai zama daidai ba yayin farka kamar yayin mafarki, ko yayin bacci mai nauyi, ko lokacin da jiki ya mutu, ko yayin wucewa ta jihohin bayan mutuwa, ko yayin jiran gini da haihuwar sabuwar jikin da zata gada a duniya. Kowane ɗayan waɗannan lokutan yana da “A farko,” jeri, da kuma ƙarshe. Lokaci da alama yana rarrafe a yarinta, yana gudu a ƙuruciya, da tsere cikin saurin ƙaruwa har zuwa mutuwar jiki.

Lokaci shine gidan yanar gizo na canji, wanda aka sashi daga madawwami zuwa canjin jikin mutum. Gidan da aka saƙa da shi yanar gizo shine yanayin numfashi. Zuciyar-jiki shine mai tsarawa da yin aiki da mashin, da juya yanar gizo, da sakar mayafin da ake kira "da" ko "yanzu" ko "nan gaba". Tunani yana kawo cikas ga lokaci, tunani yana juyawa zuwa lokaci, tunani yana sakar mayafin lokaci; kuma tunani-jiki shine ke yin tunani.

HANKALI wani sirri ne, mafi girma kuma mafi zurfin dukkan asirai. Kalmar Sanin hankali irinta ce; kalma ce ta Ingilishi; kwatancensa baya bayyana a cikin wasu yarukan. Darajarta da mahimmancinta duk ba a yaba da ita ba. Za a ga wannan a cikin amfani da kalmar da aka sanya don bauta. Don bayar da wasu misalai na yau da kullun game da rashin amfani da shi: Ana jinsa a cikin maganganu kamar “hankali na,” da “hankalin mutum”; kuma kamar su wayewar dabba, ilimin mutum, na zahiri, na hankali, na sararin samaniya, da sauran nau'o'in sani. Kuma an bayyana shi da wayewar kai na yau da kullun, kuma mafi girma da zurfi, kuma mafi girma da ƙasa, ciki da waje, sani; kuma cikakke kuma m sani. Ana kuma jin ambaton farkon wayewa, da kuma canjin sani. Mutum zai ji mutane suna cewa sun sami gogewa ko kuma sun haifar da wani ci gaba, ko kari, ko fadadawa, na sani. Babban amfani da kalmar a cikin kalmomin kamar: rasa hankali, riƙe hankali; don sake dawowa, don amfani, don haɓaka hankali. Kuma mutum yana jin, ƙari, game da jihohi daban-daban, da jirage, da digiri, da yanayin sani. Hankali ya yi girma ƙwarai da haka don cancanta, iyakantacce, ko wajabta shi. Saboda girmamawa ga wannan gaskiyar wannan littafin yayi amfani da jumla: zama da hankali, ko as, ko kuma a ciki. Don bayyana: duk abin da yake da hankali yana sane da wasu abubuwa, ko kuma yadda abin yake, ko kuma yana sane da wani abu mataki na zama m.

Sanin shine karshe, Gaskiya ta ƙarshe. Sanin shi shine cewa gabanin abin da komai yake sani. Mystery na dukan asiri, shi ne bayan fahimta. Ba tare da shi babu abin da zai iya zama mai hankali; babu wanda zai iya tunani; babu wani, babu mahaluži, babu karfi, babu sashi, zai iya yin wani aiki. Duk da haka hankali bai yi aiki ba: ba ya aiki a kowane hanya; yana da kasancewa, ko'ina. Kuma shi ne saboda kasancewarsa cewa dukkan abubuwa suna da hankali a kowane mataki da suke da hankali. Sanin ba shine dalilin ba. Ba za a iya motsa shi ba ko amfani ko a kowane hanya shafi wani abu. Sanin ba shine sakamakon wani abu ba, kuma baya dogara ga wani abu. Ba ya ƙãra ko rage, fadada, ƙarawa, kwangila, ko canji; ko bambanta a kowace hanya. Kodayake akwai digiri marasa digiri a hankali, babu digiri na sani: babu jirage, babu jihohi; babu maki, rarrabe, ko bambancin kowane irin; yana da iri ɗaya a ko'ina, kuma a cikin dukkan abubuwa, daga wani ɓangaren yanayi na ainihi zuwa ga Babban Kwarewar. Sanin ba shi da dukiya, babu halayen, babu halayen; ba shi mallaka; ba za a iya mallaki shi ba. Sanin bai fara ba; ba zai iya gushe ba. Sanin YAKE.

A duk rayuwarka ta duniya ka kasance kana neman abin da ba za a iya tantancewa ba, kana tsammani ko neman wani ko wani abu da ya rasa. Babu shakka kuna jin cewa idan kuna iya samun abin da kuke ɗokin shi, da kun sami gamsuwa, da gamsuwa. Memoriesididdiga masu ƙima game da shekaru suna ƙaruwa; su ne abubuwan da kake mantawa na baya; suna tilasta yawan wahalar da duniya ke fama da ita na ci gaba da taka rawar gani da kuma wofi da wofi na ƙoƙarin ɗan adam. Wataƙila kun nemi gamsar da wannan jin daɗin tare da iyali, ta hanyar aure, da yara, tsakanin abokai; ko, a cikin kasuwanci, arziki, kasada, ganowa, ɗaukaka, iko, da iko – ko ta kowane abin da ba a gano asirin zuciyarku ba. Amma babu wani abin da zai iya gamsar da wannan sha'awar. Dalilin shi ne cewa kun ɓace – ɓangare ne mai ɓacewa amma ba ya rabuwa da unean Adam na ortaya mai mutuwa. Shekaru da suka gabata, ku, a matsayin mai jin-da-sha'awa, ɓangaren mai aikatawa, kun bar masu tunani da masaniya sassan Trian Adam na uneaya. Don haka ka rasa kan ka domin, ba tare da ka fahimci unean Adam na Uku ba, ba za ka iya fahimtar kanka, sha'awar ka, da ɓacewar ka ba. Saboda haka a wasu lokuta kun ji kadaici. Kun manta bangarori da yawa da kuka taba wasa a wannan duniyar, a matsayinku na mutane; sannan kuma ka manta da hakikanin kyakkyawa da iko wanda kake sane yayin da kake tare da mai tunaninka kuma masani a cikin Da'idar dindindin. Amma ku, a matsayin ku na masu aikatawa, kuna ɗokin samun daidaituwar haɗuwa da jin-da-sha'awar ku a cikin cikakkiyar jiki, don ku sake kasancewa tare da masu tunani da sassan ilimin ku, kamar asan Adam Uku, a cikin Dawwama. A cikin rubuce-rubuce na dā akwai isharar wannan tashi, a cikin kalmomin kamar “asalin zunubin,” “faɗuwar mutum,” kamar daga ƙasa da kuma mulkin da mutum ya gamsu. Wannan yanayin da mulkin da kuka baro ba zai gushe ba; masu rai zasu iya sake dawo dashi, amma ba bayan mutuwa ta matattu ba.

Ba buƙatar ku ji shi kadai. Mai ra'ayinku da sanannunku yana tare da ku. A kan teku ko a cikin gandun daji, a kan dutse ko fili, a cikin hasken rana ko inuwa, a cikin taron ko a cikin mafaka; duk inda kake, da tunaninka da sanin Kai yana tare da kai. Abokinka na ainihi zai kare ka, a duk lokacin da za ka ba da kanka a kariya. Mai ra'ayinku da sanannunku sun kasance a shirye don dawowa, duk da haka tsawon lokaci zai iya ɗaukar ku don ku bi hanyar kuma ku kasance a ƙarshe kuma ku san su a gida tare da su a matsayin mai suna Triune Self.

A halin yanzu ba za ku kasance ba, ba za ku iya kasancewa ba, gamsu da wani abu da ya fi ilimi. Kai, kamar yadda kake ji-da-sha'awar, kai ne mai alhakin ɗayan ka; kuma daga abin da kuka yi don kanku a matsayin makomarku dole ne ku koyi darussa biyu masu zurfi waɗanda duk abubuwan da suka shafi rayuwa su koya. Wadannan darussa sune:

Abin da za ku yi;

da kuma,

Abin da ba za a yi ba.

Kuna iya jinkirta waɗannan darussan don rayuka da yawa yadda kuke so, ko ku koya su da zarar kun so - wannan shine za ku yanke shawara; amma a cikin lokaci za ku koya su.